คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา นิยาย บท 681
ตอนที่ 681 พัวพัน
หูเฟิงค้นหาทั่วบ่อน้ำแล้วรอบหนึ่ง แต่นอกจากเชือกป่านขาดสองเส้นแล้ว ก็ไม่พบอะไรอย่างอื่นอีก
ไม่พบคนพวกเขาย่อมดีใจมาก ดูท่าทางนางจะยังมีชีวิตอยู่
ไป๋ต้าเป่าเองก็ถอนใจด้วยความโล่งอก ทว่ายังไม่ทันถอนใจเสร็จสิ้นดี ร่างกายของเขาก็ถูกหูเฟิงโยนลงไปในบ่อน้ำ
หูเฟิงกดศีรษะของเขาเอาไว้ กดให้ทั้งร่างของเขาจมลงในบ่อน้ำอันเย็นเยียบ แล้วยกเขาขึ้นก่อนที่จะขาดอากาศหายใจ เมื่อเขาหายใจได้เพียงสองครั้ง ชายหนุ่มก็กดเขาลงไปอีก ท ทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งไป๋ต้าเป่าที่กำลังดิ้นรนสลบไปโดยสิ้นเชิงถึงจะปล่อยมือ
ตงฟางมู่ถลึงตามองไป๋ต้าเป่าที่นอนสลบไสลอยู่บนพื้นด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะหันกลับไปกล่าวกับผู้ติดตามว่า “นำตัวเขากับเจ้าใหญ่ไป๋ผู้นั้นส่งไปที่คุกของผู้ว่าจังหวัด”
…
เมื่อหลิวซื่อฟื้นขึ้นมา สามีและบุตรชายคนโตล้วนไม่อยู่ มีเพียงเสี่ยวเฟิงที่อยู่ข้างกายนาง จึงขมวดคิ้วมุ่น สีหน้าดำคล้ำ
นางลุกขึ้นนั่งบนพื้นเย็นเฉียบ จับมือของไป๋เสี่ยวเฟิงพลางถาม “พ่อของเจ้า พี่ใหญ่ของเจ้าเล่า”
ไป๋เสี่ยวเฟิงก็ขมวดคิ้วเช่นกัน “แท้จริงแล้วท่านพ่อกับพี่ใหญ่ทำอะไรผิดกันแน่ เหตุใดคนหนึ่งถูดตัดแขน คนหนึ่งถูกทรมานจนเกือบตาย สุดท้ายยังถูกคนของเรือนจำขังไว้อีก เก กิดเรื่องอะไรขึ้น” หลายวันมานี้ไป๋เสี่ยวเฟิงเอาแต่อ่านตำราอยู่ในห้องโดยตลอด อีกทั้งเขาก็ไม่เคยเรื่องราวภายในบ้าน จึงคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าจู่ๆ เกิดเรื่องอะไรขึ้นได้
หลิวซื่อร้อนใจจนพูดไม่รู้เรื่อง ตอนนี้พูดกับเสี่ยวเฟิงแล้วยังจะมีประโยชน์อะไร นางจึงไม่พูดออกไปเสียเลย เพียงลุกขึ้นถลันไปด้านนอก
บุตรชายคนเล็กตามนางไป “ท่านจะไปที่ใด”
ทว่าหลิวซื่อไม่ตอบเขา เพียงรีบร้อนออกจากเรือนรับแขกไป
ภายในเรือนรับแขกเกิดเรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ขึ้น เผยชิงหานย่อมต้องได้ข่าวแล้ว เขากำลังจะให้คนนำหลิวซื่อมาถามไถ่ ทว่าหลิวซื่อมาหาเขาถึงที่ด้วยตนเองแล้ว
ครั้นหลิวซื่อเข้าไปในเรือนหลาน นางก็คุกเข่าลงตรงหน้าไป๋เจินจูโดยพลัน ขณะเดียวกันก็ร้องไห้น้ำตาไหลพราก พลางจับชายกระโปรงของไป๋เจินจู อ้อนวอนไม่ยอมหยุด
“เจินจู เรื่องนี้เจ้าจะทำเป็นไม่รู้เรื่อง ไม่ช่วยเหลือไม่ได้ เพราะอย่างไรที่เจ้าใหญ่และต้าเป่าทำเรื่องนี้ก็เพราะฟังคำสั่งของเจ้า ตอนนี้พวกเขาถูกจับไปขังคุกแล้ว เมื่อถูกนำ ำตัวไปขึ้นศาล เกรงว่าพวกเขาจะต้องซัดทอดมาถึงตัวเจ้า เจ้าจะต้องช่วยพวกเขาออกมา ไม่เช่นนั้นเจ้าก็อย่าได้คิดว่าจะรอดพ้นจากเรื่องนี้เลย”
ไป๋เจินจูโมโหจนตัวสั่น คนโง่สองคนนี้ ไยเรื่องเล็กน้อยถึงเพียงนี้ก็ทำไม่สำเร็จ ทั้งยังพัวพันมาถึงตัวนางอีก
แม้นางจะบอกว่าวันนี้ตนเป็นถึงบุตรีของจวนชางหยวนโหว แต่ไหนเลยนางจะมีความสามารถช่วยคนออกมาจากคุกของผู้ว่าจังหวัดได้ ตอนนี้มีเพียงสะสางความสัมพันธ์ระหว่างตนเองกับเจ้าใหญ่ ไป๋ เช่นนั้นแล้วนางถึงจะปกป้องตนเองไว้ได้
“ข้าไม่มีอำนาจพอจะช่วยพวกเขาออกมาหรอก แต่ข้ารับรองว่าหลังจากนี้ท่านกับเสี่ยวเฟิงจะไม่ต้องกังวลเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ เพราะข้ายังพอช่วยเหลือได้ แต่ขอให้ท่านจงรู้ไว้ ว่ าหากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับข้า ท่านกับเสี่ยวเฟิงจะต้องซวยไปด้วยเช่นเดียวกัน และเกรงว่าจะไม่ได้ซวยธรรมดา เพราะความผิดฐานฆ่าคนเป็นความผิดมหันต์ ท่านต้องคิดอ่านให้ดีว่าก้า าวต่อไปควรจะทำเช่นไร”
ทีแรกหลิวซื่อคิดไม่ถึงเรื่องพวกนี้ บัดนี้ไป๋เจินจูเตือนสติขึ้นมา นางจึงเข้าใจโดยพลัน
เจินจูพูดถูกต้อง หากนางถูกเจ้าใหญ่และต้าเป่าซัดทอด พวกนางทุกคนล้วนซวยไปด้วย ที่จริงการปลอมตัวถือเป็นเรื่องเล็ก ทว่าคนที่นางปลอมตัวกลับเป็นคู่หมั้นของจิ้นอ๋อง นี่ไม่เท ท่ากับเป็นความผิดใหญ่หลวงหรือไร
หากเรื่องนี้แดงขึ้นมา เกรงว่านางและเสี่ยวเฟิงคงจะรักษาหัวให้อยู่บนบ่าไม่ได้แล้ว
หลิวซื่อถามเสียงสั่น “เช่นนั้นข้าควรจะทำอย่างไร”
“ท่านคิดดูให้ดีว่าอยากตายไปด้วยกัน หรือต้องการจะเอาตัวรอด” ไป๋เจินจูกล่าว
หลังจากเผยชิงหานออกไป หลิวซื่อก็ถามไป๋เจินจูว่า “เจ้าว่าท่านโหวจะช่วยเจ้าใหญ่และต้าเป่าได้หรือไม่”
ไป๋เจินจูนั่งลงบนเก้าอี้บุนวมหนา สีหน้าเซื่องซึม ทว่าแววตาเยือกเย็นนัก “เกรงว่าจะช่วยไม่ได้แล้วละ!”
…
ไป๋จื่อเดินต่อไปอีกสิบกว่าลี้ ในที่สุดก็กลับเข้าเมืองหลวงจนได้ นายทวารเห็นนางมีสภาพเช่นนั้น ก็ทั้งตกใจระคนดีใจ รีบต้อนรับนางเข้าไปในจวน
จ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์รออยู่ในโถงรับแขกทั้งคืน ร้องไห้จนตาบวมปูด โดยเฉพาะตงฟางหว่านเอ๋อร์ นางร้อนใจจนเป็นลมไปถึงสองครั้ง โชคดีที่ยาชิงซินซึ่งไป๋จื่อหลอมไว้ก่อนหน น้านี้ยังเหลืออยู่ ไม่เช่นนั้นแม้แต่ตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็ต้องเป็นอะไรไปอีกคนแน่
“ฮูหยินเจ้าคะ ฮูหยิน กลับมาแล้ว คุณหนูไป๋กลับมาแล้วเจ้าค่ะ” ชุ่ยเอ๋อร์วิ่งเข้ามาในโถงอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนจะตะโกนบอกจ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์ที่นั่งเหม่อลอยอยู่บนเก้า าอี้
จ้าวหลานรีบลุกขึ้นยืน ทว่าอาการหน้ามืดเข้าจู่โจมเป็นระลอก จึงรีบจับเก้าอี้ข้างกายเอาไว้ ไม่ให้ตนเองล้มลง
“พี่หญิง ท่านไม่เป็นไรกระมัง” ตงฟางหว่านเอ๋อร์เห็นสีหน้านางผิดแผกไป ก็รีบเข้าไปประคองนางไว้
“ไม่เป็นไร ข้าไม่เป็นไร” จ้าวหลานส่ายหน้า
ไม่ทันที่ทั้งสองคนจะออกไปต้อนรับ ไป๋จื่อก็สาวเท้าก้าวใหญ่เข้ามาในโถงแล้ว ครั้นเห็นจ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์ล้วนมีสีหน้าซีดขาว ในใจนางย่อมรู้ว่าเรื่องของนางทำให้มา ารดาทั้งสองร้อนใจยิ่ง จึงรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก
“ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ”
จ้าวหลานและตงฟางหว่านเอ๋อร์รีบเดินไปหานาง ก่อนที่นางจะจับมือของพวกนางเอาไว้ ยิ้มกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ทำให้พวกท่านกังวลใจเสียแล้ว”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
พฤษภาคม 2569 แล้วจ้า หายไปเดือนกว่าแล้ว ไรด์อย่าลืมกลับมาอัพให้อ่านต่อนะคะ กำลังสนุกเลย...
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...