อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1205

เมื่อคืนนี้นางเหมือนจะหลับไปในบ่อน้ำพุร้อน!

นางเดิมทีรู้สึกว่าสองวันนี้เหนื่อยจริงๆ คิดไม่ถึงว่าร่างกายจะเหนื่อยกว่าที่นางจินตนาการไว้เสียอีก ถึงกับแช่น้ำพุร้อนแล้วหลับไปเลยแบบนี้

แล้วใครอุ้มนางมาบนเตียงล่ะ ใครเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นางล่ะ?

"เซียวหลันยวน!"

ฟู่จาวหนิงร้องขึ้นมาด้วยสัญชาติญาณ

เซียวหลันยวนผลักประตูเข้ามา

"ตื่นแล้วหรือ?" เขายืนอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้เข้ามาทันที เพราะอุณหภูมิด้านนอกลดต่ำลงมาแล้ว บนตัวเขามีความเย็นอยู่ "ตอนดีดีก็เรียกว่าอายวน ตอนนี้กลับมาเรียกชื่อสกุลแล้วหรือ?"

"เมื่อคืน..."

เขาเห็นนางใช้สองมือจับเสื้อผ้า ดวงตาขรึมลงเล็กน้อย

นี่หน้าแดงหน่อยๆ ด้วยหรือ? คิดอะไรอยู่ในหัวกัน?

จู่ๆ เขาก็เกิดความอยากจะหยอกล้อนางขึ้นมา ถามว่า "เรื่องเมื่อคืนนี้เจ้าลืมหมดเลยหรือ?"

พูดอะไรน่ะ!

ฟู่จาวหนิงมองตาเขา เลิกผ้าห่มลงมาจากเตียง

"หมายถึงเรื่องที่ท่านอุ้มข้ามาบนเตียงแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ข้าหรือ?"

"ยังมีค่ำคืนที่ยาวนานตอนหลังอีก ครั้งแรกของเจ้ากับข้า..."

"เฮอะ ข้าเป็นหมอนะ ท่านคิดว่าข้าโง่หรือ?"

ฟู่จาวหนิงคิดไม่ถึงว่าเขาจะแหย่นางเช่นนี้ ยื่นนิ้วออกมาแทงหน้าอกเขา "หลังจากครั้งแรกร่างกายจะมีความรู้สึกเถอะ ท่านคิดว่าข้าจะติดกับหรือ?"

นางตอนนี้หลังจากที่หลับจนเพียงพอร่างกายก็เบาสดชื่นเต็มไปด้วยกำลังวังชา จะไปมีครั้งแรกอะไรนั่นได้อย่างไร

ชายคนนี้นิสัยเสียไปแล้วหรือ

เซียวหลันยวนหัวเราะเสียงต่ำ ดึงตัวนางมาไว้ในอ้อมกอด ก้มหน้าลงประกบริมฝีปากนางเอาไว้

เมื่อคืนทรมานเขาเสียขนาดนั้น ต้องเอาคืนเสียหน่อย

ฟู่จาวหนิงถูกเขาจูบจนขาอ่อน พิงหน้าอกเขาจนยืนไม่มั่นคง "ข้าเพิ่มจะตื่นยังไม่ได้แปรงฟันเลย..."

ยิ่งไปกว่นั้นก่อนหน้านั้นนางยังต้องอดนอนเขียนแผนการรักษาสกัดยาอีก

ความเหนื่อยสะสมเป็นเวลานาน ตอนที่แช่ไปในบ่อน้ำพุร้อนจึงกระตุ้นออกมา

ฟู่จาวหนิงฟังน้ำเสียงอบอุ่นเช่นนี้ของเขาแล้วรู้สึกแปลกใหม่

แต่ว่านางตอนนี้เรื่องก็มากมายร้อยแปดจริงๆ "รีบเปลี่ยนยาเถอะ ข้ายังต้องไปดูพวกนั้นอีก..."

หลิวเกาไหลกับหลินต๋าไม่รู้ว่าเมื่อคืนเป็นอย่างไรบ้าง

นี่เป็นครั้งแรกที่นางประมาทต่อผู้ป่วยเช่นนี้

"ข้าให้คนไปตรวจสอบแล้ว หลิวเกาไหลเมื่อคืนไม่เป็นไร เช้านี้ตื่นขึ้นมาแล้ว ยังเรียกหานายท่านหลิวอยู่เลย ดูสติสัมปชัญญะตื่นตัวดี หลินต๋าเมื่อคืนนี้ตัวร้อน แต่ว่าคนตระกูลหลินก็ดูแลอย่างละเอียด ฟังสิ่งที่เจ้ากำชับไว้ ลดไข้เขาลงไปได้ หลินตาจึงยังหลับอยู่ ตอนนี้ยังไม่ตื่น และยังตัวร้อนอยู่ด้วย"

ฟู่จาวหนิงมองเขาอย่างประหลาดใจ

"ดังนั้นไม่ต้องรีบร้อน" เซียวหลันยวนรู้ว่าพอนางตื่นมาจะต้องถามถึงอาการป่วยสองคนนี้แน่ ดังนั้นจึงส่งคนไปสืบมาตั้งแต่เช้า

แต่ฟู่จาวหนิงตื่นมาก็ยังจำได้ว่าต้องเปลี่ยนยาให้เขา ทำให้เขาดีใจมาก เพราะอธิบายได้ว่าเขาต่างหากที่อยู่อันดับแรก