คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา นิยาย บท 711
ตอนที่ 711 ถูกสตรีคนหนึ่งชักจูง
“โทษไม่ถึงตาย? เจ้ารู้หรือว่ามารดาของเจ้าทำอะไรไว้ เรื่องชั่วที่นางทำ นางตายเสียร้อยหนก็ยังไม่พอ!” เผยชิงหานเอ่ยอย่างหัวเสีย
เผยเซี่ยเฉินไม่เคยเห็นบิดาเป็นเช่นนี้มาก่อน ดวงตาทั้งสองข้างของเขาแดงก่ำ ยามพูดถึงมารดาของนางก็มีแต่ความเกลียดชังและเคืองแค้นอยู่เต็มใบหน้า
นางกลัวจนต้องหดมือกลับ ทว่าก็ไม่คิดจะยอมแพ้ นางเอ่ยอย่างกริ่งเกรงว่า “ท่านพ่อ แม้นางจะมีความผิด แต่ท่านก็ต้องเห็นแก่ที่นางทุ่มเทแรงกายแรงใจปรนนิบัติท่านมาหลายปี ช่วยท่า านจัดการเรือนหลัง ไว้ชีวิตนางด้วยนะเจ้าคะ!”
“ทุ่มเทแรงกายแรงใจปรนนิบัติข้า? จัดการเรือนหลัง?” จู่ๆ เผยชิงหานก็หัวเราะขึ้นมา เสียงของเขาน่าขนลุกยิ่งนัก เขานึกถึงเรื่องมากมาย คนเคียงหมอนผู้งดงามที่จากโลกนี้ไปเหล่านั้ นเคยพูดกับเขา ทว่าแต่ก่อนเขาล้วนเห็นมันเป็นเพียงลมผ่านหู คิดว่าเป็นเพียงคำนินทาว่าร้ายระหว่างสตรีในบ้าน ที่เกิดขึ้นจากการที่เขารักและเอ็นดูซ่งเหอเซียงเท่านั้น ถึงไ ได้คอยใส่ร้ายป้ายสีซ่งเหอเซียงไม่ยอมหยุดหย่อน
เขาไม่เพียงไม่ฟังวาจาเหล่านั้น แม้กระทั่งเย็นชาต่อสตรีทั้งหลายด้วยเหตุนี้ ผลสุดท้ายแล้วไม่ถึงสองปี พวกนางก็ทยอยกันตายจากไป ไม่ว่าจะเป็นการตายเพราะคลอดบุตรยาก หรือตายเพราะป่ วยหนักก็ตามที จนเรือนหลังของจวนโหวที่โอ่โถงก็เหลือเพียงซ่งเหอเซียงผู้เดียว ไปจนถึงตงฟางหว่านเอ๋อร์ที่ล้มป่วยอยู่นานปี
น่าหัวร่อนัก!
บุรุษผู้สง่างามเช่นเขา ถูกสตรีคนหนึ่งชักจูงเสียตั้งหลายปี
เผยชิงหานไม่มองเด็กสามคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นอีก เขาหมุนกายกลับเข้าไปในห้อง ประตูปิดลงอีกครั้ง ปิดกั้นแววตาเศร้าโศกของเผยเซี่ยเฉิน
คุณชายน้อยทั้งสองคนถูกแม่นมพาตัวไป ส่วนเผยเซี่ยเฉินก็มีสาวใช้ประคองออกจาเรือนซื่อหรงเช่นกัน
เผยเซี่ยเฉินได้รับการเลี้ยงดูจากซ่งเหอเซียงมาตั้งแต่เล็ก ถูกสั่งสอนด้วยกฎเกณฑ์ของคุณหนูใหญ่ผู้สืบทอดสายตรงของจวน จึงผูกสมัครรักใคร่มารดาของตนเองเป็นอย่างยิ่ง เมื่อได้ยินว ว่ามารดาถูกขังอยู่ในโรงฟืน นางจึงมาคุกเข่าร้องขอความเมตตาที่หน้าห้องของผู้เป็ยบิดาทันที
“คุณหนู ตอนนี้พวกเจ้าจะไปที่ใดดีเจ้าคะ” สาวใช้ถาม
สีหน้าห่อเหี่ยวของเผยเซี่ยเฉินพลันจางหาย นางหันไปมองทางโรงฟืน เอ่ยอย่างขื่นขม “ไปนำอาหารร้อนๆ มาสักหน่อย แล้วไปนำผ้าห่มหนาๆ มาด้วย”
สาวใช้เข้าใจในทันที จึงรีบหมุนกายไปกำชับสาวใช้อีกคนที่ตามมาด้านหลัง
หลังจากหนึ่งเค่อผ่านไป เผยเซี่ยเฉินก็นำอาหารและผ้าห่มไปยังด้านนอกโรงฟืน สถานที่ที่ซ่งเหอเซียงถูกขังเอาไว้
กลางดึกหนาวยะเยือก แต่ละคนล้วนตัวสั่นด้วยความหนาว พวกนางเดินอยู่บนทางเดินตลอดเวลา แค่คิดก็รู้แล้วว่าตอนนี้ผู้เป็นมารดาที่ถูกขังอยู่ด้านในโรงฟืนจะหนาวเหน็บจนมีสภาพเป็น นเช่นไร
“เปิดประตูเร็ว!” เผยเซี่ยเฉินร้อนใจมาก นางตะโกนบอกหญิงชราที่เฝ้าประตูอยู่
ฝ่ายหญิงชรารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก ทว่าบนใบหน้าก็ยังมีความระแวดระวัง นางกล่าวด้วยความลำบากใจว่า “คุณหนูรอง ท่านอย่าได้ทำให้บ่าวลำบากใจเลยเจ้าค่ะ ท่านโหวกำชับไว้แล้วว่าไม ม่อนุญาตให้ใครเข้าไป และไม่อนุญาตให้คนข้างในออกมาเจ้าค่ะ”
เผยเซี่ยเฉินเหมือนมีเพลิงแผดเผาอยู่ในหัวใจ หญิงชราพวกนี้มักใหญ่ฝาสูงจนเคยชิน วันนี้เห็นมารดาของนางต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้แล้ว พวกนางก็เปลี่ยนไปในทันที หากเป็นเมื่อ อก่อน…หากเป็นเมื่อก่อนละก็…
ยังจะเอ่ยถึงอดีตอีก ปัจจุบันก็คือปัจจุบัน พูดถึงอดีตแล้วยังจะมีประโยชน์อะไร
นางตัดสินใจแน่วแน่ แล้วส่งสายตาให้สาวใช้ที่อยู่ข้างกาย ฝ่ายสาวใช้ก็รู้กัน ปลดถุงเงินที่อยู่ข้างเอวโดยพลัน ภายในนั้นมีเงินอยู่อย่างน้อยยี่สิบตำลึง
“เฉินเอ๋อร์ ข้าอยู่ตรงนี้!” อีกมุมหนึ่งของโรงฟืน เสียงที่แหบพร่าและอ่อนล้าของซ่งเหอเซียงดังมารางๆ
คราวนี้เผยเซี่ยเฉินรีบย้ายร่างไปยังตรงหน้าของซ่งเหอเซียง จับมือนางไว้พลางร้องไห้ “ท่านแม่ ท่านเป็นเช่นไรบ้าง สบายดีหรือไม่”
ซ่งเหอเซียงยิ้มขื่น “จนป่านนี้แล้ว จะยังมีตรงไหนสบายอยู่อีกเล่า” นางพลันเงยหน้าขึ้น จับจ้องไปยังบุตรี “เฉินเอ๋อร์ เจ้าได้พบบิดาของเจ้าหรือไม่”
เผยเซี่ยเฉินพยักหน้า เช็ดน้ำตาอย่างต่อเนื่อง “พบแล้วเจ้าค่ะ ข้าพาน้องชายสองคนไปคุกเข่าอยู่ที่หน้าห้องของท่านพ่อทั้งวัน ท่านพ่อโมโหไม่น้อย ได้ยินมาว่าเขากระอักเลือดแล้วก็ สลบไป เมื่อครู่นี้เพิ่งจะฟื้นเจ้าค่ะ”
ซ่งเหอเซียงรู้สึกปวดใจนัก เหตุใดนางไม่เคยคาดคิดเลย ว่าเผยชิงหานจะโกรธเกรี้ยวถึงขั้นกระอักเลือดออกมา ความเกลียดชังที่ปกติแล้วเขาแสดงออกมาต่อหน้าตงฟางหว่านเอ๋อร์ หรือว่าล้วน นเป็นเรื่องลวงทั้งสิ้น
“บิดาของเจ้าว่าอย่างไรบ้าง” นางจับมือบุตรีไว้ เอ่ยถามด้วยความร้อนใจ
เผยเซี่ยเฉินส่ายหน้า ร้องไห้หนักกว่าเดิม “ท่านพ่อไม่ยอมปล่อยท่าน ทั้งยังบอกว่าท่านทำผิดมหันต์ ท่านแม่ แท้จริงท่านทำผิดเรื่องอะไรกันแน่ เหตุใดท่านพ่อถึงได้มีโทสะเช่นนี้”
ซ่งเหอเซียงก้มหน้าไม่พูดจา เรื่องบางเรื่องนางไม่คิดจะบอกเฉินเอ๋อร์ เพราะเฉินเอ๋อร์ยังไร้เดียงสา เผยชิงหานชังตงฟางหว่านเอ๋อร์ นั่นเป็นเพราะตงฟางหว่านเอ๋อร์น่ารังเกียจ ดังนั้น ถึงได้ถูกเขาทั้งเกลียดทั้งชัง นางยิ่งไม่รู้ว่าลูกคนเดียวของเผยชิงหานในปีนั้นไม่ได้ป่วยตาย แต่ผู้เป็นมารดาของนางต่างหาก ที่จ้างวานคนให้ไปสังหารทิ้ง
บัดนี้กรรมตามสนอง นางขอเพียงกรรมนั้นตกอยู่ที่ตัวนาง อย่าได้เกี่ยวพันไปถึงเฉินเอ๋อร์เลย
“เฉินเอ๋อร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าอย่าได้มาพบข้าอีก ตัดขาดความสัมพันธ์กับข้าเสีย และไม่ต้องไปขอความเมตตาให้ข้าแล้ว มีเพียงทำเช่นนี้ พ่อของเจ้าถึงจะไม่พาลไปลงกับเจ้าด้วย ย เจ้าจะได้มีอนาคตที่ดี ไม่เช่นนั้น ไม่เช่นนั้น…” นางสะอื้นไห้จนพูดต่อไปไม่ได้ เฉินเอ๋อร์คือชีวิตของนาง นางอยากจะอยู่เคียงข้างบุตรีคนนี้ตลอดไป มอบชีวิตที่ดีให้ อีกทั้ง ส่งขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวด้วยมือของตนเอง ได้มองนางมีชีวิตแต่งงานที่เป็นสุข
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
พฤษภาคม 2569 แล้วจ้า หายไปเดือนกว่าแล้ว ไรด์อย่าลืมกลับมาอัพให้อ่านต่อนะคะ กำลังสนุกเลย...
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...