เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2233

พระสนมอวี้เฟยไม่อยากจะเชื่อต่อความจริงนี้

นางไม่เชือ่ว่าตนเองจะคลอดเด็กหญิงออกมา

ทั้งที่นางจับชีพจรให้ตนเองนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ว่านางจะจับอย่างไร ก็รู้สึกว่านี่ควรจะเป็นเด็กผู้ชาย

นางเองก็เคยจับชีพจรพระสนมหวนเฟยแล้ว รู้สึกว่าชีพจรของนางคล้ายกับของพระสนมหวนเฟยมาก แต่เพราอะไรกัน เพระาอะไรพระสนมหวนเฟยถึงคลอดเด็กชาย แต่นางกลับคลอดเด็กหญิงออกมา?

นางกับพระสนมหวนเฟยช่วงนี้ก็ไม่รู้ว่าระมัดระวังกันขนาดไหนเพื่อท้องของพวกนางเอง พยายามบำรุงปกป้องตนเองกับท้องอย่างเต็มที่ ของที่กินทุกวันก็ยัง่ต้องตรวจสอบก่อน ไม่ยอมให้มีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย

แต่ว่า พระสนมหวนเฟยก็เกิดเรื่องขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น เด็กที่คลอดก่อนนั่นกลับร่างกายอ่อนแอ แค่เห็นก็รู้ว่าอาจเลี้ยงไม่รอด!

ถ้าเด็กคนนั้นแข็งแรง เช่นนั้นางยังรับมาเลี้ยงมาเลี้ยงดูในสายตานางได้ ถึงอย่างไรนางกับพระสนมหวนเฟยก็เป็นคนแคว้นหมิ่นเหมือนกัน ความสัมพันธ์จึงย่อมสนิทกว่าคนอื่นๆ ในวังหลังอยู่

แล้วถ้าแค่พระสนมหวนเฟยตายไป นางก็จะเป็นเสด็จแม่ของเด็กคนนั้น

แต่เขาอ่อนแอมาก อ่อนแอแบบนั้น ดูแล้วเลี้ยงไม่น่ารอดเลย นางเองก็ไม่กล้ารับเข้ามา ถ้าเผื่อตายลงในมือนาง นางจะยิ่งลำบากไปอีก

ส่วนตัวนางเองก็...

"ข้าไม่เชื่อ ทำไมข้าถึงคลอดเป็นเด็กผู้หญิง? ข้าจับชีพจรชัดเจนแล้ว ว่าในท้องข้าคือองค์ชาย เป็นลูกชาย!"

พระสนมอวี้เฟยแทบจะคลั่งอยู่ในวังแล้ว นางหยิบของข้างตัวขว้างทิ้งกระจัดกระจาย กรีดร้องเสียงดังลั่น สงสัยคนทั้งหมด

"มีคนคิดร้ายกับข้าใช่ไหม? พวกเจ้าเอาเด็กหญิงมาสลับตัวลูกชายข้าไปใช่ไหม? ต้องเป็นแบบนั้นแน่ พวกเจ้าคืนลูกชายข้ามานะ! นั่นเป็นเป็นเด็กที่ข้าเสี่ยงชีวิตคลอดมาเพื่อฝ่าบาท! เขาจะเป็นองค์ชายที่ฉลาดที่สุด! ข้าบำรุงเขาอยู่ตั้งนาน ทุกวันข้ายังอ่านกฏทหาร อ่านกลยุทธ์ให้เขาฟังในท้องด้วย เขาจะต้องฉลาดมากแน่!"

"เขาอยู่ที่ไหน? ลูกชายข้าอยู่ที่ไหน? ใครแย่งเขาไปกัน? รีบคืนเขามาให้ข้า! พวกเจ้าคิดจะทำร้ายพวกเราแม่ลูก!"

หลังจากนางตั้งท้อง ก็ตัดขาดกับเจ้านายเก่าแคว้นหมิ่นแล้ว ก่อนหน้านี้ที่ทูตแคว้นหมิ่นกลับไป ก็ไม่ได้ให้พวกเขาช่วยนำจดหมายอะไรกลับไป

แคว้นหมิ่นทางนั้นก็น่าจะรู้ความคิดพวกนางแล้ว ต่อให้พวกนางกลับไป ก็ไม่มีทางได้รับความเชื่อมั่นแบบก่อนหน้านี้อีกแล้ว

ดังนั้น พอคลอดองค์หญิงออกมา จึงทำลายความฝันนางจนสิ้น

"พระสนมอวี้เฟย ฝ่าบาทตรัสมาว่า ให้ท่าพักผ่อนเสีย จากนี้ก็ดูแลองค์หญิงน้อยให้ดี ไม่ต้องคิดมา"

กงกงเข้ามาส่งคำพูด แต่พระสนมอวี้เฟยฟังไม่เข้าหูเลย

"ฝ่าบาท ฝ่าบาทผิดหวังมากใช่ไหม? กงกง ท่านไปบอกฝ่าบาทที ว่าข้าคลอดองค์ชายออกมาแน่นอน เด็กคนนั้นต้องถูกสับตัวไปแน่ เด็กสาวคนนี้ไม่ใช่ข้าคลอดออกมา ท่านไปบอกฝ่าบาทที"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส