“ท่านอ๋อง รีบเข้ามาเร็วเข้า”
เสียงของซูอวี้เออร์เริ่มฟังดูออดอ้อนมากยิ่งขึ้น ไม่รู้ว่านั่นเป็นทักษะยั่วยวนที่นางได้เรียนรู้จากหอเทียนเซียงหรือเปล่า
ตอนที่เซี่ยเชียนฮวันกำลังคิดว่าจะทำที่อุดหูให้กับตัวเองอยู่นั้น
จู่ๆ ก็มีเสียงปิดประตูดังขึ้น
เซียวเย่หลัน...ออกไปแล้ว?
เซี่ยเชียนฮวันตกตะลึงไปพักหนึ่ง
ปรากฎว่าเขาไม่ต้องการนอนกับซูอวี้เออร์
หลังจากได้ยินเสียงปิดประตู ซูอวี้เออร์ก็นิ่งอึ้ง ความเงียบในความมืดนั้นทำให้การปรากฏกายที่เปลือยเปล่าของนางในตอนนี้ดูน่าขันมาก
สมควรตาย
นางกำหมัดอย่างขมขื่นและทุบลงบนเตียง
ทั้งหมดเป็นความผิดของนางนั่น
ตอนนี้ ซูอวี้เออร์อยากจะออกไปข้างนอก และบีบคอเซี่ยเชียนฮวันให้ตายคามือของนาง
หากไม่ใช่เพราะการแทรกแซงของเซี่ยเชียนฮวัน นางคงจุดกำยานหอมในห้อง และคงร่วมหอลงโรงกับเซียวเย่หลันไปแล้ว
กล้าดียังไงมาทำลายเรื่องดีๆ ของนาง...
แม้ว่าซูอวี้เออร์จะโกรธ แต่นางก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากสวมชุดชั้นในอีกครั้งแล้วเข้านอน เพื่อวางแผนการใหม่สำหรับวันพรุ่งนี้
พระจันทร์อันสดใสค่อยๆ ปรากฏขึ้นทางทิศตะวันตก
ณ.สวนบ๊วยแสนเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหนาวพัดหวีดหวิว และในมุมลับที่ซ่อนอยู่ ก็มีเงาดำที่น่ากลัวที่ไม่มีใครรู้จักซ่อนตัวอยู่
ชายสวมหน้ากากนั่งยองๆ บนยอดศาลาอย่างเงียบๆ โดยจ้องมองเซียวเย่หลันซึ่งกำลังนั่งหลับตาอยู่ที่ขั้นบันไดหน้าประตูห้อง เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า “เฮ้อ ด้วยเทพเจ้าเฝ้าประตูที่น่ากลัวนี้ ดูเหมือนว่าข้าคงไม่สามารถพบเจ้าได้แล้วล่ะเสี่ยวเชียนฮวัน”
เขาส่ายหน้า ก่อนจะหายตัวไปในความมืด
วันที่สอง
เป็นวันที่ท้องฟ้าสดใสอีกวัน
เมื่อเซี่ยเชียนฮวันก้าวเท้าออกจากประตู ก็ได้ยินเสียงคนซุบซิบนินทาว่า “เมื่อคืนพระชายาจ้านแอบพบท่านจอหงวนเป็นการส่วนตัว ว่ากันว่าทำองค์หญิงแปดกับจ้านอ๋องโกรธมาก”
“ทำไมนางถึงก่อเรื่องมากมายได้ทุกวันกัน แม้จะแต่งงานกับจ้านอ๋องไปแล้ว แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยบ้าผู้ชายได้”
“นั่นนะสิ ทีแรกข้าก็นึกว่านางเปลี่ยนนิสัยไปแล้ว แค่คาดไม่ถึงว่าจะประพฤติตัวเช่นนี้อยู่...”
เซี่ยเชียนฮวันเฝ้าดูทั้งสองคนเดินจากไป จึงเตะก้อนกรวดที่เท้าออกไปอย่างฉุนเฉียว “โชคไม่ดีจริงๆ แม้จะหนีมาไกลขนาดนี้ แต่ก็หลบพวกเขาไม่พ้นอยู่ดี”
ถึงจะอยู่สวนบ๊วยต่อไปก็ไม่มีอะไรน่าสนใจ
นางกลับไปที่ห้องของตัวเอง เรียกเสี่ยวตงให้เก็บของและเตรียมจะกลับจวน
“พระชายา ท่านจะไปจริงๆ หรือ? ได้ยินมาว่าซังฉู่ซวินผู้มีชื่อเสียงในเจียงเป่ยก็ได้รับเชิญให้มาสวนบ๊วยด้วย วันนี้สวนบ๊วยจะยิ่งคึกคักมากยิ่งขึ้นนะ” เสี่ยวตงพูดด้วยความปรารถนาดี
“ซังฉู่ซวินคือใคร?”
เซี่ยเชียนฮวันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
คำพูดของนางกลับทำให้เสี่ยวตงดูตกใจมาก ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องผิดปกติมากที่จะไม่รู้จักคนผู้นี้
“เขาคือนักแสดงที่มีชื่อเสียงในเจียงเป่ย พระชายา” เสี่ยวตงตอบ
“อ้อ ข้าไม่ค่อยไปโรงละคร เลยไม่รู้จักเขา”
เซี่ยเชียนฮวันแสดงความสนใจเพียงเล็กน้อย
แต่เมื่อนางเห็นท่าทางคาดหวังของเสี่ยวตงจึงพูดขึ้นว่า “ถ้าอย่างนั้นเราไปหาเขาก่อนที่เราจะจากไปก็ได้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
มาอัพเพิ่มไวๆๆนะคะ...
มาอัพต่อเร็วๆนะคะ...
นางออกควายไงคะ ไม่รู้อะไรซักอย่างตั้งท้อง อยู่ไปวันๆ...
นางเอกหน้าโง่ วันๆไม่ทำเห้ ไร รักษาแต่คน ไม่เคยคิดจะสู้กลับ ไร้น้ำยา...
ทำไมหายอีกแล้ว มาอัพต่อค่ะ...
ดีใจกลับมาอัพต่อแล้ว ขอบคุณแอดมินค่ะ...
รออ่านอย่าใจจดจ่อ อัพต่อพลีสสส...
กลับมาต่อ รออ่านอยู่ค่ะ...
ตามคะ ขอบคุณค่ะ...
ไม่อัพต่อแล้วเหรอค่ะ กำลังสนุกเลย...