เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1040

"ไม่ใช่ ข้าเป็นคนที่แต่งงานกับเขาเอง"

"แต่งกับเขาเอง?"

"ใช่ ยิ่งไปกว่านั้นเขาเดิมทีก็ไม่ได้หน้าตาเช่นนี้ แต่เป็นเพราะเขาโดนพิษเล่นงานมา ดังนั้น หลังจากนี้เจ้าห้ามพูดถึงใบหน้าเขากับคนอื่นนะ เวลาอยู่ต่อหน้าเขาก็ต้องแสดงท่าทีให้เป็นปกติมากที่สุด แล้วห้ามมาพูดกับข้าเรื่องไม่ได้รับความเป็นธรรมอะไรนี่ด้วย เข้าใจไหม?"

ฟู่จาวหนิงฟังความหมายของเสี่ยวชิ่น ก็เหมือนพูดว่านางแต่งกับเซียวหลันยวนแล้วน่าเวทนาน่าสงสารมากเสียอย่างนั้น แล้วยังรู้สึกว่านางทุกคนอยู่กับเซียวหลันยวนคงจะหวาดกลัวมาก จึงรีบกำชับกับเสี่ยวชิ่นอย่างเข้มงวดขึ้นมาเสียรอบหนึ่ง

"เจ้าค่ะ ข้าน้อยทราบแล้ว"

เสี่ยวชิ่นยังกล้าเสียที่ไหน

ยิ่งไปกว่านั้นคุณหนูหลังจากฟังการบรรยายของนางแล้วก็ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร ยอดเยี่ยมจริงๆ คุณหนูสมแล้วที่เป็นคุณหนู ถ้าเป็นนางคงจะทำไม่ได้แน่ๆ

พอมาถึงเรือนหน้า เสิ่นเสวียนเห็นแค่นางเข้ามา จึงเผยสีหน้าเข้าใจ

"ส่งอาหารค่ำของอ๋องเจวี้ยนเข้าไป" เขาบอกกับคนใช้

"ขอรับ"

ฟู่จาวหนิงนั่งลงตรงข้ามเสิ่นเสวียน "ท่านลุง ท่านเดาไว้แล้วใช่ไหมว่าเขาจะไม่มากินข้าว?"

นี่เตรียมการไว้แล้วอย่างเห็นได้ชัด

"มองออกน่ะ" เสิ่นเสวียนตักน้ำแกงให้นางเอง "กินข้าวกันก่อนเถอะ"

ตอนนี้ถ้าพูดเรื่องพวกนั้นของเซียวหลันยวน จะกระทบกับความอยากอาหารของเขา

"ท่านลุง ท่านทำไมถึงไม่ตกใจกับการแปลงโฉมของข้าเลย?"

ฟู่จาวหนิงยังคิดว่าเสิ่นเสวียนจะมองนางไม่ออกเสียอีก

"น่าจะเพราะความสามารถของเจ้ามันมากเกินไปนั่นล่ะ เป็นมันเสียทุกเรื่อง ทำเอาข้าประหลาดใจมากเหลือเกิน ดังนั้นข้าตอนนี้จึงชินไปแล้วกระมัง?" เสิ่นเสวียนตอบ

ฟู่จาวหนิงหัวเราะขึ้นมา

"ข้าใช้สิ่งนี้ได้ไม่นานจะคันคะเยอ ดังนั้นจึงนำมาแปะตอนช่วงที่สำคัญที่สุดเท่านั้น อีกเดี๋ยวเจ้าก็ไม่ต้องส่งเสียง แกล้งทำเป็นใบ้ไปเสีย"

ทหารทางการน่าจะล้อมทั้งบ้านด้านนอกไว้แล้ว จากนั้นคนที่เหลือจึงจะเข้ามาตรวจสอบ

"คนทั้งหมดห้ามขยับ รออยู่กับที่ มีคำสั่งให้ทำการตรวจค้น ห้ามต่อต้าน!"

ทหารทางการกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามา

เสิ่นเสวียนยืนขึ้น ออกไปรับหน้า ด้วยสภาพผู้เฒ่าที่ดูหวาดกลัวอย่างมาก

"นายท่านนายท่าน มาค้นหาใครกัน? อย่าทำบ้านของพวกเราพังเลย"

คนในที่ว่าการพิจารณาตัวเขาอย่างละเอียด "เจ้าคือซ่งเป่าซานหรือ?"

"ขอรับๆๆ นายท่าน บ้านของพวกเราสองปีนี้ก็สุขสงบดีไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา"

เสียงของเสิ่นเสวียนฟังแล้วเหมือนกับผู้เฒ่าคนหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นยืนหลังก็ยังไม่ตรง แล้วยังยักไหล่ ท่าทางแตกต่างออกไป ดูแล้วเหมือนเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิงเลยทีเดียว

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส