องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 137 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ1

sprite

เฉินซื่อสำลักไอจนหน้าแดง หยุนหลิงรีบตบหลังให้นาง

ครั้นนึกขึ้นมาได้ เฉินซื่อก็ถามด้วยความตื่นตระหนก “เจ้าถีบลงไปจริงหรือ จิ้งอ๋องรู้หรือไม่”

หยุนหลิงพยักหน้า ยิ้มตาหยีเอ่ย “เขาก็ต้องรู้สิ ไม่ใช่แค่เห็นกับตานะ แถมยังช่วยข้าโกหกปิดเป็นความลับด้วย”

ครั้นได้ยินดังนั้น ดวงตาคู่สวยของเฉินซื่อก็จ้องหยุนหลิง “หลิงเอ๋อร์...ข้าไม่ได้หูฝาดไปกระมัง เจ้าพูดจริงหรือ”

นางรู้นิสัยจิ้งอ๋องดี แม้ไม่ชอบหยุนหลิง แต่ขอเพียงหยุนหลิงไม่ได้ทำ ก็จะไม่ปรักปรำคนอย่างไม่มีเหตุผลแน่นอน

แต่ทำไมอีกฝ่ายเห็นหยุนหลิงถีบฉู่หยุนหานตกน้ำต่อหน้าต่อตาแล้ว ยังจะช่วยนางปกปิดอีกล่ะ

ต้องรู้ เมื่อก่อนจิ้งอ๋องกับฉู่หยุนหาน...

“จริงสิ แต่เป็นเพราะฉู่หยุนหานใช้เล่ห์ก่อน ข้าแค่ใช้วิธีที่นางทำกับคนอื่นทำกับนางเท่านั้น”

หยุนหลิงเล่าเรื่องที่ฉู่หยุนหานวางแผนทำร้ายหรงฉาน แล้วจะโยนความผิดให้นางอย่างละเอียดรอบหนึ่ง

“ดวงตาของท่านอ๋องหายตั้งนานแล้ว ตอนที่นางซ่อนกระดาษแผ่นนั้น ท่านอ๋องก็เห็นเข้าพอดี”

ทุกครั้งที่นึกถึงภาพนั้น หยุนหลิงก็อดนึกขันไม่ได้

ครั้นเฉินซื่อฟังจบ นางที่อ่อนโยนและโอนอ่อนเสมอมา ก็อดโกรธขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ในยามนี้ “ฉู่หยุนหานตัวดี จิตใจถึงกับสกปรกชั่วช้าปานนี้ แม้แต่จวนเจิ้นกั๋วกงก็กล้าคิดร้ายด้วย!”

ถ้าหยุนหลิงเป็นแพะรับบาปเรื่องนี้จริง ทำให้จวนเหวินกั๋วกงและจวนเจิ้นกั๋วกงเกิดความแค้นต่อกัน เช่นนั้นนางก็จะกลายเป็นคนบาปของสกุลฉู่จริงๆ

หลังจากหายโมโหแล้ว เฉินซื่อก็รู้สึกเพียงสบายใจ “เมื่อเป็นเช่นนี้ จิ้งอ๋องก็นับว่าเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของฉู่หยุนหานชัดเจนแล้ว ต่อไปต้องไม่ถูกนางหลอกอีกแน่”

นางเพิ่งคลี่รอยยิ้ม แต่พอสายตาทอดไปถึงใบหน้าและท้องที่นูนออกมาของหยุนหลิงแล้ว รอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆ เลือนหายไปอีก

ครั้นเห็นเฉินซื่อมีสีหน้ากังวล หยุนหลิงจึงเลิกคิ้วเอ่ย “ท่านแม่ เป็นอะไรไปอีกหรือ”

สายตาเฉินซื่อวนเวียนอยู่บนใบหน้าหยุนหลิงรอบหนึ่ง เอ่ยด้วยความกังวล “หลิงเอ๋อร์เอ๋ย เจ้าบอกข้ามาตามตรง ตอนนี้เจ้ากับจิ้งอ๋องเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”

หยุนหลิงนึกว่านางห่วงว่าตนกับจิ้งอ๋องจะเข้ากันไม่ได้ จึงยิ้มปลอบ “พวกเราดีมาก อยู่กันอย่างสมานฉันท์ ความเข้าใจผิดในคืนงานเลี้ยงเทศกาลโคมลอยก็คลี่คลายแล้ว”

เฉินซื่ออ้าๆ ปาก ความจริงนางอยากถาม ว่าเซียวปี้เฉิงมีความรักใคร่หยุนหลิงบ้างหรือไม่ แต่พอเห็นปานสีแดงม่วงใต้ผ้าคลุมหน้าปื้นนั้นของหยุนหลิงแล้ว นางก็ถามไม่ออก

นางเก็บความกังวล ยิ้มบางอย่างอ่อนโยน “เช่นนั้นก็ดี เจ้ารักษาดวงตาให้เขา ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยเขาก็ต้องดีกับเจ้า”

“ท่านแม่วางใจเถอะ ลูกสาวของท่านไม่มีนิสัยยอมให้รังแกหรอกนะ”

เมื่อเห็นหยุนหลิงไม่มีท่าทีที่จะเข้าใจความหมายของตน เฉินซื่อจึงได้แต่คีบอาหารให้นางไม่หยุดด้วยความเป็นห่วง เพียงแต่หนักใจกลับแผ่ขยายในดวงใจอย่างไร้ที่สิ้นสุด

บุตรสาวผู้โง่งมของนางคล้ายไม่รู้ตัว พอดวงตาของเซียวปี้เฉิงหายดี ชีวิตของนางก็จะกลับตาลปัตรทันที

บุรุษผู้ได้รับการขนานนามว่าเทพนักรบผู้นั้น คือผู้ที่สตรีต้าโจวหมายปองเสมอมา หากเขาไม่เกิดอุบัติเหตุตาบอด และเกิดเรื่องในคืนงานเลี้ยงเทศกาลโคมลอย หยุนหลิงก็จะไม่ได้แต่งกับเขา

อัปเดต บทที่ 137 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ1 ของ องค์ชายาหมื่นพิษ โดย หลิงหลิง

ด้วยนวนิยายชื่อดัง องค์ชายาหมื่นพิษ ของ หลิงหลิง ที่ทำให้ผู้อ่านหลงรักทุกคำไปที่บท บทที่ 137 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ1 ผสมกับปีศาจพล็อต บทต่อไปของซีรีส์ องค์ชายาหมื่นพิษ จะวางจำหน่ายในวันนี้หรือไม่
คีย์: องค์ชายาหมื่นพิษ บทที่ 137 นี่มิใช่สิ่งที่เจ้าต้องการมาตลอดหรือ1