คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา นิยาย บท 721
ตอนที่ 721 รบกวนเจ้าแล้ว
ราวกับว่าหากออกตรวจแล้วไม่เขียนใบสั่งยา จะไม่ได้แสดงวิชาแพทย์อันสูงส่งของเขาออกมาอย่างไรอย่างนั้น
เป็นเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน หากไทเฮาเป็นอันตรายเพราะน้ำมือของเขา เขาก็คงมีจุดจบที่น่าเวทนาแล้ว!
ไทเฮากล่าวออกมาดังที่คาดไว้ “หมอหลวงเหลียง ก่อนหน้านี้ข้าป่วยเพียงเล็กน้อย เคยใช้ใบสั่งยาที่เจ้าเขียน ดูท่าทางเจ้าจะคุ้นชินต่ออาการของข้าทีเดียว ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ครั้งนี้ ก็ต้องรบกวนเจ้าแล้วละ”
ด้วยฐานะของไทเฮา นางขอรบกวนด้วยเขาด้วยวาจาเช่นนั้น หากเขาขืนปฏิเสธอีก นั่นไม่เท่ากับหักหน้าของนางหรืออย่างไร ยิ่งถ้าหากนางตัดสินโทษลงมา เขาก็ลงจากหลังเสือยากแล้ว
หากเป็นเวลาปกติก็ช่างเถอะ ใช้น้ำแกงเสริมความอบอุ่นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่อย่างไรเสียตอนนี้อาการของนางก็ต่างออกไปจากเดิม ยังไม่หายสนิทดี ทว่าอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญเป็นที่ สุด หากกินยาที่เขาเขียนใบสั่งให้แล้วเกิดความผิดพลาดใดแม้แต่นิดเดียว เช่นนั้นคอของเขาก็ต้องหลุดจากบ่าแล้ว
ครั้นเห็นหมอหลวงเหลียงตะลึงลานไม่เอ่ยวาจา สีหน้าของไทเฮาก็พลันเปลี่ยนไป นางพูดเขากับเขาถึงเพียงนั้นแล้วก็ยังร้องขอเขาไม่ได้หรือนี่
“หมอหลวงเหลียง ข้าไม่คู่ควรกับใบสั่งยาของเจ้าหรือ” เสียงของนางตอนนี้เย็นชากว่าเมื่อครู่นี้ไม่รู้กี่ส่วน มันเย็นชาเสียจนหมอหลวงเหลียงตัวสั่นงันงกเลยทีเดียว
หมอหลวงเหลียงรีบคุกเข่าลง โขกศีรษะให้นางหนึ่งครั้ง เอ่ยว่า “เมื่อครู่กระหม่อมกำลังคิดว่าควรใช้ยาอะไร จึงเหม่อลอยไปชั่วขณะ ไทเฮาอย่าได้ทรงกริ้วเลยพ่ะย่ะค่ะ!”
ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง ไทเฮาเก็บสีหน้า โบกมือพลางกล่าว “ช่างเถอะ ไปเขียนใบสั่งยาได้แล้ว”
หมอหลวงเหลียงรับคำ ลุกขึ้นยืนทั้งๆ ที่ขาสั่น ยามที่จะหมุนกายเดินไปจากโต๊ะหนังสือ เขาลอบปาดเหงื่อด้วย
เขาชำเลืองสายตาไปมองหมอหลวงสวี่ ขยิบตาให้เขาไม่ยอมหยุดหย่อน
หมอหลวงสวี่กลับทำเป็นมองไม่เป็น เพียงมองไปข้างหน้า เขาเป็นคนซื่อสัตย์จริงใจ ทว่าก็ไม่ใช่คนโง่ เวลานี้จะหาเรื่องใส่ตัวอีกหรือไร
ไป๋จื่อก็มองข้ามสายตาไม่เป็นมิตรที่หมอหลวงเหลียงมองนาง ในใจลอบยิ้มเย็น ‘โกรธหรือ นี่เพิ่มเริ่มต้นเท่านั้น เรื่องสนุกคือหลังจากนี้ต่างหาก’
หากเขาไม่เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ และมองไม่ออกจริงๆ ว่าตงฟางหว่านเอ๋อร์ถูกพิษก็ช่างเถิด ทว่าหากเขารู้ชัดแจ้งแก่ใจว่าตงฟางหว่านเอ๋อร์ถูกพิษ กลับยังคงแสร้งทำเป็นไม่รู้ แม้กระทั่ งรวมหัวกับเผยชิงหานหรือซ่งเหอเซียง จงใจปิดบังทุกอย่าง เช่นนั้นเขาก็สมควรตาย!
เมื่อหมอหลวงเหลียงออกไปเขียนใบสั่งยา สายตาของไทเฮาก็ตกลงที่ร่างของไป๋จื่ออีกครั้ง ยิ่งมองนางก็ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนตงฟางหว่านเอ๋อร์และเผยชิงหานอย่างยิ่ง อีกทั้งดึงส่วน นที่ดีของทั้งสองคนมาอีกต่างหาก จึงงดงามยิ่งกว่าตงฟางหว่านเอ๋อร์ในตอนนั้นเสียอีก
มิน่าเล่าสีหน้ายามที่เฟิงเอ๋อร์มองนางเมื่อครู่ถึงดูแปลกๆ หากนางเป็นบุรุษก็ย่อมหวั่นไหวเพราะใบหน้าเช่นนี้เหมือนกัน
เพียงแต่…ในเมื่อนางกับตงฟางหว่านเอ๋อร์จำกันได้แล้ว เช่นนั้นก็ต้องได้รับการยอมรับจากตงฟางมู่ ส่วนเด็กสาวคนนี้มีหมั้นหมายกับจิ้นอ๋องตั้งแต่ยังเด็ก เฟิงเอ๋อร์เข้าใกล้นาง และต้องการแย่งชิงอำนาจจากตงฟางมู่เกรงว่าจะไม่ง่าย
แม้ทั้งหมดล้วนเป็นหลานชายของนาง แต่นางเห็นเฟิงเอ๋อร์อยู่ในสายตามาตั้งแต่อ้อนแต่ออก ส่วนจิ้นอ๋องกลับเคยพบอยู่ไม่กี่ครั้ง หากจะพูดถึงความสนิทสนม นางย่อมสนิมสนมกับเฟิงเอ๋อร ร์มากกว่า
ไทเฮากวักมือเรียกไป๋จื่อ “สาวน้อย เจ้ามานี่หน่อย”
ไป๋จื่อเข้าไปหาอย่างว่าง่าย บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ พลางก้มหน้าลง มีสีหน้าเคารพนบนอบยิ่ง
ไทเฮาจับมือของนาง ยิ้มว่า “แม้แต่หมอหลวงสวี่ก็ชื่นชมความสามารถด้านวิชาแพทย์ของเจ้า ดูท่าทางเจ้าจะไม่ธรรมดาเลยนะ เจ้าเรียนวิชาแพทย์มาจากใครกัน แล้วเหตุใดถึงได้เรียนวิชาแพทย์ ตั้งแต่ยังอายุน้อยเช่นนี้”
หมอหลวงสวี่เองก็ประหลาดใจอย่างมาก รีบเงี่ยหูฟังทันใด ตื่นเต้นจนไม่กล้าหายใจ ด้วยกลัวว่าหากหายใจเสียงดังเกินไป เขาจะไม่ได้ฟังสมญานามของหมอเทวดาผู้นี้
ไป๋จื่อยิ้มเล็กน้อย “ทูลไทเฮา หม่อมฉันเรียนวิชาแพทย์ด้วยตนเองเพคะ”
ไป๋จื่อรับมาดู เกือบจะหลุดหัวเราะ
ไทเฮาเห็นนางเป็นเช่นนั้น จึงรีบถามขึ้นว่า “เหตุใดเจ้าถึงหัวเราะ”
ไป๋ขื่อเขย่าใบสั่งยาในมือ ก่อนจะถามพร้อมรอยยิ้ม “หม่อมฉันเพียงไม่เข้าใจเพคะ ว่าแท้จริงแล้วนี่เป็นใบสั่งยาอะไร รักษาโรคอะไรได้ หรือบำรุงอวัยวะใดได้บ้าง”
ไทเฮาขมวดคิ้ว มองไปทางหมอหลวงเหลียง “เจ้าอธิบายทีเถอะ!”
เวลานี้หมอหลวงเหลียงชังน้ำหน้าไป๋จื่อยิ่งนัก นางเด็กน่าตายผู้นี้ เห็นได้ชัดว่านางจงใจฉีกหน้าเขา เดิมทีแล้วใบสั่งยาของผู้ร่วมอาชีพเดียวกันเช่นนี้ ขอเพียงไม่มีพิษและไม่เป็นอ อันตรายก็ไม่ควรวิจารณ์ถึงคุณภาพของมัน นางทำเช่นนี้เพราะจงใจแน่นอน
ทว่าต่อหน้าไทเฮา เขาจะพูดอะไรได้เล่า
หมอหลวงเหลียงกล่าวว่า “ทูลไทเฮา ก่อนหน้านี้กระหม่อมบอกไว้แล้วว่าจะออกใบสั่งยาสำหรับสร้างความอบอุ่นให้พระนาง แม้ใบสั่งยานี้จะรักษาโรคใดไม่ได้ แต่กลับมีประโยชน์ต่อร่างกาย บำรุง งเลือดลมไหลเวียนได้ดี”
ไป๋จื่อกล่าวต่อทันที “จริงหรือ ใส่โหราเดือยไก่[1]แล้วบำรุงเลือดลมได้หรือ ยาที่ผสมหยวนกานช่วยให้สงบจิตใจได้ด้วยหรือเจ้าคะ หมอหลวงเหลียง ท่านไม่รู้จริงๆ หรือว่าแกล้งไม่รู ”
ไทเฮาไม่รู้เรื่องสมุนไพร ทว่าฟังจากที่ไป๋จื่อกล่าวแล้ว หนังตาของนางก็กระตุกครั้งหนึ่ง ใบสั่งยาที่หมอหลวงเหลียงสั่งให้ช่างไม่มีประโยชน์ต่อพระนางเอาเสียเลย
……….
[1] โหราเดือยไก่ (伏子) คือ พรรณไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีสรรพคุณมากมาย เช่น แก้พิษสัตว์ ช่วยขับลม ช่วยขับระดูสตรี และขับโลหิตช้าๆ ช่วยบำรุงระบบหัวใจ ให้ความอบอุ่นแก่กระเพาะอาหารเ เสริมความแข็งแรงของไต ช่วยบำรุงธาตุไฟ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
พฤษภาคม 2569 แล้วจ้า หายไปเดือนกว่าแล้ว ไรด์อย่าลืมกลับมาอัพให้อ่านต่อนะคะ กำลังสนุกเลย...
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...