อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1217

ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ หนังสือแพทย์มีน้อยจนน่าสงสารเลยทีเดียว

สาวตาฟู่จาวหนิงตกไปอยู่บนชั้นหนังสือด้านหลังเขา

หนังสือเหล่านั้นดูน่าสนใจขึ้นมา จักรวาลอันยิ่งใหญ่ โลกที่ว่างเปล่า นางเคยอ่านหนังสือทำนองนี้มาแล้วหลายเล่ม

เสิ่นเสวียนเห็นนางดูหนังสือเหล่านี้ เอ่ยขึ้นว่า "หนังสือพวกนี้ไม่รู้ว่ามาจากไหน ข้าเองก็ไม่แน่ใจ ตระกูลเสิ่นมีอยู่มาโดยตลอด บอกว่าความใหญ่โตของใต้หล้านี้ ไม่มีใครที่ไปถึงชายขอบ ไกลออกไปลึกออกไป จนอาจจะมีอีกโลกหนึ่งอยู่ด้วยก็เป็นได้"

ฟู่จาวหนิงตะลึงงัน

นี่พูดถึงอวกาศหรือจักรวาลคู่ขนานเนี่ย

นางเดิมทีก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยู่ แต่เสิ่นเสวียนดูแล้วเหมือนไม่อยากให้นางอ่านหนังสือพวกนี้ นางเองก็รู้สึกว่าตนเองไม่ควรจะไปสืบคนค้นมัน

พกเขาออกจากหอเก็บหนังสือ นั่งรถม้ากลับมา

พูดถึงทางเซียวหลันยวนบ้าง

หลังจากถูกบริการนำทางมายังห้องหรูหราเรือนด้านหลัง เซียวหลันยวนก็มองเห็นองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นที่นั่งอยุ่ตรงข้ามท่านหู

เขาชะงักไป

ท่านหูมองเข้ามาเชิงขอโทษหน่อยๆ

"องค์หญิงใหญ่หาข้าเจอ เดาออกถึงตัวตนฐานะของท่านแล้ว บอกว่ามีเรื่องต้องหารือต่อหน้ากับท่าน"

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นลุกขึ้นยืน โค้งคำนับให้เขาอย่างอ่อนโยน

นางมองเซียวหลันยวน ในดวงตาราวกับทะเลสาบฤดูใบไม้ร่วงที่พร่างด้วยประกายดารา ระยิบระยับสวยงาม

"อ๋องเจวี้ยน"

เซียวหลันยวนยกเท้าเดินเข้าไป นั่งลงด้านหนึ่งของโต๊ะสี่เหลี่ยม

"ฝูอวิ้นยินดีที่ได้พบอ๋องเจวี้ยน" เสียงองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นอ่อนโยน มีความอบอุ่นที่เหมือนสายลมอุ่นเข้ามาด้วย "ก่อนหน้านี้ยังไม่รู้จักตัวตนฐานะของอ๋องเจวี้ยน จึงบกพร่องต่อการรับรอง อ๋องเจวี้ยนโปรดให้อภัยด้วย"

"มีเรื่องอะไรก็ว่ามา"

เซียวหลันยวนเอ่ยสี่คำนี้ขึ้นมาอย่างเย็นชา

ความเย็นชาของเขาทำเอาท่านหูกับองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตกตะลึง

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเก็บสายตาลงมา ใบหน้าบอบบางน่าทนุถนอมก็เกิดความน้อยเนื้อต่ำใจไร้ที่พึ่งขึ้นมาบ้างแล้ว

ท่าทีของนางเช่นนี้ กระทั่งท่านหูเองเห็นแล้วก็ยังสงสารขึ้นมา

"อ๋องเจวี้ยนก่อนหน้านี้อยากรู้มากว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเป็นหญิงสาวเช่นไร ตอนนี้พอพบกันกลับทำตัวดูเป็นทางการ นี่เป็นเพราะเติบโตมาในยอดเขาโยวชิง ไม่ค่อยได้พบกับหญิงสาวจนทำอะไรไม่ถูกเลยหรือ?"

ท่านหูรู้สึกว่าตนเองกำลังช่วยอ๋องเจวี้ยนหาทางลงให้ และเป็นการปลอบประโลมองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไปด้วย พูดจบยังยิ้มขึ้นมา