หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5549

"ท่านพ่อ เราจะเอายังไงต่อ?" หลินหยู่เอ๋อถาม

"ในเมื่อเขตตงเซียงไม่มีผู้นำ เราจะใช้ประโยชน์จากความแข็งแกร่งของเฉินผิง ให้เขาช่วยให้ทั้งเขตเป็นของเราได้!" หลินเจี่ยจู้กล่าว

"ท่านพ่อ แล้วเฉินผิงจะช่วยเราเหรอ? ท่านหายดีแล้ว พวกเขาคงอยู่ที่นี่อีกไม่นาน" หลินหยู่เอ๋อถามด้วยความกังวล

"มีวิธีทำให้เขาช่วยเราได้..." หลินเจี่ยจู้พูดอย่างมีเลศนัย

"วิธีไหน?" หลินหยู่เอ๋อสงสัย

หลินเจี่ยจู้โน้มตัวเข้ามากระซิบข้างหูเธอ ทำเอาหน้าเธอแดงเหมือนมะเขือเทศ

คืนนั้น เฉินผิงอยู่ในห้องของเขา

ในขณะที่กำลังฟังเสียงหูหม่าซือกับสาวใช้คนใหม่ทั้งสองที่ห้องข้างๆ ราคะก็เริ่มก่อตัวในใจเขา

สาวใช้ที่มาใหม่ดังกว่าคนเก่า เฉินผิงได้ยินชัดกว่าเดิม

ในขณะที่เฉินผิงใกล้จะทนไม่ไหวและเรียกจงหลี่ออกมา ประตูห้องของเขาก็เปิดออก

หลินหยู่เอ๋อเข้ามาในห้องเฉินผิง ฝีเท้าเบาและสง่าราวเทพธิดา ในใจมีทั้งความอายและความคาดหวัง

"เฉินผิง เจ้าอยู่หรือเปล่า?" หลินหยู่เอ๋อพูดเสียงเบา เสียงไพเราะราวนกร้องเพลง

เฉินผิงแปลกใจเมื่อเห็นหลินหยู่เอ๋อ "คุณหนูหลิน ดึกป่านนี้มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

"ข้ามาขอบคุณ" หลินหยู่เอ๋อพูดพร้อมก้าวเข้ามาในห้อง

"ขอบคุณเรื่องอะไร?" เฉินผิงถาม

"ก็เรื่องที่ท่านช่วยพ่อของข้า" หลินหยู่เอ๋อตอบด้วยแววตาซาบซึ้ง "หากไม่มีเจ้า ท่านพ่อคงไม่หายเป็นปกติ ตระกูลเราคงย่ำแย่"