หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 431

“ขอบคุณพระชายา!”

เสี่ยวตงรู้สึกตื่นเต้นมาก

ว่ากันว่าคนคนนั้นรูปงามกว่าผานอัน สาวๆ ทุกคนคงอยากเห็นความงามของเขา

เมื่อเห็นเสี่ยวตงตื่นเต้นมาก เซี่ยเชียนฮวันก็ถูกกระตุ้นจนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเช่นกัน

นางคิดว่าถ้าได้ไปดูหนุ่มรูปงาม บางทีอาจจะรู้สึกดีขึ้น

“ซังฉู่ซวินที่เจ้าพูดถึงอยู่ที่ใด? คงไม่ใช่บ๊วยห้าสมบัติจ้าวซุ่ยหรอกนะ”

ถึงแม้เซี่ยเชียนฮวันอยากจะพบหนุ่มหล่อ แต่ก็ไม่อยากพบเซียวเย่หลันกับซูอวี้เออร์กระหนุงกระหนิงกันต่อหน้าต่อตา

เสี่ยวตงส่ายหน้า “บ่าวได้สอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว เป็นท่านราชบุตรเขยที่เชิญมาเพื่อฮูหยิน เขาน่าจะจัดเวทีอยู่ที่ศาลาหลัวสุ่ย”

ราชบุตรเขยผู้นี้เป็นสามีของเซียวหมิงหลาน

ปีนั้น ในการสอบหน้าพระพักตร์ หลังจากที่เขาได้เป็นทั่นฮวา เขาก็ไม่สนใจชื่อเสียงและโชคลาภ ตอนนี้เขาไม่มีตำแหน่งในราชสำนัก นอกจากตำแหน่งราชบุตรเขย

บางคนถึงกับบอกว่า ราชบุตรเขยบังเอิญตกหลุมรักองค์หญิงสี่ตั้งแต่แรกพบ จึงเข้าร่วมการสอบเพื่อแต่งงานกับนาง

ดังนั้น ไม่ว่าองค์รัชทายาทกับองค์ชายรองจะต่อสู้กันเช่นไร มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเซียวหมิงหลานและสามีของนาง เพราะหนุ่มสาวคู่นี้ไม่มีความทะเยอทะยานจริงๆ และใช้ชีวิตอย่างสันโดษหลังจากแต่งงานกันแล้ว

แต่คราวนี้ หลี่จิ้งหย่าใช้ฐานะเพื่อนสนิทลากเซียวหมิงหลาน และพยายามใช้นางเพื่อจัดการกับเซี่ยเชียนฮวัน

“ไปกัน พวกเราไปชมความสนุกกันเถอะ”

เซี่ยเชียนฮวันพาเสี่ยวตงไปยังศาลาหลัวสุ่ย

ตรงตามที่เสี่ยวตงพูดไว้

วันนี้สวนบ๊วยมีชีวิตชีวามาก สามารถได้ยินเสียงเจี๊ยวจ๊าวของผู้คนที่อยู่ไกลๆ ได้ คิดว่าน่าจะเป็นเสียงโห่ร้องที่หน้าเวที

ดูเหมือนพวกนางจะมาทันช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุด

บนเวที “กุ้ยเฟย” ที่สวมชุดงามสง่าควงดาบไปมา สีหน้าดูโศกเศร้า และกำลังจะฆ่าตัวตาย

“เขาคือซังฉู่ซวินที่เจ้าพูดถึงหรือเปล่า?” เซี่ยเชียนฮวันเลิกคิ้วถาม

ไม่คาดว่า เหล่านักแสดงจะแต่งตัวข้ามเพศกัน

ดวงตาของเสี่ยวตงเป็นประกายและพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ใช่ๆ นี่คือบทละครที่โด่งดังที่สุดของเขา! บ่าวได้ดูละครกับตาเช่นนี้นับว่าไม่เสียชาติเกิด สวรรค์ รูปร่างแบบนี้และเสียงร้องเช่นนี้ควรมีแต่ในสวรรค์เท่านั้น สมกับเป็นนักแสดงอันดับหนึ่งแห่งเจียงเป่ยจริงๆ!”

ดูเหมือนว่าเสี่ยวตงจะกลายเป็นแฟนคลับของซังฉู่ซวินเสียแล้ว

เซี่ยเชียนฮวันจึงมองคนบนเวทีอย่างละเอียด

“ทำไมถึงถูกเซี่ยเชียนฮวันคว้าไปได้!”

เซียวหมิงเซียนกัดฟันด้วยความโกรธ

ซืออวี้สวี่พูดเสียงอ่อนว่า “องค์หญิงแปด ข้าน้อยทำอะไรไม่ได้ มันบินไปไกลเกินไป”

“ให้ตายเถอะ นางคงโกงอีกแล้ว!”

“องค์หญิงโปรดใจเย็นๆ มันเป็นเพียงดอกไม้ที่นักแสดงโยนออกมา เดิมทีก็ไม่คู่ควรกับสถานะอันสูงส่งขององค์หญิงอยู่แล้ว”

เมื่อได้ยินคำปลอบใจของซืออวี้สวี่ ในที่สุดเซียวหมิงเซียนก็สงบขึ้นมา แต่ก็ยังคงมองเซี่ยเชียนฮวันไม่หยุด

บนเวที ซังฉู่ซวินทักทายเซี่ยเชียนฮวัน แล้วถอนตัวออกไป

ต้องรออีกสักพัก เขาจำเป็นต้องพักผ่อน เปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะขึ้นเวทีเพื่อแสดงละครครั้งต่อไป

เซี่ยเชียนฮวันถือดอกไม้ จะทิ้งก็ไม่ได้ จะกอดก็ไม่ดี เลยรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เสี่ยวตงยิ้มและพูดว่า “สมเป็นพระชายา ไม่ว่าจะไปที่ใดล้วนเป็นบุตรีแห่งสรวงสวรรค์ และยังเป็นดาวนำโชคตัวน้อย”

“ชิ บุตรีแห่งสรวงสวรรค์อันใด ดาวอัปมงคลล่ะสิไม่ว่า...”

คนข้างๆ พูดอย่างเหยียดหยาม