หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5559

ด้วยความชวยเหลือของผู้บำเพ็ญเพียรนับร้อย เฉินผิงเปิดประตูสู่ชั้นแปดได้สำเร็จ

หลังมองฝูงชนเป็นครั้งสุดท้าย เขาก็ก้าวเข้าไปในประตูมิติ

ตูม!

เสียงดังสนั่นตามมา ประตูมิติปิดลง เฉินผิงรู้สึกว่าทัศนวิสัยของเขาแย่ลง ทุกอย่างรอบตัวเหมือนเคลื่อนที่ผ่านไปด้วยความเร็วสูง เขาเดินทางผ่านโลกระหว่างมิติหลายแห่ง

ทันใดนั้นร่างกายเฉินผิงก็รู้สึกแปลกๆ จิตดาบในตัวเริ่มหนาแน่น ความรู้สึกร้อนแผ่ออกมา ทั้งใดนั้นร่างของเขาก็ลุกเป็นไฟ

เฉินผิงตกใจ ฉันยังไม่ได้ใช้ปราณเพลิงเลย แล้วทำไมจู่ๆ ถึงลุกเป็นไฟ?

ความรู้สึกแสบร้อนทำให้เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากของเขา

จากนั้นเฉินผิงก็เริ่มเวียนหัว ความเร็วของเขาช้าลง ทุกอย่างที่เห็นพร่าเลือนและมีแต่ไฟเต็มไปหมด

เฉินผิงกัดฟัน พยายามควบคุมสติไม่ให้สลบ เขาใช้ร่างเกราะทองคำปกป้องร่างกาย

เขาเคยเดินทางข้ามมิติมาแล้วเกินหนึ่งครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนอันตรายขนาดนี้ แม้กระทั่งตอนเผชิญกับคลื่นพลังโกลาหล

ท่ามกลางเพลิงร้อนแรง ร่างเกราะทองคำของเฉินผิงพังทลาย เขาหมดสติ

เฉินผิงในตอนนั้นกลายเป็นดวงไฟที่พุ่งผ่านความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด

ที่ตำหนักลำดับสามในชั้นแปด เจ้าตำหนักซานเผยรอยยิ้ม แววตาของเขาอำมหิต

"จากนี้เฉินผิงคงไม่มีวันมาถึงที่นี่" เขาพูดอย่างเย็นชา