"ได้ยินหรือยัง? บอกแล้วว่าเป็นหวัด" ชินอ๋องเซียวถลึงตาใส่เซียวเหยียนจิ่งที่แยกห่างออกไป ในใจรู้สึกรับไม่ได้ขึ้นมา
"ท่านพ่อ ข้าไม่ได้พูดอะไรนะ และก็ไม่ได้รังเกียจท่านด้วย นี่ไม่ใช่ว่าเป็นห่วงหรอกหรือ? ถ้าอย่างนั้นวันนี้ท่านก็ไม่ต้องออกไปแล้ว หิมะตกติดกันสามวันไม่หยุด ด้านนอกหนาวมากเลย"
เซียวเหยียนจิ่งพูดจบก็พาคนถอยออกไป
พอเห็นประตูปิดลงมา ในใจชินอ๋องเซียวก็รู้สึกรับไม่ค่อยได้ แผดเสียงตะโกนออกมา "เมื่อวานหลังจากเซียวหลันยวนล้มป่วยในคุกเจ้ารู้ไหมว่าฟู่จาวหนิงนางทำอย่างไร?"
ประตูปิดไปแล้ว เซียวเหยียนจิ่งที่ได้ยินอยู่ด้านนอกก็ยืนนิ่ง
"ท่านพ่อ ท่านบอกเลยว่าพวกเขาทำอะไร?"
"ข้าก็อยากจะบอกเจ้า ฟู่จาวหนิงไม่รังเกียจเลยแม้แต่น้อย รีบพาเขากลับจวนอ๋องเจวี้ยนทันที แล้วยังนั่งรถม้าคันเดียวกับเขาด้วย!"
แล้วเขาที่ยังไม่ทันได้สัมผัสคนป่วยคนนั้น แค่เป็นหวัดนิดหน่อย แต่ลูกชายตนเองกลับมีปฏิกิริยาเช่นนี้ ทำเอาหดหู่เลยจริงๆ
หดหู่สุดๆ!
พอเทียบกันแล้ว ฟู่จาวหนิงยังดูมีน้ำมิตรมากกว่าลูกชายตนเองเสียอีก!
ชินอ๋องเซียวตอนนี้อดมีความรู้สึกเช่นนี้ขึ้นไม่ได้
"ท่านพ่อ ท่านพักผ่อนดีดีเถอะ"
เซียวเหยียนจิ่งมุมปากกระตุก ในใจรู้สึกกลัดกลุ้ม ตอนนี้มาพูดถึงฟู่จาวหนิงว่ามีน้ำใจกับเซียวหลันยวนแค่ไหนกับเขา นี่คิดจะทิ่มแทงใจเขาหรือไรกัน
สมเป็นพ่อบังเกิดเกล้า!
"ไม่มีเรื่องก็ไม่ต้องเปิดประตู พวกเจ้าก็คอยเฝ้าที่เรือนนี้ก็อย่าออกไปเดินเพ่นพ่านล่ะ มีเรื่องอะไรให้คนส่งเข้ามาก็พอ"
เซียวเหยียนจิ่งกำชับกับลูกน้องในเรือน
"คอยเตือนท่านอ๋องอย่าให้ออกจากประตูเรือน" เขาคิดๆ แล้วก็เสริมมาทำหนึ่ง
"ขอรับ" คนใช้มองหน้ากันเอง รู้สึกว่ารัฐทายาทกำชับมาแบบนี้มันแปลกๆ นี่ไม่ใช่ว่าจะขังท่านอ๋องเอาไว้ในเรือนหรือ?
เซียวหลันยวนไม่ใช่ว่าป่วยด้วยเหมือนกันหรอกหรือ?
บางทีเขาน่าจะติดโรคระบาดนั่นแล้วก็ได้!
เซียวเหยียนจิ่งตอนนี้หวังว่าตนเองจะสมหวัง ความปรารถนาของเขาก็คือให้เซียวหลันยวนติดโรคสกปรกนั่นเสีย ให้มันเน่ามันเหม็นไปทั้งตัว ใบหน้านั่นมือนั่น ให้คนเห็นแล้วรู้สึกสะอิดสะเอียนเสีย!
ถ้าหากเซียวหลันยวนเปลี่ยนเป็นเช่นนั้น ฟู่จาวหนิงจะยังหันไปชอบเขาได้อีกไหม? น่าจะตกใจแทบตายเลยกระมัง
ถึงตอนนั้นค่อยลือข่าวว่าเพราะไปหลับนอนกับผู้หญิงสกปรกมามากมาย ฟู่จาวหนิงจะต้องสะบัดเซียวหลันยวนทิ้งแน่นอน
แล้วเขาก็ไม่สนใจฐานะที่แต่งงานแล้วของฟู่จาวหนิงด้วย
ในวังจักรพรรดิ จักรพรรดิไม่นานนักก็ได้ยินข่าวที่ชินอ๋องเซียวเป็นหวัด
"เป็นหวัดจริงหรือ? ทำไมข้าไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลย? ให้คนจับตาดูไว้"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...