คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา นิยาย บท 755
ตอนที่ 755 กับดักชิ่งอัน (5)
ซูฉุนโบกมือ “ไยต้องรีบร้อนตรวจชีพจรด้วยเล่า อีกเดี๋ยวค่อยตรวจก็ได้ ไม่ค่อยมีแขกมาเยี่ยมเยือนข้าที่ตำหนักชิงอันแห่งนี้นานแล้ว วันนี้ได้พบเจ้าถือว่าเป็นชะตาฟ้าลิขิต อยู่คุ ยเล่นเป็นเพื่อนข้าเถอะ!”
ฮองเฮาพูดเช่นนี้ แล้วเด็กสาวเช่นไป๋จื่อจะพูดอะไรได้
ไป๋จื่อนั่งลง ก่อนที่นางกำนัลผู้นั้นจะยกชาเข้ามาให้ นางยิ้มพลางเอ่ยว่า “นี่เป็นชาต้าหงเผา[1]ที่ฮองเฮาโปรดปรานเป็นที่สุด แม่นางลองชิมดูนะเจ้าคะ”
หลังจากนางกำนัลวางชาลง ก็มีนางกำนัลอีกคนหนึ่งยกขนมสองถาดเข้ามา ถาดหนึ่งเป็นขนมโก๋ที่งดงามประณีต อีกจานหนึ่งเป็นซิ่งเริ่นซู[2] มองดูแล้วน่าอร่อยยิ่งนัก
ครั้นนางกำนัลวางขนมลง นางก็เอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “นี่เป็นขนมที่ฮองเฮาลงมือทำด้วยตนเอง แม่นางต้องชิมดูนะเจ้าคะ”
กลิ่นของขนมโก๋เบาบางมาก แทบจะไม่ได้กลิ่นของมันของด้วยซ้ำ แต่กลิ่นหอมของซิ่งเริ่นซูกลับเข้มข้นมาก ได้กลิ่นกรอบและหอมมาจากในนั้นได้เลยทีเดียว
แน่นอนว่ายังมีกลิ่นที่ไม่ควรปรากฏอยู่ในนั้นด้วย หากไม่ใช่เพราะไป๋จื่อเชี่ยวชาญด้านสมุนไพร เมื่อกลิ่นนี้ปะปนอยู่ในซิ่งเริ่นซูแล้ว ง่ายนักที่คนทั่วไปจะมองข้ามมันไป
นางยกชาต้าหงเผาขึ้น เปิดฝาจอกกระเบื้องที่สวยงามออก เป่าลมอยู่สองครา กลิ่นหอมเฉพาะของชาต้าหงเผาก็โชยมาเตะจมูกแล้ว
กลิ่นของมันหอมมาก ไม่มีกลิ่นแปลกๆ อะไรแทรกอยู่ นางจึงยกจอกชาขึ้นชิดริมฝีปาก ทว่าเพิ่งคิดจะลองดื่มเข้าไปสักคำ จู่ๆ นางก็วางมันลง
ฉุนฮองเฮาและนางกำนัลที่ยกชามาให้มองจนตาแทบถลนออกมาแล้ว นางยกจอกชาขึ้นถึงปากแล้ว ไยถึงวางลงไปอีกเล่า
ซูฉุนถามว่า “ไม่ชอบชาต้าหงเผาหรือ”
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ไม่ใช่เพคะ เพียงแต่มันร้อนลวกเกินไป รอให้มันเย็นสักหน่อยก็ยังไม่สาย”
ซูฉุนพยักหน้า สบายใจขึ้นได้เสียที ถูกของนาง แม่นางเช่นนางเมื่อเกิดมาก็ตกระกำลำบากอยู่ข้างนอก น่าจะไม่ได้มีโอกาสได้จิบชาเท่าไรนัก โดยเฉพาะชาดีๆ เช่นนี้ ปกติแล้วนางเพียงดื่ มชาเพื่อดับกระหาย ย่อมชอบชาเย็นๆ มากกว่ากระมัง
แต่ก็ไม่เป็นไร ต่อให้เย็นแล้วก็ได้ผลเช่นเดียวกัน
“เช่นนั้นก็กินนมสักหน่อยเถอะ ขนมสองชนิดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ฝ่าบาทโปรดปรานเป็นที่สุด ข้าเรียนทำตั้งนานถึงจะทำเป็น เจ้าต้องลองชิมดูให้ได้นะ”
ไป๋จื่อพยักหน้า หยิบขนมโก๋ขึ้นชิ้นหนึ่ง ดมมันที่ปลายจมูก ก่อนจะยิ้มเอ่ยว่า “หอมยิ่งนัก ต้องอร่อยมากเป็นแน่” นางกัดขนมโก๋อย่างแผ่วเบา มันแตกสลายอยู่ในปาก รสชาติหวานแต่ ไม่เลี่ยน อร่อยมากจริงๆ ที่สำคัญที่สุดก็คือ ในขนมไม่ได้ใส่ยาอะไรเอาไว้
ซูฉุนมองนางกำนัลคนนั้นครั้งหนึ่ง ก่อนที่นางจะรีบเอ่ยขึ้นว่า “แม่นางต้องชิมขนมซิ่งเริ่นซูด้วยสิเจ้าคะ มันเป็นขนมที่ฮองเฮาทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก”
ไป๋จื่อกลับวางขนมโก๋อีกครึ่งชิ้นในมือลง ยิ้มว่า “ขอพูดตามตรงไม่ปิดบัง หม่อมฉันไม่อาจกินขนมประเภทซิ่งเริ่นซูได้ เพราะกินเข้าไปแล้วจะเกิดอาการแพ้ ผื่นขึ้นไปทั่วทั้งตัว น่ากลัวยิ่งเพคะ”
ฮองเฮารู้สึกมึนงง หมายความว่าอย่างไร กินขนมซิ่งเริ่นซูแล้วป่วยได้หรือ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยจริงๆ
แต่ในเมื่อนางพูดเช่นนั้น พระนางย่อมไม่อาจฝืนใจต่อไปได้อีก ทำได้เพียงยิ้มถามว่า “เช่นนั้นเจ้าชอบขนมอะไรหรือ ข้าจะให้คนทำมาให้”
ไป๋จื่อโบกมือ “หม่อมฉันไม่ชอบกินของหวาน กินคำหนึ่งอาจเลี่ยนไปได้ถึงสามวัน แต่ขนมโก๋ในวันนี้อร่อยจริงๆ เพคะ หม่อมฉันตะกละกินไปตั้งสามคำ จึงไม่อาจกินได้อีกแล้วเพคะ”
หมายความว่าไม่ว่าจะเป็นขนมอะไร นางก็ล้วนไม่กินเช่นนั้นหรือ
เด็กสาวผู้นี้ดูไม่มีพิษภัย แต่พูดจาอะไรล้วนเป็นเหตุเป็นผล มีจังหวะบุกและถอย ทำให้ฮองเฮารับมือไม่ไหวไปชั่วขณะหนึ่ง
ช่างเถอะ ยังมีเวลาอีกมาก อย่างไรก็ต้องสบโอกาส
ทั้งสองคนคุยเรื่อยเปื่อยไปได้ครู่ใหญ่ ไป๋จื่อก็ไม่ได้แตะต้องชาต้าหงเผาอีกเลย ซูฉุนเห็นดังนั้นก็รู้สึกประหลาดใจมาก ดูท่าเด็กสาวผู้นี้จะรู้อะไรเข้าแล้ว
……….
ตอนที่ 756 กับดักชิ่งอัน (6)
หรือว่าเพียงแค่ใช้จมูกดม นางก็รู้ว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติแล้วหรือ
หลังจากคุยเรื่องสัพเพเหระไปได้อีกครู่หนึ่ง ไป๋จื่อก็รู้สึกเบื่อหน่าย จึงผุดกายลุกขึ้น “ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันตรวจชีพจรให้พระนางดีกว่า”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา
แอดรบกวนลงให้อ่านจนจบได้ไหมคะ รออ่านอยู่น้า...
สนุกมากค่ะ แอดรบกวนอัปให้อ่านจนจบได้ไหมคะรออ่านอยู่น้าาาาา...
อัพเดทตอนใหม่เมื่อไรค่ะ...
คุณแอดมินผู้ใจดี ช่วยอัพเดทตอนใหม่เยอะๆเลยนะคะ ชอบมาก สนุก พลีสสสสส...
รอตอนต่อไปอยู่นะคะ...
เอาใจช่วยหูเฟิงทวงคทนอำนาจนะ...
ถ้าพ่อไม่ถูกเมียรังแกจนเกือบตายก็คงไม่ตื่นสินะ...
ดีใจกับเสี่ยวเฟิง...