อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1027

ฟู่จาวหนิงตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเซียวหลันยวนอยู่ข้างบนนี้พอดี

เพราะด้านนอกเอะอะกันมาก เซียวหลันยวนเองก็ไม่ได้ยินเสียงที่ชั้นล่าง

ซือถูไป๋อันที่จริงก็มีความคิดเดียวกับเซียวหลันยวน รู้สึกว่าเสิ่นเสวียนจะต้องหาที่ดีดีได้เช่นกัน ดังนั้นจึงคอยส่ายตามองไปรอบๆ ดูว่าจะหาตัวฟู่จาวหนิงพบไหม

เพียงแต่พวกเขาพอเห็นอีกฝ่ายเข้าเมื่อครู่ ความสนใจจึงตกไปอยู่บนตัวฝั่งตรงข้ามแล้ว ไม่ได้มองลงมาข้างล่าง จึงพลาดร่องรอยตอนที่พวกฟู่จาวหนิงเบียดเสียดกลุ่มคนเข้าไปในร้านนี้นั่นเอง

หลิวหั่วพักไปครู่หนึ่ง ก็เดินไปที่ระเบียงทางนั้นด้วยเช่นกัน "ข้าลองดูหน่อยว่ามองลงไปจากชั้นสองนี่จะมีความรู้สึกอย่างไร"

เขาตอนนี้เพิ่งออกไป ก็มองเห็นซือถูไป๋ที่อยู่ข้างหน้าต่างชั้นสองฝั่งตรงข้ามทันที

หลิวหั่วร้องประหลาดใจ ถอยกลับมาในห้องทันที

"มีอะไรหรือ?" ฟู่จาวหนิงถาม

หลิวหั่วชี้ไปฝั่งตรงข้าม "พวกท่านว่าบังเอิญไปไหม? ซือถูไป๋อยู่ฝั่งตรงข้าม!"

"บังเอิญขนาดนี้เชียว" ฟู่จาวหนิงเองก็รู้สึกเกินคาด

นี่มีวาสนากับซือถูไป๋ขนาดนั้นเลยหรือ? ถึงได้บังเอิญเจอเขาตลอดแบบนี้!

เสี่ยวชิ่นเองก็มองออกไปบ้าง นางเมื่อครู่ยังไม่เห็นเลยนะ ตอนนี้พอเห็นว่าใช่ นางจึงรีบถอยกลับเข้ามา

ตอนนี้เองก็ไม่กล้าพูดอะไรเรื่อยเปื่อยแล้ว แม้ว่านางจะรู้สึกว่าซือถูไป๋กับคุณหนูของนางมีวาสนาต่อกันก็ตาม

"ซือถูไป๋คงไม่รู้ว่าพวกเราอยู่ที่นี่หรอกกระมัง?" หลิวหั่วถามขึ้น

"ไม่หรอก" เสิ่นเสวียนส่ายหัว "ได้ยินว่าผู้นำตระกูลซือถูแห่งโรงยาทงฝูอยากให้ซือถูไป๋ได้รับหัวใจขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไป แล้วกลายเป็นราชบุตรเขยขององค์หญิงใหญ่แห่งต้าชื่อ"

"ใช่ๆๆ ข้าเองก็ได้ยินมาเช่นนั้น"

หลิวหั่วยังไม่ค่อยเข้าใจ "ไม่ถูกสิ เรื่องที่ยังไม่มีท่าทีว่าจะเกิดขึ้นนี้ ทุกคนรู้กันหมดแล้วหรือ? ใครปล่อยข่าวลือออกมากัน?"

"คิดว่าน่าจะเป็นผู้นำตระกูลซือถูนั่นล่ะที่ปล่อยข่าวออกมาเอง"

"นายท่าน มันมีประโยชน์อะไรหรือ?" หลิวหั่วเองก็รักเรียน ไม่รู้ก็ถามขึ้นมาทันที

"คุณหนูเองก็ไม่ธรรมดาเลย ถ้าไม่ขยันขนาดนี้ จะสกัดยาดีดีออกมาตั้งมากมายได้อย่างไรกัน" หลิวหั่วเอ่ยขึ้นอย่างนับถือ

เสิ่นเสวียนเหล่เขาผาดหนึ่ง "เจ้าพูดมาแบบนี้ จาวหนิงให้ยาดีดีอะไรพวกเจ้ามาหรือ?"

ถูกเขาจับได้เสียแล้ว

จาวหนิงหลายวันนี้ไม่อยากพบกับเซียวหลันยวน คิดว่าสองคนนี้คงจะทะเลาะกัน หลิวหั่วกับไป๋รื่อพวกเขาไปหาข่าวมา รู้ว่าอ๋องเจวี้ยนเองก็มาเมืองหลวงจักรพรรดิแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังคิดจะติดต่อกับพวกเขา

"ให้ยารักษาบาดแผลมาบางส่วน แล้วก็พวกบำรุงเลือดขอรับ คุณหนูบอกว่าเหมาะกับพวกเรา"

หลิวหั่วตัวสั่นๆ รีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา เลี่ยงไม่ให้นายท่านสงสารคุณหนู แล้วหลังจากนี้จะไม่ส่งยาอะไรให้พวกเขาอีก ยาที่คุณหนูส่งมาให้พวกนั้นใช้งานได้ดีมากเลยนะ

"นายท่าน ได้ยินเฮยอวิ๋นบอกว่า ตอนไปจับตาดูอ๋องเจวี้ยนทางนั้น พบว่าสองวันนี้เขาดูเย็นชาสุดๆ รู้สึกเหมือนตัดคอคนทิ้งได้ตลอดเวลาเลย"

"อ๋องเจวี้ยนโหดเหี้ยมขนาดนั้นเชียว? เช่นนั้นจาวหนิงของพวกเราอยู่ด้วยจะไม่เป็นอันตรายหรือ?"

พอได้ยินเสิ่นเสวียนพูดเช่นนี้ หลิวหั่วก็แอบขมขื่นขึ้นมาทันที