อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1068

ฟู่จาวหนิงก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่โรงหมอก็คิดจะพูดอยู่แล้ว ตอนที่พูดถึงวัตถุดิบยาเหล่านั้น สีหน้าของท่านอาจารย์ก็เหมือนจะแปลกๆ ไป

ยิ่งไปกว่านั้น องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นบอกขั้นตอนการพบเจอวัตถุดิบยาเหล่านี้ก็ดูแปลกๆ มันมีคนขุดออกมาไว้แน่ๆ

ไม่เช่นนั้นจะมีวัตถุดิบยามากขนาดนี้มากองอยู่ได้อย่างไร?

"พวกเราขุดมาเอง ข้ายังมีศิษย์พี่น้งอกับอาจารย์อาอีกหลายคน ลงแรงคนแก่ไปหนักอยู่"

"แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกัน?"

ผู้อาวุโสจี้ถอนหายใจอีกครั้ง "ตอนนั้นพวกเราขนวัตถุดิบยาส่วนหนึ่งออกไป วัตถุดิบยาที่เหล่าเหล่านี้ โดยเฉพาะที่เจ้าเรียกว่าม๋าหลีพวกนั้น วัตถุดิบยาที่ขจัดแผลเป็นได้เหล่านั้น ข้าเลือกออกมา เดิมทีคิดจะส่งให้กับเจ้า ถึงอย่างไรอ๋องเจวี้ยนก็ต้องการมัน"

ฟู่จาวหนิงตกตะลึง

ที่แท้วัตถุดิบยาเหล่านั้นก็จะมอบให้นางหรือ?

"ครั้งหนึ่งนำออกมาไม่ได้มากนัก ดังนั้นวัตถุดิบยาเหล่านี้จึงวางไว้ที่นั่นก่อน คิดว่าไม่น่าจะมีใครมา ไม่น่าเป็นอะไร ตอนนั้นข้าเองก็เห็นลูกแพะป่าตัวหนึ่งกระโดดเหยงๆ เข้ามาในป่าจริงๆ เหมือนว่าขาจะบาดเจ็บด้วย ข้าเลยคิดจะเอายาสมุนไพรไปพันขาให้มันเสียหน่อย"

ผู้อาวุโสจี้พูดถึงสถานการณ์ตอนนั้น

ฟู่จาวหนิงรู้สึกประหลาดใจ "หรือก็คือแพะป่าน้อยตัวนั้นคือตัวที่ไปพบกับองค์หญิงใหญ่เข้าน่ะหรือ?"

"น่าจะใช่? พวกเขาบอกว่าส่งแพะน้อยกลับภูเขา อันที่จริงก็แค่ไล่มันเข้าไป ข้าเห็นแพะตัวนั้นแต่ไม่เห็นคนอื่น ตอนที่ข้าพันแผลให้เจ้าแพะป่าเสร็จแล้วกลับมา ก็เหลือแค่ตั๋วเงินใบเดียวแล้ว"

ฟู่จาวหนิงถามขึ้นอย่างสอดรู้สอดเห็น "ตั๋วเงินราคาเท่าไร?"

"ข้าตอนแรกไม่เห็นใครเลย แต่เพราะวัตถุดิบยาหายไปหมด ข้าเลยไล่ตามมา ข้าทิ้งข้อความไว้ให้เหล่าอาจารย์อากับศิษย์พี่น้อง แล้วตัวเองก็ตามร่องรอยมาจนทัน ผลคือได้เห็นรถม้าที่ขนวัตถุดิบยามาเต็มคัน พอตามมาทัน สาวใช้วังข้างกายองค์หญิงใหญ่คนหนึ่งก้เข้ามาบอกกับข้าเลย"

"เขารู้ว่าท่านเป็นเจ้าของวัตถุดิบยาหรือ?"

"ใช่ใช่ใช่ สาวใช้วังที่ชื่ออิ๋นสั่วคนนั้น ดูแล้วเก่งกาจมาก นางจำข้าได้ พอเห็นข้าไล่ตามมาจากทิศของภูเขา ก็เข้ามาถามข้าเองเลย บอกว่าวัตถุดิบยาเหล่านั้นเป็นของข้าใช่ไหม"

"ข้าก็บอกว่าแน่นอน จากนั้นจึงส่งตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึงคืนให้พวกเขา แต่อิ๋นสั่วบอกว่า นี่เป็นเงินที่ซื้อวัตถุดิบยาเหล่านั้น แล้วก็ตอนนั้นแพะภูเขาน้อยก็แนบประสานกับวิถีโชคขององค์หญิงใหญ่ไปแล้ว"

"แนบประสานวิถีโชค?" ฟู่จาวหนิงงงงัน นี่มันแปลว่าอะไรกันล่ะนี่?

"ใช่ไหมล่ะ? บอกว่าทุกคนยอมรับแล้วพระเจ้าทรงโปรดปรานองค์หญิงใหญ่ ส่งวัตถุดิบยามาให้ตรงหน้านาง จะมอบโอกาสให้นางได้ไปสร้างกุศลกรรม และเป็นพระประสงค์จากสวรรค์ ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถนำวัตถุดิบยาเหล่านั้นกลับมาได้อีกแล้ว"