หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5559

ด้วยความชวยเหลือของผู้บำเพ็ญเพียรนับร้อย เฉินผิงเปิดประตูสู่ชั้นแปดได้สำเร็จ

หลังมองฝูงชนเป็นครั้งสุดท้าย เขาก็ก้าวเข้าไปในประตูมิติ

ตูม!

เสียงดังสนั่นตามมา ประตูมิติปิดลง เฉินผิงรู้สึกว่าทัศนวิสัยของเขาแย่ลง ทุกอย่างรอบตัวเหมือนเคลื่อนที่ผ่านไปด้วยความเร็วสูง เขาเดินทางผ่านโลกระหว่างมิติหลายแห่ง

ทันใดนั้นร่างกายเฉินผิงก็รู้สึกแปลกๆ จิตดาบในตัวเริ่มหนาแน่น ความรู้สึกร้อนแผ่ออกมา ทั้งใดนั้นร่างของเขาก็ลุกเป็นไฟ

เฉินผิงตกใจ ฉันยังไม่ได้ใช้ปราณเพลิงเลย แล้วทำไมจู่ๆ ถึงลุกเป็นไฟ?

ความรู้สึกแสบร้อนทำให้เหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผากของเขา

จากนั้นเฉินผิงก็เริ่มเวียนหัว ความเร็วของเขาช้าลง ทุกอย่างที่เห็นพร่าเลือนและมีแต่ไฟเต็มไปหมด

เฉินผิงกัดฟัน พยายามควบคุมสติไม่ให้สลบ เขาใช้ร่างเกราะทองคำปกป้องร่างกาย

เขาเคยเดินทางข้ามมิติมาแล้วเกินหนึ่งครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนอันตรายขนาดนี้ แม้กระทั่งตอนเผชิญกับคลื่นพลังโกลาหล

ท่ามกลางเพลิงร้อนแรง ร่างเกราะทองคำของเฉินผิงพังทลาย เขาหมดสติ

เฉินผิงในตอนนั้นกลายเป็นดวงไฟที่พุ่งผ่านความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด

ที่ตำหนักลำดับสามในชั้นแปด เจ้าตำหนักซานเผยรอยยิ้ม แววตาของเขาอำมหิต

"จากนี้เฉินผิงคงไม่มีวันมาถึงที่นี่" เขาพูดอย่างเย็นชา

เขาลมหายของเธอเริ่มถี่ สีหน้าเริ่มร้อนรน

วิชาต้องห้ามของชาสวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่ควรนำมาใช้ กระทั่งราชาสูงสุดยังไม่กล้า หากราชาแห่งชาวสวรรค์รู้และส่งผู้คุมกฎลงมา ตำหนักทวยเทพต้องเดือดร้อนแน่

"ปล่อยไว้ไม่ได้! ข้าต้องไปคุยกับเจ้าตำหนักซานให้รู้แล้วรู้รอด การกระทำของเขาจะสร้างปัญหาให้ตำหนักทวยเทพ" หลิงซื่อพูด

เธออยู่เฉยไม่ได้แล้ว เร่งรีบไปหาเจ้าตำหนักซานเพื่อเผชิญหน้ากับเขา

อย่าได้แตะต้องวิชาต้องห้ามของชาวสวรรค์เด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเพียรชาวสวรรค์คนไหนก็ตาม

ทว่าเจ้าตำหนักซานกลับใช้ขังวิชานั้นเฉินผิงไว้ในช่องว่างระหว่างมิติ