ตอนที่ 723 นางยังมีชีวิตอยู่หรือนี่
หมอหลวงเหลียงจะไปคาดคิดได้อย่างไร ว่าความกล้าของไป๋จื่อจะมากมายจนถึงขั้นนี้ นางกล้าพูดจามั่วซั่วต่อหน้าฮองเฮาเช่นนี้ หรือว่านางไม่รู้ว่าด้วยวาจาที่ไม่ได้ผ่านการคิดของนาง จะทำให้เขาตกที่นั่งลำบากไปด้วย
เขาคุกเข่าลงต่อหน้าไทเฮาทันที ก้มตัวลงโขกศีรษะ “ไทเฮาโปรดเมตตา ใบสั่งยาของกระหม่อมเป็นเพียงใบสั่งยาที่ใช้สำหรับบำรุงร่างกายทั่วๆ ไป แม้จะไม่ได้ดีเลิศจนรักษาโรคใดได้ แต่กลับ บมีฤทธิ์ในการบำรุงร่างกายดียิ่ง ไม่มีจุดใดที่เป็นผลร้ายเลยพ่ะย่ะค่ะ” ขณะที่พูดอยู่นั้น เขาหันกลับไปมองไป๋จื่อครั้งหนึ่ง ก่อนจะกล่าวอีกว่า “แม่นางไป๋ผู้นี้เป็นใครมาจากที่ ไหนก็ไม่รู้ อายุยังน้อย แค่อ่านตำราแพทย์สองเล่มด้วยตนเอง ก็กล้าวิพากษ์วิจารณ์คนอื่นต่อหน้าไทเฮาแล้ว การกระทำเช่นนี้ ทำให้กระหม่อมอับอายจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ!”
ไทเฮามองไปยังไป๋จื่ออีกครั้ง ไม่ได้เอ่ยวาจาใด ราวกับว่ากำลังรอนางอธิบาย
ดีเหมือนกัน ในเมื่อรอนางอธิบาย เช่นนั้นนางก็จะอธิบายให้ฟังอย่างดีเลยทีเดียว!
ไป๋จื่อชำเลืองมองหมอหลวงเหลียง กล่าวคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้มว่า “เมื่อครู่หมอหลวงเหลียงมาช้านัก ทว่าก็รีบร้อนเขียนใบสั่งยา อีกทั้งไม่รู้ที่มาของข้าอีก เช่นนั้นข้าจะเล่าให้ ท่านฟังสักรอบ”
นางเม้มปาก รอยยิ้มชัดลึกขึ้น พลางมองหมอหลวงเหลียงจนเขารู้สึกว่ามีเหงื่อเย็นเยียบซึมขึ้นมาชั้นหนึ่งโดยพลัน
“ข้าสกุลไป๋ เป็นสกุลของพ่อที่เก็บข้ามาเลี้ยง ก่อนหน้านี้ข้าเพิ่งจำท่านแม่ของข้าได้ แม่ของข้าชื่อว่าตงฟางหว่านเอ๋อร์ ตาของของข้าคือตงฟางมู่ ดูท่าหมอหลวงเหลียงคงไม่ได้ไม่ค คุ้นเคยกระมัง”
หมอหลวงเหลียงสีหน้าเปลี่ยนไปทันควัน นางเป็นลูกของตงฟางหว่านเอ๋อร์ที่ ‘ตายไป’ ในปีนั้นหรือนี่ นางยังมีชีวิตอยู่หรอกหรือ
มิน่าเล่ามองดูหน้าตาของนางแล้ว ช่างคล้ายกับตงฟางหว่านเอ๋อร์และเผยชิงหานอย่างยิ่ง
มือที่อยู่ข้างใต้แขนเสื้อของเขาสั่นระริก ในใจรู้สึกกระวนกระวายเป็นอย่างมาก ราวกับเป็นเด็กที่ทำอะไรผิดและปิดบังความผิดนั้นอยู่ในใจคนหนึ่ง เขาคิดว่าเสื้อผ้านางฟ้าไร้รอยต ตะเข็บ[1] แต่ใครจะรู้ว่ายังมีผู้เห็นเหตุการณ์ซ่อนอยู่ในความมืดด้วย
ผู้เห็นเหตุการณ์อยู่เบื้องหน้า ก็ไม่รู้เหมือนว่าผู้เห็นเหตุการณ์ผู้นั้นจะพูดอะไรบ้าง
ไป๋จื่อพิจารณาสีหน้าของหมอหลวงเหลียง ในใจลอบยิ้มเย็น ปริศนาที่รอให้มีใครไปตรวจสอบเหล่านั้น วินาทีนี้ราวกับมีคำตอบแล้ว
“ได้ยินมาว่าหลายปีนั้นที่ท่านแม่ของข้าล้มป่วย ล้วนเป็นหมอหลวงเหลียงที่เขียนใบสั่งยาเองกับมือใช่หรือไม่” นางถาม
หมอหลวงเหลียงหน้าซีดเผือด ร่างกายสั่นไหวรุนแรงขึ้น “ชะ ใช่กระมัง ขะ ข้าไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน บางทีท่านโหวเรียกหมอคนอื่นมาหรือไม่ ข้าก็ไม่แน่ใจ!”
ไป๋จื่อกล่าวอีกว่า “ได้ยินสาวใช้ข้างกายของท่านแม่บอกว่า หมอหลวงเหลียงเคยพูดเอาไว้เมื่อสองเดือนก่อน ว่าท่านแม่ของข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน และมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงปีเท่ านั้น!”
เม็ดเหงื่อบนหน้าผากของหมอหลวงเหลียงหยดลงมาทีละหยด ตกลงบนแขนเสื้อขุนนางสีเขียวของเขา
ไทเฮาได้ฟังดังนั้นก็ถามแทรกขึ้นทันใด “เช่นนั้นแล้วตอนนี้แม่ของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
“ทูลไทเฮา ตอนนี้ท่านแม่ของข้าแข็งแรงขึ้นแล้ว รอดพ้นจากโรคร้ายแล้วเพคะ!” ไป๋จื่อตอบ
เมื่อหมอเหลียงได้ยินคำพูดของไป๋จื่อ เขาก็ยิ่งตัวสั่นมากยิ่งขึ้น ก่อนจะนึกได้ว่าไม่ถูกต้อง ร่างกายของตงฟางหว่านเอ๋อร์เสียหายไปโดยสิ้นเชิงแล้ว จะรักษาให้หายได้อย่างไร หรือว่า นางจะหลอกเขา
เขาพูดทันที “เป็นไปไม่ได้ แม้ของเจ้าป่วยจนไม่มียาใดรักษาได้แล้ว ต่อให้เทพเซียนผู้ยิ่งใหญ่ลงมาจุติ ก็ไม่มีทางรักษานางให้หายได้!”
ไป๋จื่อหัวเราะเบาๆ “หมอหลวงเหลียงแน่ใจปานนั้นเชียว เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน ท่านรักษาไม่ได้ ก็คิดว่าคนอื่นรักษาไม่ได้เช่นกันหรือ หรือแท้ที่จริงแล้วมีอะไรในกอไผ่ท ที่พวกข้าล้วนไม่รู้ มีเพียงท่านที่ชัดแจ้งอยู่แก่ใจตนเอง ถึงได้เอ่ยวาจาอย่างมั่นใจเช่นนั้นใช่หรือไม่”
คราวนี้หมอหลวงเหลียงพลันรู้สึกเสียใจในภายหลัง ไหนเลยเขาจะรู้ว่าฝีปากของเด็กสาวคนนี้จะคมกล้าถึงเพียงนี้ ทำเอาเขากลายเป็นคนผิดต่อหน้าไทเฮาไปเสียได้
……….
ตอนที่ 724 นี่คือน้ำแกงยาขม ไม่ใช่พุทราเชื่อมน้ำผึ้ง!
หมอหลวงเหลียงรีบตะโกนออกมา “แม่นางไป๋ กล้าพูดวาจาที่คาดเดาไปเองเช่นนี้ออกมาง่ายๆ ได้อย่างไร”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...