อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 598

อันชิงตอนนั้นเกือบจะถูกโหวอาวุโสน้อยทำลายพรหมจรรย์ไป อันเหนียนไปจวนอ๋องเจวี้ยนเพื่อขอความช่วยเหลือจากอ๋องเจวี้ยน พอมาตอนท้ายก็มีฟู่จาวหนิงช่วยนางไว้พอดี

และหลังจากนั้น อันชิงก็รู้สึกมาตลอดว่าฟู่จาวหนิงเป็นคนที่ดีที่สุดในโลก

เพราะมีฟู่จาวหนิงอยู่ นางจึงยังมีชีวิตต่อมาได้ ไม่เช่นนั้นถ้ามาเจอกับคนอย่างโหวอาวุโสน้อยจี้แล้วมีหรือจะหนีรอด?

ครั้งนั้นที่เขาเมฆอรุณนางเองก็เกือบต้องตายแล้ว ถึงอย่างไรหากแค่ได้รับความอัปยศ พอกลับมาเมืองหลวงก็ใช้ชีวิตต่อไม่ได้แล้ว ข่าวลือกับความอัปยศทั่วทั้งเมืองนี้คงทำให้นางตายแน่

ต่อให้นางโชคดีรอดไปได้ แต่ก็คงไม่กล้าพบหน้าผู้คนอีกแล้ว แล้วอาจจะจมอยู่กับแต่น้ำตาในห้องทุกวันก็เป็นได้ ถ้าเป็นเช่นนี้คนทั้งคนก็อาจจะพังทลายลงเช่นกัน

ฟู่จาวหนิงช่วยเหลือนางไว้จริงๆ

"เจ้าเองก็รำพันมาหลายครั้งแล้ว ข้าไม่ใช่อธิบายกับเจ้าไปแล้วหรือ?" อันเหนียนเอ่ยขึ้น

อันชิงดึงแขนเสื้อเขา "ข้าไม่ลืมสิ่งที่ท่านพูด" อันชิงกดเสียงลงต่ำ "แต่ว่าท่านพี่ อ๋องเจวี้ยนช่วงนี้มีเรื่องอยู่ แล้วไปเกี่ยวข้องอะไรกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนกันเล่า? พระชายาอ๋องเจวี้ยนอาจจะไม่สนใจเรื่องเหล่านั้นก็ได้"

นางเคยบอกไว้แล้วว่าจะไปหาฟู่จาวหนิง แต่อันเหนียนบอกนางว่า อ๋องเจวี้ยนกำลังรอให้คนของตระกูลฮู่กับตระกูลชิ่งเอาสิ่งยืนยันมามอบให้เขา เรื่องนี้สำคัญอย่างมาก ดังนั้นจวนอ๋องเจวี้ยนคงไม่มีเวลาว่างมาต้อนรับนาง

ก่อนหน้านี้อันชิงก็ได้ยินเขาพูดแล้ว แต่อยู่ในบ้านก็อึดอัดแล้วก็เบื่อด้วย นางอยากไปหาฟู่จาวหนิง รู้สึกว่าขอแค่ได้ยินฟู่จาวหนิงพูดอะไรบ้างก็เหมือนจะขจัดเมฆหมอกออกไปได้ ทำให้จิตใจนางแจ่มใสขึ้นมา

"เจ้าอยากไปก็ได้"

อันเหนียนคิดๆ แล้วก็เห็นด้วย "รอข้ากลับมา มีของขวัญบางส่วนก่อนหน้านี้สั่งให้คนเตรียมไว้ ต้องไปรับมาก่อน"

"ท่านพี่ ท่านจะให้อ๋องเจวี้ยน หรือว่าให้พระชายาอ๋องเจวี้ยนหรือ? ถ้าท่านจะให้อ๋องเจวี้ยน เช่นนั้นก็เตรียมให้พี่หญิงพระชายาด้วยสิ"

"เจ้าเด็กคนนี้" อันเหนียนอดยิ้มขึ้นไม่ได้ "เจ้าเตรียมน้ำใจของเจ้ามา ข้าจะเตรียมของข้า"

"ได้ ท่านพี่ เช่นนั้นข้ารออยู่ที่บ้านนะ"

ตอนนี้เอง ด้านหน้ามีรถม้าของเพื่อนบ้านแล่นผ่านพวกนางไป ไม่ได้หยุดแวะ

"ท่านพี่ ท่านมองอะไรหรือ?"

ไม่นานนัก จวนโหวจวิ้นอันก็มีรถม้าสองคันออกมา

อันเหนียนอยากจะดูให้ชัดหน่อย แต่คนใช้หลายคนของพวกเขาก็ล้อมกันยกข้าวยกของอยู่ข้างรถ เขามองไม่ชัดว่านายท่านผังลงมาจากรถม้าหรือไม่

เพียงครู่เดียว รถม้าโหวจวิ้นอันก็ออกไปอีกครั้ง

รถม้านายท่านผังกลับยังหยุดอยู่ที่ประตูจวนโหว

อันเหนียนคิดๆ ลงจากรถม้ามองไปทางนั้น

คนขับรถของนายท่านผังไม่อยู่ รถม้ายังจอดอยู่ที่ประตูจวนโหว คนเฝ้าประตูก็เข้าไปพอดี จึงไม่มีคนคอยจับตาดู

เขายื่นมือเลิกม่านรถ ในรถไม่มีคนอยู่

แต่บนโต๊ะเล็กในรถม้ามีหนังสือพลิกเปิดอยู่เล่มหนึ่ง บนหน้านั้นมีมุมถูกฉีกขาด