อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1449

ในห้องขังหนาวมาก

การกระทำเล็กน้อยๆ ที่พวกเขาทำในวันนี้ เซียวหลันยวนมองออกอยู่แล้ว แต่ว่าเขาก็ไม่คิดเล็กคิดน้อย

เดิมทีคิดจะดูว่าพวกเขามีอะไรตามมาอีก หรือแค่คิดจะให้เขาหนาวตายเท่านั้น ตอนนี้ดูแล้ว บางทีนักโทษที่ยัดเข้ามาอย่างประหลาดคนนั้นน่าจะมีปัญหา

พอได้กลิ่นเหม็นที่เหมือนมีเหมือนไม่มีนั่น เซียวหลันยวนก็ล้วงเอาขวดยาเล็กสอบใบในอกออกมา เทออกมาขวดละเม็ด กินลงไป

เม็ดหนึ่งคือยาแก้พิษ อีกเม็ดหนึ่งคือยารักษาความอบอุ่น

ยาแก้พิษนี้ เป็นเพราะเขาค่อนข้างระมัดระวัง เตรียมตัวให้พร้อมล่วงหน้า

ส่วนยารักษาความอบอุ่น ต้องขอบคุณฟู่จาวหนิงนักสกัดยาตัวน้อย

ร่างกายอุ่นขึ้นมาทันที ทำให้เซียวหลันยวนยิ่งนับถือฟู่จาวหนิงขึ้นไปอีก และคิดถึงนางมาก

ไม่รู้นางตอนนี้หลับไปแล้วหรือยัง หรือว่ายังสนทนากับฟู่จิ้นเชินอยู่

นี่ล้วนเป็นไปได้ทั้งนั้น

ผู้คุมเข้ามาใส่ร้ายป้ายสีต่อหน้าเขาว่าฟู่จาวหนิงจะทิ้งเขาไปแล้ว สนใจแต่กับพ่อแม่แท้ๆ คิดว่าจะทำให้ความรักฉันท์สามีภรรยาของพวกเขาต้องแตกแยก ทำลายความเชื่อใจของพวกเขาได้

ช่างน่าขัน

ก่อนหน้านี้พวกเขาคาดเดาไว้แล้ว หลังจากสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินกลับถึงเมืองหลวงแล้วจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น สถานการณ์นี้ก็อยู่ในการคาดการณ์ของพวกเขาเช่นกัน

ฟู่จาวหนิงครั้งนี้ออกจากคุกกลับไปอยู่กับพ่อแม่ เป็นแผนการแต่เดิมของพวกเขาอยู่แล้ว

พระราชโองการขององค์จักรพรรดิพวกเขาก็นำมาแก้แผนของอีกฝ่ายได้พอดี

แต่ว่า ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ แต่เขาก็ยังถูกบีบให้จำใจต้องแยกกับจาวหนิง และน่าจะหลายวันที่ไม่ได้กอดนางนอนหลับ แค่นี้ก็ทำให้เซียวหลันยวนกลัดกลุ้มได้แล้ว

บัญชีนี้ ท้ายสุดต้องไปคิดกับองค์จักรพรรดิให้ได้

เขาอยากจะดูเหมือนกัน ว่างองค์จักรพรรดิ จะทำไปถึงระดับไหน

องครักษ์เงามังกรทางนั้นก็ยังดูลังเลใจอยู่บ้าง ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นคนแคว้นเจา เป็นของราชวงศ์...

เซียวหลันยวนคิดเรื่องเหล่านี้ ก็รู้สึกว่าในคุกมีลมหนาวเยือกขึ้นอีกครั้ง ส่งลอดเข้ามาจากทางนั้น

เขาคิดๆ จากนั้นก็กินยาลูกกลอนลงไปอีกสองเม็ด