หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 410

“หม่อมฉันไม่อาจตอบแทนความเมตตาของพระชายาได้”

หลังจากที่เซวี่ยจวิ้นรับยาทาแล้ว นางก็โค้งคำนับเซี่ยเชียนฮวัน

เซี่ยเชียนฮวันประคองนางขึ้น “ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ จริงๆ แล้วข้าควรจะขอบคุณเจ้ามากกว่า เจ้าช่วยล้างชื่อเสียงให้ข้าตอนที่ฟื้นความทรงจำขึ้นมา หากไม่มีคำให้การของเจ้า ข้าคงตายในสำนักคุมประพฤติไปแล้ว”

“เดิมทีพระชายาลำบากก็เพราะข้า”

เซวี่ยจวิ้นถอนหายใจ

นี่เป็นสถานการณ์ที่พุ่งเป้าไปที่เซี่ยเชียนฮวันกับเซียวเย่หลันตั้งแต่ต้น

ส่วนนาง ในฐานะที่เป็นลูกสาว ก็เป็นแค่เบี้ยในกระดานเท่านั้น

การช่วยล้างชื่อเสียงให้กับเซี่ยเชียนฮวัน ก็เป็นการต่อต้านของเบี้ยอย่างนางที่มีต่อผู้บงการเบื้องหลัง

“ครั้งนี้เป็นการเดินทางที่ยาวไกล คุณหนูรองเซวี่ยโปรดดูแลตัวเองด้วย ข้าเชื่อว่าแม้จะยากลำบากในตอนนี้ แต่เจ้าจะมีความสุขและมีชีวิตที่ราบรื่นในอนาคต”

เซี่ยเชียนฮวันไม่ค่อยเก่งในการปลอบโยนผู้คน นางจึงกล่าวอวยพรเซวี่ยจวิ้นแค่สองสามคำเท่านั้น

เซวี่ยจวิ้นยิ้มเล็กน้อย “เมื่อกลับถึงบ้านเกิดข้าคงใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้ แต่พระชายา ยังคงอยู่ศูนย์กลางของพายุน้ำวนนี้ ทรงระวังตัวเองให้มากขึ้น”

“ข้าชินแล้วล่ะ” เซี่ยเชียนฮวันหัวเราะ

“จะเก็บรองเท้าไม่ให้เปียกได้อย่างไร ในเมื่อเดินไปตามแม่น้ำบ่อยๆ แม้ว่าพระชายาจะคุ้นเคยกับอุบายของคนอื่น แต่ก็มีหลายครั้งที่ไม่อาจป้องกันได้เหมือนครั้งนี้...”

ทันใดนั้น เซวี่ยจวิ้นก็จับมือเซี่ยเชียนฮวันไว้

เซี่ยเชียนฮวันสะดุ้งเล็กน้อย

นางไม่คาดว่า เซวี่ยจวิ้นจะเป็นฝ่ายเปิดรอยแผลของตัวเอง

จากนั้น

เซวี่ยจวิ้นก็วาดตัวอักษรตัวหนึ่งเบาๆ ที่กลางฝ่ามือของนาง

“หลี่!”

ทันใดนั้นม่านตาของเซี่ยเชียนฮวันก็หดลง และเข้าใจทันทีว่าเซวี่ยจวิ้นหมายถึงอะไร!

มหาดเล็กเซวี่ยแอบทำงานให้กับตระกูลหลี่?

เด็กสาวปิดหน้าด้วยความไม่เชื่อ

ทำไม?

ตั้งแต่เล็กจนโต เห็นได้ชัดว่าท่านพ่อรักนางมากที่สุด แต่ตอนนี้เขาตบหน้านางเพื่อเซวี่ยจวิ้น!

ตอนนี้ แม้แต่เซวี่ยจวิ้นก็ยังประหลาดใจ

เซวี่ยฉีจ้องมองเด็กสาวแวบหนึ่ง “เจ้าควรเรียนรู้ที่จะเคารพพี่สาวของเจ้า! นางทนทุกข์มามากพอแล้ว และในฐานะน้องสาว เจ้ายังยินดีกับความโชคร้ายของผู้อื่น ซึ่งถือเป็นการไม่เคารพโดยสิ้นเชิง!”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เซวี่ยจวิ้นก็เข้าใจในทันที บางทีท่านพ่ออาจจะรู้สึกผิดขึ้นมา ดังนั้นจึงปฏิบัติต่อนางเป็นอย่างดี

ช่างไร้สาระจริงๆ

นางโหยหาความรักของบิดามาหลายปี และในที่สุดก็ทำได้ด้วยวิธีนี้...

เซี่ยเชียนฮวันยืนอยู่ใต้ชายคา ขณะมองดูรถม้าของตระกูลเซวี่ยขับออกไป

เซี่ยเหยียนเดินเข้ามาถามว่า “เมื่อกี้ คุณหนูรองเซวี่ยพูดอะไรกับเจ้า?”