เสื้อผ้าของเขายังไม่ได้เปิดขึ้น พอเห็นว่าบนตัวมีผ้าขาวพันไว้หนา หน้าอกเองก็ยังพันเอาไว้
บนหัวโกนไปเล็กน้อย พันผ้าไว้ด้วย
ฮูหยินหลินมองสภาพของเข้าก็ร้องไห้ขึ้นมา "หมอเทวดาฟู่ เขา เขา..."
"หัวของเขาถูกกระแทกอย่างแรง ทำการผ่าตัดเล็กๆ ไปแล้ว แผลที่หน้าอกก็ลึกมาก อวัยวะภายในบาดเจ็บจนเลือดคั่ง ดูดออกมาแล้ว ก่อนหน้าที่จะสลบเป็นไปได้มากว่าถูกมัดแล้วตีทำร้าย แต่ว่าตอนนี้เขายังเคลื่นอย้ายไปไหนมาไหนไม่ได้ พวกท่านถ้าคิดจะพาเขากลับไป ต้องระมัดระวังอย่างมาก ต้องทำแคร่มาคอยแบกยก"
ฟู่จาวหนิงเอาส่วนใหญ่บอกกับแม่สามีลูกสะใภ้แล้ว
"ไม่ใช่บอกว่า แค่ล้มตกลงมาจากหน้าผาในเขาหรอกหรือ? ทำไมถึงถูกมัดแล้วเฆี่ยนตีได้กัน?" ฮูหยินร้องไห้จนเงยหน้าไม่ขึ้น
ฟู่จาวหนิงตอนนี้จึงพบว่าพวกเขายังไม่รู้ว่าแผลของหลินต๋าไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เกิดจากคนกระทำ
"แผลที่หน้าอกเขา ก็น่าจะเกิดจากคนกระทำด้วย แม้สิ่งที่ทำร้ายจะเป็นเถาวัลย์หนาม แต่ไม่ใช่อุบัติเหตุแน่ กำลังแตกต่างกัน บาดแผลก็แตกต่างกัน"
"ใครกันแน่ที่มาทำร้ายลูกๆ ของบ้านเรา ต๋าเอ๋อร์ของพวกเราปกติแม้จะเกเรบ้าง แต่ก็ไม่ได้ไปทำเรื่องที่ร้ายแรงอะไรนี่นา!"
"คืนนี้ยังต้องสังเกตให้ดี อาจจะตัวร้อนขึ้นได้ ขอแค่พ้นคืนนี้ไปก็วางใจได้แล้ว"
ฟู่จาวหนิงมองเซียวหลันยวนผาดหนึ่ง ยังไม่อาจเอาเรื่องที่ลัทธิเทพทำลายล้างอยู่เบื้องหลังพูดออกมาได้
เซียวหลันยวนกุมมือนาง นวดเบาๆ ที่ข้อมือนาง
เมื่อครู่เขาเห็นท่าทางบิดข้อมือของนาง
เขาใช้กำลังภายในเล็กน้อย นวดจนฟู่จาวหนิงรู้สึกสบายมาก ความเมื่อของข้อมือลดลงไปไม่น้อย
ฟู่จาวหนิงยิ้มให้เขา
คิดไม่ถึงว่าเขาจะละเอียดอ่อนขนาดนี้ สังเกตเห็นด้วยว่านางเมื่อยมือ
ช่วยชีวิตติดกันสองคน นางเหนื่อยมากจริงๆ
ด้านนอกมีคนสาวเท้าพุ่งเข้ามา คนยังไม่ทันถึง เสียงก้องราวฟ้าผ่าก็ดังลอดเข้ามาในหูพวกเขา
"หลินต๋า! ลูกข้า! พ่อมาแล้ว!"
จากเสียงดังสนั่นร้อนรนที่ดังขึ้น ร่างสูงใหญ่ล่ำสันร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา
"หลินต๋าช่วยชีวิตไว้ได้แล้ว ท่านสกปรกไปทั้งตัวอย่าเข้าใกล้เข้า และก็อย่าไปแตะต้องตัวเขาส่งเดช ดูแผลเขาด้วย"
ฟู่จาวหนิงตอนนี้จึงเพิ่งเอ่ยขึ้นมา
นางกลัวว่าผู้ชายคนนี้ไม่รู้อะไรเลย คิดว่าจะเข้ามาดูใจหลินต๋าเป็นครั้งสุดท้าย พอพุ่งเข้าไปก็คิดจะกอดคนร้องห่มร้องไห้
"คุณ! กลับมาได้เสียที!" ฮูหยินหลินโถมเข้ามา
เซียวหลันยวนตอนนี้จึงปล่อยตัวรองผู้บัญชาการหลิน
คนตระกูลหลินส่งคนไปเฝ้าประตูเมือง พอเขากลับมา ก็มีคนพามาจวนหลิวทันที บอกว่าหลินต๋าถูกส่งมาที่จวนหลิวแล้ว
แต่ยังไม่ทันบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
รองผู้บัญชาการหลินคิดว่าต้องรีบกลับมาดูใจลูกชายเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ
รอจนนายท่านหลิวกับผิงเหอกงอธิบายสถานการณ์กับเขา รองผู้บัญชาการหลินก็ตาแดงก่ำ คุกเข่าให้กับฟู่จาวหนิง โขกศีรษะตึงๆๆ ไปสามครั้ง
"หมอเทวดาฟู่ นับจากวันนี้ท่านคือพ่อแม่คนที่สองของหลินเป้าคนนี้!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...