โจเอลโทษตัวอง แม้ว่าจะทำงานในวงการธุรกิจมาหลายปี แต่เขาก็ยังลงเอยด้วยการตัดสินใจผิด เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องชดใช้ให้แคทเธอรีนในอนาคต เขาต้องไม่ทิ้งให้เธอลำบาก
วันต่อมา
แคทเธอรีนพาโจเอลไปที่โรงพยาบาลที่เพิ่งเปิดใหม่แต่มีชื่อเสียงในแคนเบอร์ราเพื่อทำการตรวจสุขภาพ
คุณหมอขมวดคิ้วเมื่อดูผลการตรวจ “คุณยูล คุณมีสารพิษอยู่ในเลือด”
“อะไรนะครับ?” โจเอลรู้สึกตกใจ “ตะ… แต่ผลการตรวจร่างกายเมื่อสามเดือนก่อนผลออกมาว่าผมปกตินะครับ”
คุณหมอส่ายหน้า “เป็นพิษเรื้อรัง ซึ่งเริ่มเกิดขึ้นอย่างน้อยสองปีที่แล้ว คุณมีอาการไอ ปวดหัวและแน่นหน้าอกอยู่บ่อย ๆ ใช่ไหม?”
“ครับ” โจเอลรีบพยักหน้ารับ “ก่อนหน้านี้ผมเคยไปปรึกษาหมอ หลังจากที่ทำการตรวจร่างกายให้ผมแล้ว หมออ้างว่ามันเป็นผลข้างเคียงจากการประสบอุบัติเหตุและอายุของผม...”
“ผมไม่แน่ใจว่าทำไมหมอที่รักษาคุณก่อนหน้านี้ถึงได้พูดแบบนั้น เอาล่ะ ตอนนี้คุณรู้แล้วจากผลตรวจ ถ้าคุณไม่รู้ตัวเร็วกว่านี้ สุขภาพของคุณจะทรุดโทรมลงภายในหนึ่งปี คุณอาจจะล้มลงหมดสติ หรือไม่ก็มีอาการหัวใจล้มเหลวจนเสียชีวิตครับ”
คุณหมอมองโจเอลด้วยความเห็นใจขณะที่เขาพูด มีคนกล่าวไว้ว่าในสังคมชนชั้นสูงเต็มไปด้วยความเมินเฉยและวุ่นวาย ตอนนี้คุณหมอคนนั้นได้เห็นด้วยตัวเองแล้ว เขารู้แล้วว่าคำกล่าวนั้นถูกต้องจริง ๆ
โจเอลรู้สึกจมดิ่งสู่ความสิ้นหวัง
“คุณหมอคะ เป็นไปได้ไหมคะที่จะล้างสารพิษที่อยู่ในร่างกายของคุณพ่อฉัน?” แคทเธอรีนถามขึ้น
คุณหมอตอบกลับ “เป็นไปได้ครับ แต่เขาจะไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อนนะครับ ผมแนะนำว่าให้เขาเข้ารับการรักษาโดยเร็วที่สุด”
“ขอบคุณค่ะ”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
อ่านถึงบท 295 แล้วจ้า หงุดหงิดกับพระนางแล้วคือำนพระเอกเหมือนจะเก่ง ฉลาดนะ แต่ก็แอบผิดหวังอะ อคติเกิน...
โบะบะมากแม่ 5555...
นัดจริงหรือนัดปลอมละทีนี้ 555555555...