อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1572

เขามองนาง ราวกับมองคนโง่คนหนึ่ง

"เหยาเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้ายังคิดจะชิงดีชิงเด่นกับฟู่จาวหนิงอยู่อีกหรือ?"

"อะไรคือข้าไปชิงดีชิงเด่นกับนางกัน? เดิมทีข้าก็เก่งกว่านางอยู่แล้ว คู่หมั้นของนางข้าบอกจะแย่งก็แย่งมาได้ นางไล่ตามเซียวเหยียนจิ่ง อ้อนวอนอยู่หลายปี ผลลัพธ์ก็ยังแพ้ให้ข้านี่?"

"นางไม่ต้องการเซียวเหยียนจิ่งตั้งนานแล้ว ตอนนี้นางเป็นถึงพระชายาอ๋องเจวี้ยน อ๋องเจวี้ยนปฏิบัติกับนางราวกับจันทร์ส่องแสง!"

"แล้วมันทำไมกัน? ท่านพ่อ ท่านออกจากบ้านไปตั้งนาน ยังไม่ได้ยินข่าวหรือ? ครึ่งปีก่อน มีคนเห็นใบหน้าของอ่องเจวี้ยน หน้ากากของเขาถูกกระชากออก เผยให้เห็นใบหน้าแท้จริง น่ากลัวขนาดไหนท่านรู้ไหม?"

หลี่จื่อเหยาถูกขังอยู่ในเรือนหลังไม่ได้รับข่าวอะไรมาตลอด ข่าวจึงล่าช้าไปตั้งไม่รู้นานเท่าไรแล้ว

แต่ว่าพูดถึงเรื่องนี้ก็ยังขึ้นมาก็ค่อนข้างจะตื่นเต้นอยู่ "ท่านพ่อ ท่านยังไม่รู้กระมัง? คนในเมืองหลวงล้วนกำลังพูดกันว่า อ๋องเจวี้ยนมีหน้าเหมือนผีเลย! แล้วยังมีเด็กเ,้กตั้งหลายคนพอได้ยินชื่อของเขาก็ตกใจจนร้องไห้จ้า! เขาตอนนี้ออกจากบ้านก็ยังต้องใส่นห้ากากอยู่ใช่ไหมล่ะ? ท่านคิดว่า ฟู่จาวหนิงจะชอบเขาได้หรือ?"

"นางต้องถูกเขาทำให้ตกใจไปหลายครั้งแล้วแน่! ตอนที่อยู่ด้วยกันกับเขาในใจก็ไม่รู้ว่าทรมานแค่ไหนด้วย! เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นนางคงเสแสร้งทำเป็นไม่สนใจแน่ แต่อันที่จริงตอนกลางคืนคงหลบร้องไห้ตัวสั่นอยู่ในผ้าห่ม!"

หมอเทวดาหลี่ได้ยินคำพูดนางแล้วก็โมโหจนแทบจะขำออกมา

"เจ้าคิดเยอะเกินไปแล้ว? เจ้าไม่ได้ยินข่าวจวนอ๋องเจวี้ยนมานานแค่ไหนแล้วกัน? ถ้าเจ้าได้เจอฟู่จาวหนิงตอนนี้ เจ้าจะได้เห็นว่านางร้องหรือไม่ร้องไห้!"

สภาพฟู่จาวหนิง กำเริบเสิบสานจะตายชัก

ตอนที่นางยังไม่ได้เข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ นางยังยืดอกเชิดหน้าอยู่ต่อหน้าปะรธาน ต่อหน้าหมอเทวดาตั้งเยอะอยู่เลย พูดออกมาปาวๆ ต่อหน้าผู้อาวุโสที่คุณสมบัติสูงกว่านางอายุมากกว่านางตั้งเยอะอย่างไม่มีท่าทางขลาดกลัว

สภาพนางแบบนั้นมีตรงไหนกันที่จะบอกว่าพอเห็นใบหน้าเหมือนผีของอ๋องเจวี้ยนแล้วจะมุดร้องไห้ในผ้าห่ม?

หลี่จื่อเหยาช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออกจากบ้าน ข้างกายก็ไม่มีใครที่ใช้การได้ คนใช้จวนชินอ๋องเซียวเองก็เอาแต่จับตามองนาง ไม่ยอมให้นางทำอะไร ไม่มีทางเอาเรื่องที่ได้ยินมาเล่าต่อหน้านางอยู่แล้ว ดังนั้นนางจึงไม่รู้อะไรเลยจริงๆ

"ใช่สิ ขนาดองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นก็ยังชอบเขา คิดจะแต่งงานกับเขา กระทั่งยังไม่ติดใจเรื่องต้องมีตัวตนฐานะเท่าฟู่จาวหนิงด้วย เจ้าคิดเอา อ๋องเจวี้ยนจะหน้าพังน่าเกลียดเหมือนผีไหม? ต่อให้เขาก่อนหน้านี้จะใช่ แต่ว่าเจ้าดูถูกวิชาแพทย์ของฟู่จาวหนิงเกินไปหรือเปล่า?"

หมอเทวดาหลี่แม้จะอิจฉา ไม่อยากยอมรับวิชาแพทย์ฟู่จาวหนิง แต่ว่าความจริง ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะไม่ยอมรับแล้วลบทิ้งไปได้

ถึงอย่างไรฟู่จาวหนิงตอนนี้ก็เป็นสมาชิกของสมาคมหมอใหญ่แล้ว

"ฟู่จาวหนิงจะต้องรักษาหน้าของอ๋องเจวี้ยนไปจนเกือบหายแล้ว เจ้าเชื่อไหม? ต่อให้อ๋องเจวี้ยนตอนนี้หน้ายังไม่ฟื้นกลับสมบูรณ์ แต่จะต้องไม่ใช่ระดับหน้าผีแน่นอน!"

"ข้าไม่เชื่อ" หลี่จื่อเหยาจับหมอนฟาดลงพื้นอย่างแรง "ฟู่จาวหนิงต้องชีวิตแย่กว่าข้าถึงจะถูก!"