ราชสำนักอาณาจักรหลู่
เรื่องเฉียนเชียนอี้แต่งงานกับหลิวหรูซือทำให้ทั้งอาณาจักรหลู่ระส่ำระสาย
ฮ่องเต้หลู่ไม่พอใจและโกรธมาก แม้ว่าเฉียนเชียนอี้จะถูกลดตำแหน่งให้เป็นแค่ผู้ว่าราชการจังหวัดหัวถิง แต่ตำแหน่งที่แท้จริงของเขาคืออัครเสนาบดีในราชสำนัก
ท้ายที่สุดแล้ว เขาเป็นนักวิชาการที่ยิ่งใหญ่ ท่องและแต่งบทกวีได้ เขาใจหลักธรรมและจริยธรรมต่างๆ มากมาย เป็นข้าราชที่มีความสามารถ กลับต่อต้านเขาและแต่งงานกับหญิงขายตัวเพื่อแทงข้างหลังอาณาจักรหลู่
นี่ไม่เรียกว่าเขาเอาหน้าของฮ่องเต้และคนในราชสำนักขว้างทิ้งลงพื้นและเหยียบซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรือ!
“ปึง”
ยิ่งฮ่องเต้หลู่คิดเรื่องนี้มากเท่าไร เขายิ่งโกรธมากเท่านั้น เขาจึงตบโต๊ะและตะโกนออกมาว่า
“ไอ้สารเลว อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว แต่กลับถูกผู้หญิงหลอกจนได้ ความถูกต้องและยุติธรรมนั้นไร้ความหมาย เป็นเรื่องไร้สาระจริงๆ!”
ฮ่องเต้โกรธมาก ขุนนางทั้งฝ่ายบู๊ฝ่ายบุ๋นต่างพากันคุกเข่าลงด้วยความตกใจ
“ฝ่าบาท ทรงใจเย็นก่อนพ่ะย่ะค่ะ!”
ฮ่องเต้หลู่โกรธมากจนเวียนหัว ตะโกนออกมาว่า
“ขุนนางที่โง่เขลาเช่นนี้ เราจะสงบสติอารมณ์ได้อย่างไร! เขาทำความผิดสมควรตาย ไม่รู้จักเรื่องถูกผิด!”
เมื่อขุนนางได้ยินเช่นนั้น พวกเขารีบโน้มน้าวทันที
“ฝ่าบาททรงคิดให้รอบคอบก่อนพ่ะย่ะค่ะ! แม้ว่าใต้เท้าเฉียนจะแต่งงานกับหญิงขายตัวแห่งอาณาจักรฉิน แต่เขาไม่ได้กระทำความผิดที่ควรลงโทษประหารชีวิตนะพ่ะย่ะค่ะ!”
“กระหม่อมเห็นด้วยพ่ะย่ะค่ะ หากฝ่าบาทยืนกรานจะประหารใต้เท้าเฉียนเพื่อระบายความโกรธ กระหม่อมขอให้ฝ่าบาทคิดใหม่พ่ะย่ะค่ะ!”
สีหน้าของฮ่องเต้ไม่พอใจมากนัก เขาเองก็สับสนเช่นกัน สิ่งที่ข้าราชสำนักพูดมาก็ไม่ได้ไร้เหตุผล เฉียนเชียนอี้ทำผิดที่หลงใหลในตัวผู้หญิง แม้ว่าทำให้ราชสำนักเสียหน้า แต่เขาไม่ได้ทำความผิดถึงขั้นต้องประหารชีวิต
หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า
“ช่างเถิด เว้นโทษประหาร แต่ยังมีความผิด รีบส่งคำสั่งข้า ถอดเฉียนเชียนอี้ออกจากตำแหน่งในราชสำนักทั้งหมด ไม่อนุญาตให้เขากลับมายังเมืองหลวง!”
...
อีกด้านหนึ่ง
ตำหนักยมราช
ตาเฒ่ากลุ่มหนึ่งกำลังรวมตัวกันเพื่อพูดคุยกันอย่างลับๆ
มีเสียงเย็นดังมาจากด้านหลัง
“มีเบาะแสอะไรไหม?”
ลูกน้องส่งมอบรายงานทีละคน
“นายท่าน หลังจากที่พวกเราไปสืบสวน เราพบว่าชายแขนเดียวเป็นคนในกลุ่มคุ้มกันสินค้าซุ่นเฟิง เขาคือกงซุนอู่หมิงแน่ๆ ขอรับ”
“เรายังค้นพบอีกว่า ทุกวันนี้ในตำหนักอ๋องเหยียนและหอหม่านฮวาเองก็กำลังตามหากงซุนอู๋หมิงเช่นกัน พูดให้ชัดเจนก็คือพวกเขากำลังตามหาเด็กผู้หญิงที่อยู่กับกงซุนอู๋หมิง”
“ตามรายงาน เด็กผู้หญิงคนนี้เป็นสายเลือดของอ๋องเหยียนและจ้าวจือหย่า ในปีนั้นที่อาณาจักรจ้าวตกอยู่ในสงคราม ผู้ดูแลหอหญิงต้องการส่งจ้าวจือหย่าไปยังอาณาจักรหลู่ แต่กลับถูกโจรสลัดโจมตี”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: องค์ชายผู้ทรงเสน่ห์
รออ่านดูนะครับ..เมตตาลงต่อเร็วหน่อยนะคะรับ รอแบบไม่มีกวังเลยครับตอนนี้ เงียบหลายวันมากๆ ขอความเมตตาช่วยลงให้อ่านด้วยครับ...
รอตอนที่ 631 อยู่นร้า...
รอตอนต่อไป…กำลังสนุก...
สนุกมากครับขอบคุณที่ลงให้อ่านนะครับของคุณครับ...
มาแล้ว630...
หายไปนานเลยนะครับ..ถ้ามาลงให้ได้อ่านต่อจะขอบพระคุณมากครับกำลังสนุก...
ซื้ออ่านยังไงได้ครับ...
ขอบคุณที่ลงเพิ่มครับ เรื่องนี้สนุกครับ...
ขอบคุณที่มาต่อให้ได้อ่านนะครับขอบุคุณมากๆสนุกดี...
จาก 438 เริ่มขยับแล้วววว 😁😁😁...