อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1473

ถุงผ้าที่แอบยัดเข้าไปในบ้านตระกูลฟู่ เดิมทีไม่น่าจะถูกพบเร็วขนาดนี้

เพราะของสิ่งนั้นถูกซ่อนอยู่ในของขวัญที่คนเหล่านั้นส่งเข้ามา แล้วยังเปลี่ยนคนอีกด้วย

หรือก็คือมีคนกลุ่มหนึ่งเอาของส่งมาที่บ้านตระกูลฟู่ก่อน จากนั้นก็มีคนกลุ่มที่สอง ตอนที่ทั้งคึกคักและวุ่นวายนั้น ก็มีคนแอบเอาถุงผ้านั่นยัดเอาไว้ในจุดที่ไม่ดึงดูดสายตา

ฟู่จิ้นเชินกลับเสิ่นเชี่ยวกลับเมืองหลวง กลับบ้านตระกูลฟู่ ก็มีคนเข้ามาเยี่ยมเยือนกันไม่ขาดสายหลายวัน

ไม่ว่าจะเป็นใคร เป้าหมายอะไร ฟู่จิ้นเชินหากคิดจะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของเมืองหลวงในช่วงสิบปีนี้ให้เร็วที่สุด เขาต้องไม่ปฏิเสธการมาเยี่ยมของคนเหล่านี้

คนเก่าแก่มาเยี่ยมเยียน ยังสามารถช่วยตรวจสอบความจริงในครั้งนั้นได้

แม้จะยืนยันแล้วว่าพิษครั้งนั้นไม่ใช่เสิ่นเชี่ยวที่เป็นคนวาง แต่พวกเขายังต้องหาคนวางยาตัวจริงอีก

รู้ว่าอีกฝ่ายคือลัทธิเทพทำลายล้าง แต่ไม่รู้ว่าเป็นใคร

ถ้าจับออกมาได้ บางทีอาจจะรู้ไปที่รังที่ซ่อนของลัทธิเทพทำลายล้าง

และนั่นถึงจะสามารถปลดปมที่อยู่ระหว่างพวกเขาและอ๋องเจวี้ยนได้

แต่ว่าเช่นนี้ก็มีความเสี่ยงอยู่

อย่างเช่นวันนี้ที่ถูกคนแอบส่งของเข้ามา นี่ก็คือหนึ่งความเสี่ยง

แต่ว่าฟู่จิ้นเชินก็ยังพบ

"เขาน่าจะได้ยินว่าในคุกมีคนป่วยขังอยู่ตรงข้ามท่าน จากนั้นพอเข้าไปวันเดียว ท่านก็เป็นลมล้มลงไป" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

นางกลับคิดไม่ถึงเลย สิบแปดปีผ่านไป ฟู่จิ้นเชินยังสามารถหาเส้นสายบางส่วนกลับมาได้

มิตรภาพมันพึ่งพาได้ขนาดนี้เชียว? ร้ายกาจมาก

"ท่านอ๋อง ท่านไม่เป็นไรหรือ?" จงเจี้ยนถาม

"ข้าไม่เป็นไร ของนั่นเจ้าสัมผัสไปหรือยัง?"

"คุณชายฟู่ตอนนั้นอยากจะเข้าไปหาด้วยตนเอง แต่ข้าน้อยแย่งออกมาก่อน ตอนที่เห็นยังไม่ได้สัมผัส คุณชายฟู่ก็ได้กลิ่นเหม็ด เขาจึงห้ามข้าไว้ที่ประตู"

หรือก้คือ จมูกของฟู่จิ้นเชินยังเฉียบคมกว่าเขามาก อยู่ห่างกว่าเขา แต่ยังได้กลิ่นก่อนเขา

เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงฟังคำพูดของจงเจี้ยน ก็รู้สึกตกตะลึงมาก

"หลังจากนั้นเขาก็บอกให้เปิดออกหรือ?"

"เขาให้ข้าปิดจมูกไว้ ห่อพันมือ หยิบของออกมาจากในเรือน บังลมไว้แล้วจึงเปิดออก หลังจากเปิดออกก็เห็นว่าด้านในมีเสื้อผ้าเก่าๆ เหม็นๆ อยู่ตัวหนึ่ง จึงให้ข้าห่อกลับทันที จากนั้นก็ห่อถุงผ้านี้ไว้อีกชั้น ให้ข้าหยิบไปฝังไว้ด้านนอก"

จงเจี้ยนบอกต่อว่า "เดิมทีข้าน้อยคิดจะให้คนอื่นเข้ามาบอก แต่คุณชายฟู่บอกว่า ให้ข้าอย่าไปสัมผัสกับคนอื่น แล้วตนเองเข้ามาบอกเอง แต่อยู่ห่างตัวคนหน่อย ตอนที่ข้ามาก็ให้ข้าบอกรายละเอียดทั้งหมดให้ชัดเจน ถามพระชายาดู ว่าอย่างตัวข้า ต้องจัดการอะไรไหม"

ฟู่จาวหนิงฟังคำพูดนี้แล้วพูดอะไรไม่ออกไปครู่หนึ่ง

ดูท่าฟู่จิ้นเชินจะเป็นคนที่ละเอียดละออมาก

พอได้ยินประโยคสุดท้าย นางก็ฟังออกแล้ว ฟู่จิ้นเชินรู้สึกผิดต่อจงเจี้ยนอยู่ เพราะถ้าเผื่อโรคของนักโทษคนนั้นระบาดได้ง่ายจริง จงเจี้ยนที่หยิบเสื้อผ้าที่เขาเคยสวม ก็คืออันตรายมากแล้ว

จงเจี้ยนกลายเป็นคนรับแทนเขาไปเสียอย่างนั้น