อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1034

"ช่วยด้วย!"

มีคนไม่น้อยกรีดร้องขึ้น มีคนล้มลงไปบนพื้นถูกทับถูกเบียด ไม่สามารถปีนตัวลุกขึ้นมาได้

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินเสียงกรีดร้องเหล่านี้ ใจก็เต้นผาง รู้สึกถึงความไม่ถูกต้องขึ้นทันที

คนที่ตะโกนประโยคเมื่อครู่ นางฟังเสียงไม่ออก แต่น่าจะไม่ใช่เซียวหลันยวนกับซือถูไป๋

"ออกไปทางข้างๆ!" นางบอกกับสืออี

ตอนนี้นางจึงได้ยินเสียงของเซียวหลันยวน ใช้กำลังภายในส่งเข้ามา "ห้ามเบียดผลัก! คนทั้งหมดยืนอยู่กับที่ชั่วคราวก่อน ใครก็ห้ามเบียดทั้งสิ้น!"

เซียวหลันยวนนั่นเอง

ซือถูไป๋ตอนนี้จึงไล่ตามมาอยู่ข้างๆ องค์หญิงใหญ่ และซัดอาวุธลับเล่มหนึ่งที่พุ่งตรงมายังองค์หญิงใหญ่ได้พอดี

เสียงดังเคร้ง

มีประกายไฟเล็กๆ แลบออกมา

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเลิกม่านออก มองดูเขาตาแดงก่ำ

"องค์หญิงใหญ่โปรดระวังด้วย!"

ซือถูไป๋โบกกระบี่ แทงไปทางคนชุดดำทีกคนหนึ่งที่กระโจนเข้ามา

มีคนคิดจะลอบสังหารองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นในสถานที่คึกคักขนาดนี้ด้วยหรือ!

"อ๊า!" องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพอเห็นอาวุธลับหลายเล่มพุ่งตรงมาทางซือถูไป๋ ก็ร้องตกใจขึ้นมาทันที "ท่านระวังด้วย!"

กระบี่ยาวในมือซือถูไป๋แลบประกายกระบี่แทงไปยังอาวุธลับหลายเล่มที่ตรงเข้ามาพอดี ชุดคลุมขาวโบกสยาย ขับเด่นการเคลื่อนไหวของเขาออกมาอย่างงดงามหมดจด

องค์หญิงใหญ่กลับทนไม่ไหวหันหน้ากลับไปมองด้านหล้าง มองเห็นคนชุดดำกำลังกระโจนไปทางฝูงชนที่แน่นขนัด

คนที่พูดไม่ให้ทุกคนผลักเบียดเมื่อครู่ ก็คือเขา

พอเห็นว่าไม่ได้ตรงมาทางตนเอง องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ไม่รู้เป็นอะไร ในใจผิดหวังขึ้นมา

เซียวหลันยวนตอนนี้กระโจนขึ้นที่สูง สูงระดับที่ก้มลงมองบนถนนได้ ออกคำสั่งอย่างใจเย็น! "คนที่อยู่ท้ายรถทางขวา ถอยออกไปที่ซอยด้านหลัง!"

"คนพวกนั้นที่อยู่ข้างเสาหิน ไม่ต้องขยับ!"

"คนที่อยู่ตรงข้ามกับหอฝูกวง ถอยออกไปทางซ้ายและขวา!"

ทุกคำพูดของเขาล้วนใช้กำลังภายใจถ่ายทอดออกไป มีพลังหนักแน่น ขณะเดียวกัน พวกของหลานหรงชิงอีก็พาผู้ใต้บังคับบัญชาทำตามที่เขาสั่งการ ตรงเข้ากระจายฝูงชนด้วยตนเอง

ฟู่จาวหนิงไม่เงยหน้าขึ้น แต่ได้ยินคำสั่งของเซียวหลันยวนทีละประโยคๆ ในใจก็วางใจลงไปไม่น้อย

ไม่ว่าเซียวหลันยวนจะมีเป้าหมายอะไร เพื่อจะแสดงตนดึงดูดความสนใจจากองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหรือไม่ แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คือดี อย่างน้อยก็ยังช่วยชีวิตคนได้!

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืน เอ่ยขึ้นว่า "ทุกท่านโปรดฟังคำสั่งของนายท่านคนนี้ด้วย ถอยออกไปเถิด อย่าได้บาดเจ็บกันเลย"

พอมีคำพูดขององค์หญิงใหญ่ ประชาชนก็ยิ่งใจเย็นลงมา เชื่อฟังมากขึ้น

ภายใต้ความพยายามของพวกเขา สถานในการณ์ในที่สุดก็อยู่ในการควบคุม