ฟู่จาวหนิงอธิบายกับพวกเขา "พวกท่านในเมื่อตอนนั้นเป็นคนที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด แน่นอนว่าต้องเก็บพวกท่านไว้ข้างตัวก่อน แล้วค่อยถามให้แน่ชัด เพียงแต่ว่าพวกท่านตอนนี้ความทรงจำสับสน มีหลาจุดในอดีตที่จำได้ไม่ชัดเจน บางทีความทรงจำอาจจะผิดพลาดได้ ดังนั้นพวกเราจึงเตรียมรักษาให้พวกท่านก่อนแล้วค่อยสอบถาม"
นางพูดเช่นนี้ ฟู่จิ้นเชินก็สามารถเข้าใจได้
"แต่ในเมื่อพูดเช่นนี้ พวกเราไม่ใช่ว่าควรจะเป็นผู้ต้องสงสัยหรอกหรือ?" เสิ่นเชี่ยวถามอีกครั้ง "ข้าคิดว่าอ๋องเจวี้ยนจะขังพวกเราไว้เสียอีก ไม่ให้ข้าวให้น้ำ แล้วคอยไต่สวนทุกวี่วัน"
อันที่จริง นางเองก็เตรียมใจที่จะถูกทรมานไต่สวนไว้แล้วด้วย
พอดีกับพวกเขามาเกินไป พวกเขากลับรู้สึกอยู่ไม่สุขอย่างนั้นหรือ?
ฟู่จาวหนิงก่อนหน้าที่จะรู้ว่าพวกเขาทำไมจึงลืมตนเองไป ก็จะทำเป็นไม่รู้จักพวกเขา
ดังนั้นนางไม่มีทางบอกตัวตนฐานะที่แท้จริงของตนเอง
"พวกท่านไม่ใช่ว่ามีอาการป่วยติดตัวหรอกหรือ? ถ้าหากทำกับพวกท่านเช่นนั้น มันก็ไม่มีอะไรดีกับอาการป่วยพวกท่านนี่ อ๋องเจวี้ยนก็หวังให้พวกท่านหายวันหายคืน เขาจึงจะสอบถามความจริงในครั้งนั้นได้อย่างชัดเจน ดังนั้นจึงไม่ทรมานพวกท่าน พวกท่านทำตัวให้สบายเถอะ กินให้ดีนอนให้ดี อย่าคิดอะไรมาก เช่นนี้จึงจะดีกับการฟื้นฟูของร่างกาย"
อธิบายเช่นนี้สมเหตุสมผลมาก
ฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเชี่ยวก็ฟังเข้าใจแล้ว
"ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริงๆ ล่ะก็ อันที่จริงพวกเราก็โล่งในขึ้นแล้วล่ะ" เสิ่นเชี่ยวตอบ
"ทำไมล่ะ? พวกท่านก่อนหน้านี้ไม่ใช่เอาแต่แปลงโฉมแล้วหลบหนี กลัวว่าคนอื่นจะจับได้หรอกหรือ?"
"ก็ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าอ๋องเจวี้ยนเป็นคนอย่างไรกันแน่ไม่ใช่หรือ? ยิ่งไปกว่นั้น นอกจากอ๋องเจวี้ยน ก็ยังมีคนอื่นที่ไล่สังหารพวกข้าอีก พวกเราเองก็ยังไม่รู้ตัวตนฐานะของอีกฝ่ายเลย ถ้าพวกเราเปิดเผยตัวตน จะตายด้วยมือฝ่ายไหนก็ยังไม่รู้เลย"
เสิ่นเชี่ยวตอบ "ดังนั้นพวกเราแม้จะรู้ว่าแคว้นเจาทางนั้นยกเลิกประกาศจับไปแล้ว แต่ก็ยังไม่กล้ากลับไป พวกเราเองก็กังวลว่านั่นอาจจะเป็นแผน ถ้าหากทำเพื่อให้พวกเราลดการระมัดระวังตัวลงล่ะ การกลับไปมันก็เหมือนกระโดดลงไปในแหเลยไม่ใช่หรือ?"
เช่นนี้ก็เป็นไปได้อยู่
ฟู่จาวหนิงใจสั่นกึก
เขาพูดมาเช่นนี้ ในสมองนางก็มีชื่อหนึ่งลอยขึ้นมาทันที...
ตงฉิง
ไม่น่าใช่ไม่น่าใช่?
ฟู่จิ้นเชินกับเสิ่นเชี่ยวจับพลัดจับผลูหลุดเข้าไปในแคว้นที่ถูกกลบฝังไปแล้วนั่นหรือ?
"ที่นั่นหน้าตาเป็นอย่างไร?"
"พวกเราหลุดเข้าไปน่าจะเป็นรอบนอกสุดเท่านั้น มองเห็นกำแพงเตี้ยๆ บางส่วน มันยอดเยี่ยมมาก ล้วนเป็นหินที่ถูกตัดจนเรียบ ด้านล่างเป็นพื้นหินดำ แล้วยังมีบ่อน้ำแห่งหนึ่ง พอมองลงไปในบ่อยังเห็นน้ำใสสะอาดด้วย และไม่รู้ว่าที่นั่นปิดผนึกมานานกี่ปีแล้ว น้ำในบ่อถึงได้หวานสดชื่นเสียเหลือเกิน"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...