หลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี นิยาย บท 447

“บ่าวพูดแล้ว บ่าวพูดแล้ว!”

อวิ๋นซีรู้สึกว่ากระดูกในมือของนางส่งเสียงดังกร๊อบออกมา ราวกับว่ากำลังจะหัก!

นางส่งเสียงร้องดังลั่น

หลินซวี่จึงหยุดมือชั่วคราว

“มี...มีสาวใช้ในจวนคนหนึ่ง แอบลักลอบได้เสียกับผู้ชายแล้วท้องขึ้นมา บ่าวไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่โต จนทำให้จวนอ๋องต้องเสียหน้า ดังนั้นจึงออกไปซื้อยาทำแท้งมา” อวิ๋นซีตอบ

เซี่ยเชียนฮวันฟังนางพูดไปพลาง ครุ่นคิดไปพลาง นางเล่นนิ้วมือตัวเองแล้วกล่าวอย่างเกียจคร้านว่า “เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ?”

“บ่าวไม่กล้า...”

“แม้จะมีสาวใช้จวนอ๋องได้เสียกับผู้ชายข้างนอก แต่เรื่องเช่นนี้ก็ควรมอบให้ข้าผู้เป็นพระชายาตัดสินเอง ไม่ถึงคราวที่เจ้าต้องออกหน้าจัดการเอง”

เซี่ยเชียนฮวันยิ้มเยาะ

ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริงหรือไม่ก็ตาม แต่คำพูดของอวิ๋นซีนั้น เท่ากับไม่เห็นนางอยู่ในสายตาเลย!

มีข้ารับใช้ในจวนทำผิด ไม่เพียงแต่ไม่รายงานให้พระชายาทรงทราบก่อน แต่ยังกล้าตัดสินใจจะจัดการด้วยตัวเองอีก เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขารู้สึกว่าซูอวี้เออร์ได้รับความโปรดปราน จึงถือว่านางเป็นนายหญิงของจวนแล้ว?

“บ่าวเลอะเลือนไปชั่วครู่ ตอนนี้ทราบความผิดแล้ว พระชายาได้โปรดปล่อยบ่าวไปด้วย!”

อวิ๋นซีคุกเข่าด้วยความตกใจ

เซี่ยเชียนฮวันมองนาง “สาวใช้ที่ตั้งครรภ์คือใคร”

“เป็น...เป็นหลิงเออร์”

อวิ๋นซีตั้งชื่อสาวใช้ขึ้นมาอย่างส่งๆ

“แล้วตอนนี้นางอยู่ที่ไหน?”

“นั่น...พระชายารองซูได้ส่งนางออกจากจวนไปแล้ว บ่าวไม่ทราบว่านางอยู่ที่ไหน”

เซี่ยเชียนฮวันสีหน้ามืดมน “เต็มไปด้วยคำโกหก!”

“ชู่ อย่าพูดมาก พระชายารองซูมาแล้ว”

กลุ่มข้ารับใช้ที่ซุบซิบนินทากัน เมื่อเห็นซูอวี้เออร์เดินเข้ามา ก็พากันหุบปากและแยกย้ายกันไปเอง

ตอนนี้ ก็ครบสามสิบไม่แล้ว

ซูอวี้เออร์รู้ตัวว่าไม่มีเหตุผลพอที่จะแย้ง จึงไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้นจึงรีบพาตัวอวิ๋นซีที่บาดเจ็บหนัก กลับเรือนจิ่นซิ่วอย่างรวดเร็ว

“พระชายา พวกนางคงต้องการทำร้ายเด็กในท้องของท่าน ทำไมท่านไม่รายงานเรื่องนี้ให้ท่านอ๋องทราบ” หลินซวี่ยืนอยู่ข้างกายเซี่ยเชียนฮวัน ดวงตาของเขาแฝงไปด้วยความโกรธ

เซี่ยเชียนฮวันกลับส่ายหน้า แล้วพูดเสียงกระซิบว่า “ข้าได้กลิ่นยาทำแท้งไม่ว่าจะใส่ในซุปหรือชา เมื่อก่อนร่างกายของข้าอ่อนแอพวกนางจึงใช้กลอุบายนี้ แต่ตอนนี้ไม่มีทางได้ผล ข้าคิดว่าซูอวี้เออร์ไม่น่าจะโง่ขนาดนั้น”

“งั้นนางซื้อยาทำแท้งให้ใคร?”

หลินซวี่ไม่เข้าใจ

เซี่ยเชียนฮวันคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่สามารถตัดสินใจได้ ดังนั้นจึงพูดว่า “ส่งยานี้ไปที่เรือนจิ่นซิ่ว จากนั้นก็ให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของพวกนาง ถ้าหากอวิ๋นซีออกจากจวนอีกครั้ง ให้ติดตามนางไป และดูสิว่านางนำยาไปให้ใคร”