เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1483

"องค์จักรพรรดิ ให้คนมาสังเกตอาการป่วยของชินอ๋องเซียวแล้ว"

"อืม อย่าเข้าใกล้มากนัก"

องค์จักรพรรดิถอนหายใจ "จริงด้วย ไม่ใช่บอกว่าไทเฮามาแล้วหรือ?"

"เดิมทีเมื่อวานต้องถึงแล้ว แต่เร่งเดินทางได้ช้าเพราะลมพายุ ตอนนี้เพิ่งจะเข้าเมืองหลวง"

"ไป ส่งข่าวออกไป ให้นางรู้ว่าอ๋องเจวี้ยนติดโรคระบาด"

"่ขอรับ"

องค์จักรพรรดิลูบแหวนหยกของตนเอง สีหน้าเคร่งขรึมหน่อยๆ

วันนี้จวนอ๋องเจวี้ยนปิดประตูใหญ่ แต่ข่าวจากคนที่เขาส่งออกไปหาข่าว บอกว่าจวนอ๋องเจวี้ยนบรรยากาศหนักอึ้งมาก

เห็นได้ชัดว่า เซียวหลันยวนยังไม่ดีขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ฟู่จาวหนิงยังไม่ได้ออกมาจากในจวนอ๋องด้วย ทั้งๆ ที่พ่อแม่ของนางที่ห่างกันไปสิบกว่าปีเพิ่งจะกลับมาแท้ๆ แล้วหญิงสาวที่อายุยังไม่ทันถึงยี่สิบอย่างนาง ตอนนี้จะต้องอยู่ในบ้านเฝ้าพ่อแม่แน่ๆ แล้วคอยถามพวกกเขาว่าช่วงหลายปีมานี้ไปทำอะไรอยู่ที่ไหนมาบ้าง

ถึงอย่างไร แค่วันเดียวจะทำหมดได้อย่างไรกัน?

แล้วก็ ยังต้องคอยหารือกับพวกเขาอีกว่าจะไปอธิบายกับอ๋องเจวี้ยนอย่างไร?

อ๋องเจวี้ยนแค้นพวกเขามานานหลายปี จะอย่างไรก็คงต้องคิดหาวิธีจัดการอยู่กระมัง?

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ นางควรจะต้องวิ่งไปวิ่งมาถึงจะถูก

แต่พอนางเข้าไปในจวนอ๋องเจวี้ยน ก็ปิดประตูไม่ออกมาอีก นี่หมายความว่าอย่างไรกัน? นี่อธิบายได้ว่า เซียวหลันยวนป่วยแล้วจริงๆ และจะต้องป่วยแบบไม่ธรรมดาด้วย!

อธิบายได้ว่า เขาเป็นไปได้ว่าจะถูกชายที่ป่วยโรคสกปรกนั่นระบาดโรคใส่เข้าแล้ว

เป็นไปได้!

ตอนนี้เขาเองก็อยากจะให้ไทเฮาไปเยี่ยมเหมือนกัน ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนติดโรคนั้นจริง แล้วถ้าไทเฮาเข้าไปเยี่ยมก็ไม่ต้องกลับมาแล้ว

ถึงอย่างไรขอแค่พิสูจน์ได้ เขาก็จะประกาศกับประชาชน ว่าอ๋องเจวี้ยนป่วยดรคทางเพศสัมพันธ์

ถึงอย่างเราเขาก็สัมผัสกับนักโทษคนนั้นแล้ว เขาต้องไม่มีข้อโต้แย้งแน่นอน!

เขาจะใช้เรื่องนี้บีบให้อ๋องเจวี้ยนส่งองครักษ์เงามังกรออกมา ใช้เหตุผลว่าองครักษ์เงามังกรเองถ้าติดโรคนั่นไปด้วย ถ้าถึงเวลาองครักษ์เงามังกรล่มสลายไป มันก็จะไม่ดีกับราชวงศ์ ไม่ดีกับไท่ซ่างหวง?

แล้วเซียวหลันยวนจะคัดค้านได้อย่างไร?

องค์จักรพรรดิพอคิดถึงแผนนี้ ดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นมา เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ใช้ได้อยู่!

แน่นอน ว่ารอก่อนได้ รอการยืนยันก่อน ถ้าหากเขาติดโรคสกปรกนั่นจริงก็ถือว่าดีมาก!

"พระชายาเป็นโชคของข้าจริงๆ น่ารักเหลือเกิน มา ให้ข้าได้หอมหน่อย..." องค์จักรพรรดิอารมณ์ดี โอบพระชายาเยว่เข้ามา หอมลงไปบนหน้านาง

ทั้งสองคนหน้าแนบเข้าด้วยกัน คนหนึ่งก็ยังเป็นวัยแรกแย้ม อีกคนนหึ่งก็หนังหย่อนยานมีริ้วรอย ดูแล้วเป็นภาพที่ยากจะพรรณนาจริงๆ

หิมะในเมืองหลวงตกหนักขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

ถนนหลักมีคนกวาดหิมะไปแล้ว แต่ตอนนี้บนถนนก็มีหิมะคลุมขึ้นมาอีกชั้น

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส