"ไป พุ่งออกไป" ฟู่จาวหนิงออกแรงเอ่ยเสียงต่ำ
นางมองออกในพริบตา คนที่จะเข้ามาสังหารลู่ทงกับเจิ้งหยางเหล่านั้น วิชาแย่มาก
ถึงอย่างไรก็ยังแย่กว่าพวกตรงปากซอยที่เข้ามาหานางพอสมควร ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย ดังนั้นใช้ลูกกลอนพิษที่นางสกัดขึ้นจึงสามารถเปิดทางออกพุ่งออกไปได้
"ไป!"
ลู่ทงกับเจิ้งหยางให้ความสำคัญกับคำพูดของฟู่จาวหนิงแบบเดียวกับพระราชโองการเลยทีเดียว
ขอแค่นางพูดมา นางไม่ลังเลเลย ไม่คิดด้วยซ้ำว่าถูกหรือไม่ถูก ฟังคำสั่งไปก็พอ
ไป๋หู่คอยขวางคนด้านหลัง
ฟู่จาวหนิงโยนลูกกลอนพิษอีกกำหนึ่งไปบนต้นไม้ด้านหน้า
นางเองก็ลงมือฉับไว ยิ่งไปกว่านั้นลางสังหรณ์นางเองก็ยังเฉียบคมมาก ขว้างออกไปอย่างไม่มีผิดพลาด หลักๆ เข้าเป้าไปยังจุดที่พวกมือสังหารซ่อนตัวอยู่
นางโต้กลับเช่นนี้ ทำให้มือสังหารต้องลงมือทันทีโดยไม่สนอะไรอีก เพราะยาลูกกลอนพิษเหล่านั้นทำให้พวกเขาไม่เข้าใจเลย ว่าพอระเบิดออกมาจะเป็นของเหลวพิษ ของเหลวพิษถูกระเบิดกระเซ็นไปรอบด้าน เดิมทีคิดว่าจะกระเซ็นแค่หยดสองหยดยังไม่น่าเป็นห่วง ถึงอย่างไรก็ยังมีเสื้อผ้าอยู่
แต่ไม่รู้เลยว่าพลานุภาพของเหลวพิษพวกนี้ร้ายกาจกว่าที่พวกเขาจินตนาการ พอเปื้อนมาบนตัวก็กัดกร่อนเสื้อผ้าลงในพริบตา กร่อนเข้าไปในผิวหนัง บนตัวเกิดบาดแผลขึ้นมาในพริบตา เจ็บปวดจนพวกเขาทนไม่ไหวราวกับไฟลวก
"อ๊า!"
"ซี๊ด!"
พวกเขาล้วนทยอยกันติดกับ มีคนยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ถูกความเจ็บปวดเล่นงานจนทนไม่ไหวร่วงลงมาจากต้นไม้
และในช่องว่างนี้ พวกลู่ทงกับเจิ้งหยางก็พุ่งออกไปแล้ว
ฟู่จาวหนิงพลิกมือขว้างออกไปอีกกำใส่กลุ่มที่ไล่ตามมา
พอเทียบกับลูกกลอนควันของพวกเขา สิ่งนี้ของนางทำให้พวกเขาป้องกันกันไม่ทันเลยทีเดียว
เสียระเบิดปึงปังดังขึ้น กระทั่งมีคนยังไม่รู้ด้วยว่ามีพลานุภาพอะไร โบกกระบี่ฟันลูกกลอนพิษเม็ดหนึ่งทิ้ง ผลคือพอกระบี่ฟัน ลูกกลอนพิษก็ระเบิดขึ้นบนหัวพวกเขา ของเหลวพิษสาดลงมาเหมือนหยาดฝน
"ซี๊ด! นี่มันอะไรกัน!"
"อ๊า! ปวดจะตายอยู่แล้ว!"
เสียงที่ระเบิดออกของลูกกลอนพิษดังขึ้นสองเสียง ทำให้พวกเขาไม่กล้าเสี่ยงชั่วคราว
รอจนของเหลวพิษร่วงลงมา พวกเขาถึงกล้ากระโจนตัวขึ้น
แต่พอเพิ่งลุกขึ้น คนเหล่านี้ก็สบเข้ากับสายตาของมือสังหารกลุ่มนั้น
พอทั้งสองฝ่ายสบตากัน จึงไม่มีใครกล้าลงมือมั่วซั่ว
พวกเขาล้วนรู้ว่าต่างฝ่ายต่างมีเจ้านายของตนเอง แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ้านายของตนเองเป็นศัตรูกันหรือไม่
มือสังหารกลุ่มนี้ก็ไม่คิดมาก เพราะคนที่มาจับฟู่จาวหนิงกลุ่มนี้ไม่ได้สวมเสื้อผ้าพิเศษ ยิ่งกว่านั้นเพื่อจะอำพรางตัวในฝูงชน จึงสวมกันแบบธรรมดาๆ
มือสังหารยังคิดว่าพวกเขาพอเห็นว่าฟู่จาวหนิงมีหน้าตางดงามไร้เทียมทาน ดังนั้นคนที่คิดจะจับนางน่าจะเป็นพวกนักเลงจากหอคณิกา หรืออาจจะเป็นพวกคนคุ้มครองเรือนของพวกผู้ดีมีเงินอะไรเทือกนั้น
"สังหารทิ้งได้เลย!"
เพราะคนเหล่านี้เห็นหน้าตาพวกเขาแล้ว สำหรับมือสังหารอย่างพวกเขาถือเป็นเรื่องต้องห้าม
องครักษ์ลับกลุ่มนี้คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะกล้าหาญชาญชัยขนาดนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...