อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1335

"พวกเราไปเมืองหลวงแคว้นเจา บางทีอาจจะมีโอกาสมากกว่าอยู่ที่เมืองจี้ก็ได้ ที่นั่น เจ้าสามารถเลือกบ้านสามีที่ดีกว่าได้"

เมืองจี้ เล็กเกินไปจริงๆ

เมืองหลวงจักรพรรดิต้าชื่อ ก็ยังมีคนที่สงสัยในตัวพวกนาง จะไปโผล่หน้าอีกไม่ได้แล้ว

เช่นนั้น การออกจากต้าชื่อ ไปยังเมืองหลวงแคว้นเจาจึงดีที่สุด

ตอนที่สุราชั้นดีอาหารรสเลิกวางอยู่เต็มโต๊ะ เซียวหลันยวนก็กลับมาแล้ว

ฟู่จาวหนิงเล่าเรื่องที่สมาคมหมอใหญ่ให้กับผู้อาวุโสจี้เสร็จ พอเห็นเขาเข้ามาก็ลุกออกไปรับ

นางเดินไปตรงหน้าเขา เงยหน้ามองเขา สายตามีความหยอกล้อ ไม่พูดอะไร

เซียวหลันยวนประหลาดใจ "หนิงหนิงทำไมมองข้าแบบนั้นล่ะ?"

เพิ่งจะแยกกันไม่ถึงครึ่งชั่วยามดี เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?

"ก็แค่มองหน้าท่านเฉยๆ" ฟู่จาวหนิงมองเส้นคางขากรรไกรเขา "ยั่วยวนเสียจริง"

ยั่วเอาองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไล่ตามมาจนถึงเมืองจี้ แล้วยังยั่วเอาสาวน้อยข้างบ้านจนอยากจะเบียดตัวเข้ามาอีก

จุ๊ๆ

นางคาดเดาได้เลย ถ้าแผลเป็นเขาหายดี ใบหน้านี้กลับไปเป็นดังเดิมเมื่อไร คงจะล่อลวงคนมากมายเลยทีเดียว

"พูดอะไรไร้สาระ"

เซียวหลันยวนมองไปทางผู้อาวุโสจี้ที่อยู่ข้างๆ ผู้อาวุโสจี้เองก็เงี่ยหู เห็นได้ชัดว่าได้ยินคำพูดของพวกเขาทางนี้ แต่กลับแสร้งทำเป็นดื่มชา แต่ก็ไม่ได้ดื่มจริงๆ ตาเองก็กลอกไปกลอกมา

"ไร้สาระตรงไหน?"

ฟู่จาวหนิงเข้าประชิดตัวเขา เอ่ยขึ้นเสียงต่ำ "งานปักนั่น ท่านตัดสินใจแล้วหรือยัง? ว่าจะเอากลับแคว้นเจาหรือไม่?"

เซียวหลันยวนต้องอยากรู้ตัวตนฐานะของแม่ลูกฮูหยินเฉินแน่ๆ

"ไม่ใช่ว่าจะต้องเอาคนกลับไป ข้าจะทิ้งคนไว้ที่เมืองจี้"

ดังนั้นคือยังจะตรวจสอบพวกนาง

ฟู่จาวหนิงยิ้มๆ "เช่นนั้นก็ให้พวกนางตามไปด้วยไม่ดีหรือ"

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน