หญิงรับใช้พอเห็นฟู่จาวหนิงก็ประหม่าขึ้นมา
แต่นางก็รีบอธิบายมาคำหนึ่ง "แม่นางฟู่ คือว่าท่านต่งบอกให้ไปเชิญฮูหยินเฉินกับแม่นางเฉินมากินข้าวด้วยกันน่ะ"
"โอ๋?" แล้วมันมีอะไรต้องกังวลกันล่ะ?
หญิงรับใช้พอคิดถึงตัวตนฐานะของฟู่จาวหนิงที่เป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยน จึงเขยิบเข้ามาแล้วถามขึ้นอย่างระมัดระวัง "แต่ข้ามีคำหนึ่งที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดอย่างไรดีน่ะสิ?"
ฟู่จาวหนิงอยู่นิ่งเงียบ
หญิงรับใช้คนนี้ตอนอาหารค่ำก็ทำงานง่วน น่าจะไปเห็นองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นแล้ว และยังรู้ถึงตัวตนของเซียวหลันยวนด้วย
ตอนนี้จะมาบอกความลับอะไรกับนาง หรือว่าจะเกี่ยวข้องกับเซียวหลันยวน?
"เจ้าพูดมาหน่อยสิ"
"ท่านต่งคิดจะเฉลิมฉลองให้ท่าน ถึงอย่างไรท่านก็เข้าร่วมกับสมาคมหมอใหญ่แล้ว นี่เป็นเรื่องน่ายินดี แต่ฮูหยินเฉินกับแม่นางเฉินพวกนางไม่ใช่คนของพันธมิตรโอสถ จะว่าไป แม่นางเฉินเองก็ยังไม่ได้แต่งงาน จะให้ไปปรากฏตัวต่อหน้าท่านอ๋องบ่อยๆ ก็คงไม่ดี ท่านว่าใช่ไหม?"
ฟู่จาวหนิงรู้สึกน่าขัน
นี่กังวลแทนนางขึ้นมาแล้วหรือ?
หรือก็คือ กระทั่งสาวใช้เองก็ยังมองออกว่าเฉินฮ่าวจูมีใจให้เซียวหลันยวน ตอนนี้จึงนำเรื่องนี้มาแสดงความหวังดีกับนางหรือ?
จะให้นางลงมือจัดการเฉินฮ่าวจูหรือไรกัน?
"ลุงต่งในเมื่อให้เจ้าไปเชิญ เช่นนั้นเจ้าก็ไปเถอะ"
ฟู่จาวหนิงไม่สนใจสิ่งที่อีกฝ่ายพูด หลังจากพูดคำนี้ ก็เดินไปที่ห้องอาหารเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้ว
เซียวหลันยวนยังยุ่งอยู่ นางจึงมาคุยกับอาจารย์ก่อน รอกินข้าวไปด้วยเลย
หญิงรับใช้มองแผ่นหลังนาง เดินไปเช่นนี้เลยหรือ?
ทำไมจึงไม่ถามเรื่องของเฉินฮ่าวจูกับนางล่ะ?
แม่นางฟู่ดูเป็นคนที่ฉลาดมากนี่นา แค่ฟังคำพูดเหล่านี้ของนางก็น่าจะเข้าใจแล้ว ว่าเฉินฮ่าวจูมีใจให้อ๋องเจวี้ยน แล้วไม่เครียดเลยหรือ?
ในฐานะบ้านหลัก พระชายาหลัก ไม่ใช่ต้องแข็งกร้าวหน่อย ต้องคิดอยากจะผลักผู้หญิงที่คิดจะเข้าใกล้อ๋องเจวี้ยนให้จมโคลนลงไปแบบนั้นหรอกหรือ?
ฟู่จาวหนิงจะใจเย็นเกินไปแล้ว!
แต่พาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไปนั้นไม่ได้
นางสามารถเอาใจฟู่จาวหนิงได้ สามารถเทิดทูนนางได้ ยอมให้นาง ขอแค่แบ่งความเอ็นดูจากอ๋องเจวี้ยนมาบ้างก็พอ ให้นางไปยังเมืองหลวงแคว้นเจา เข้าไปยังจวนอ๋องเจวี้ยน ต่อให้ในหนึ่งเดือน อ๋องเจวี้ยนจะแบ่งให้นางแค่สองสามวัน นางก็ยอม
เฉินฮ่าวจูรู้สึกว่าตนเองทำเช่นนี้คือลดตัวลงต่ำมากแล้ว น่าจะพอไหว
อ๋องเจวี้ยนไม่ไหวหน้าองค์หญิงใหญ่ นั่นน่าจะเพราะองค์หญิงใหญ่ต้องการมากเกินไป อย่างเช่น อาจจะต้องการตำแหน่งพระชายาหลัก? อ๋องเจวี้ยนรักแม่นางฟู่ จึงไม่มีทางเห็นด้วย
แต่นางไม่เหมือนกัน
นางไม่ได้ต้องการอะไรมาก แค่ไม่ทำให้แม่นางฟู่ต้องลำบากใจ เช่นนี้อ๋องเจวี้ยนอาจจะยอมก็ได้
เฉินฮ่าวจูคิดเช่นนี้ ใจก็เต้นรัวขึ้นมา
ฮูหยินเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง
"พวกเราไป ขอให้อ๋องเจวี้ยนพาพวกเราไปเมืองหลวงแคว้นเจาเถอะ"
"อ๋า?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...