อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 705

ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนสบตากันผาดหนึ่ง ล้วนมองกันอย่างไม่เข้าใจ

ดูท่าในกล่องใบนั้นเดิมทีจะใส่น้ำยาสีน้ำเงินเอาไว้ พอใส่เข้าไป กล่องก็จะถูกบีบจนแตก น้ำยาด้านในถึงไหลออกมา

แต่การออกแบบเช่นนี้มีความหมายอะไร?

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านในหินยักษ์ก้อนนี้ยังทำกลไกเอาไว้เช่นนี้อีก นี่จะยอดเกินไปแล้วกระมัง

"ดูหน่อย" เซียวหลันยวนเองก็เข้ามาแล้ว บนหินที่ถูกน้ำสีน้ำเงินไหลผ่านไป ค่อยๆ ปรากฎตัวอักษรหลายบรรทัดขึ้นมา

"เอ๋?"

ฟู่จาวหนิงเองก็เห็นแล้ว

น้ำยาพิเศษชนิดนี้มีไว้ทำให้อักษรบนกำแพงปรากฎออกมาหรือ? และถ้ามองไม่เห็นตัวหนังสือ ก็คงจะพบเบาะแสอื่นได้ลำบากแล้วจริงๆ

อักษรบรกำแพงหินดูอ่อนช้อยมาก ราวกับเป็นลายมือของหญิงสาว

รอจนอักษรทั้งหมดปรากฎออกมา ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนก็เข้าไปอ่านพร้อมกัน

แต่ตอนที่มองเห็นอักษรบนนั้น สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที

"อายวนหลานชายข้า"

คำเรียกด้านหน้าสุด ทำให้ฟู่จาวหนิงมองเซียวหลันยวนอย่างประหลาดใจ "ต่อให้ไท่ซ่างหวงเป็นคนเขียน คำเรียกนี้ก็ไม่ถูกต้องไหม?"

ไท่ซ่างหวงเป็นพ่อแท้ๆ ของเขานะ

"นี่ไม่ใช่ลายมือเขา" เซียวหลันยวนเอ่ยขึ้นเสียงขรึม

"ไม่ใช่หรือ?"

พวกเขาอ่านต่อไป

"ร้อยปีก่อน เคยมีแคว้นเล็กแคว้นหนึ่ง แม้จะเล้ก แต่ก็มั่งคั่งไร้ใดเทียม ชื่อว่าแคว้นตงฉิง ตงฉิงมีหญิงสาวเป็นจักรพรรดินีมาตลอด ข้าคือจักรพรรดินีองค์สุดท้ายของตงฉิง เซวียนหยวนซือ"

"พวกนางมอบสมบัติแคว้นตงฉิง มอบตัวตนเอง เข้าช่วยเหลือต้าชื่อกับแคว้นเจา หวังว่าจะได้รับการช่วยเหลือจากทั้งสองแคว้น ใครจะรู้ว่าต้าชื่อกับแคว้นเจ้ากลับไม่รักษาคำพูด ทรยศหักหลัง รับส่วนดีดีของตงฉิงไปแต่กลับไม่ทำอะไรเลย ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อจะยึดครองสายแร่ของตงฉิง ยังส่งคนมาไล่สังหารพวกนางอีก รวมถึงลูกๆ และญาติของพวกนาง กลัวว่าเรื่องของตงฉิงจะถูกเปิดโปง แล้วทำให้ทั้งใต้หล้ารู้ถึงความอัปยศของพวกเขา"

ซู๊ด

อ่านถึงตรงนี้ ฟู่จาวหนิงก็อดมองไปทางเซียวหลันยวนไม่ได้

เซียวหลันยวนไม่ขยับ

หรือก็คือ ตงฉิงในครั้งนั้นเหลือเพียงองค์หญิงแห่งราชวงศ์อยู่ส่วนหนึ่ง แคว้นเล็กล่มสลายไปแล้ว พวกนางไม่มีแคว้นให้กลับไป กลายเป็นคนไร้หลัก ระเหเร่ร่อนไปยังต้าชื่อกับแคว้นเจา

แต่ในใจพวกนางยังคงเป็นห่วงตงฉิง ดังนั้นจึงแต่งงานกำเนิดทายาท คิดจะให้ตงฉิงได้สืบทอดสายเลือดต่อไป ยิ่งไปกว่านั้นยังมอบสิ่งของที่พวกนางยังมอบให้ได้ออกไป คิดจะแลกกับความช่วยเหลือของต้าชื่อกับแคว้นเจา สักวันหนึ่งจะส่งกองทหารออกไป ขุดตงฉิงกลับมาให้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกครั้ง

เซวียนหยวนซือในเมื่อพูดเช่นนี้ ก้อธิบายว่าองค์จักรพรรดิของทั้งสองแคว้นในอดีตล้วนรับปากพวกนางไว้แล้ว แต่ต่อมาก็กลับลำ

"แม่ของเจ้า พบกับจักรพรรดิของแคว้นเจาจนมีเจ้า หลายปีมานี้ เจ้าคือชายลำดับแรกที่กำเนิดจากองค์หญิงแห่งตงฉิงของพวกเรา เป็นเรื่องยากยิ่งสำหรับหญิงสาวอย่างพวกเราที่จะก้าวเดินในโลกที่ชายเป็นใหญ่นี้ ดังนั้นจึงฝากความหวังไว้กับเจ้า บางทีตอนที่เจ้าเติบโตแล้ว กลายเป็นองค์จักรพรรดิของแคว้นเจา ก็จะสามารถช่วยทำให้ความปรารถนาของพวกเราที่จะให้ตงฉิงได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกครั้งเป็นจริงขึ้นมาได้"