อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 762

"องค์จักรพรรดิ แคว้นหนานฉือกู่ครั้งนี้บอกว่าส่งองค์หญิงเข้ามาอภิเษกเพื่อสันติ ส่วนเป้าหมายนั้น น่าจะรอให้องค์หญิงมาถึงเมืองหลวงก่อนแล้วค่อยเอ่ยกับองค์จักรพรรดิด้วยตนเอง"

"องค์หญิง?"

องค์จักรพรรดิขมวดคิ้ว "องค์หญิงของสถานที่นั่น คงไม่ได้หน้าตาน่าเกลียดหรอกกระมัง?"

ก่อนหน้านี้องค์จักรพรรดิเคยเห็นภาพของแคว้นหนานฉือกู่จากไท่ซ่างหวงมาแล้ว คนหนานฉือบนภาพล้วนหน้าตากน่าเกลียดหยาบกร้าน

ดังนั้นตั้งแต่ตอนนั้น เขาจึงมีภาพจำเช่นนี้มาโดยตลอด รู้สึกว่าคนหนานฉือล้วนน่าเกลียดกันหมด

สิบปีก่อนพวกเขาเคยเอ่ยถึงเรื่องการอภิเษกเพื่อสันติไปแล้ว พอเขาได้ยินก็สั่นเทา ปฏิเสธไปทันที ตอนนี้คนจากหนานฉือมาอีกแล้วหรือ?

"องค์จักรพรรดิ" กงกงเอ่ยขึ้นเสียงต่ำ "นี่อาจจะเป็นโอกาสก็ได้ ถ้าหากองค์หญิงต้องตาอ๋องเจวี้ยนขึ้นมาเล่า?"

ได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนดูคล้ายกับไท่ซ่างหวงในวัยหนุ่มมาก สมัยก่อนคนของแคว้นหนานฉือก็เคยชมเคยหน้าตาของไท่ซ่างหวง แล้วองค์หญิงอะไรนั่นครั้งนี้ จะต้องตามกับอ๋องเจวี้ยนขึ้นมาหรือเปล่า?

ดวงตาองค์จักรพรรดิเป็นประกาย

"คนของหนานฉือทั้งป่าเถื่อนและดื้อรั้น ถ้าหากองค์หญิงคนนั้นต้องตาอ๋องเจวี้ยน จะต้องยืดหยัดที่จะออกเรือนกับเขาเป็นแน่ ถึงตอนนั้นอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนจะจัดการอย่างไร"

เรื่องที่สร้างปัญหาให้กับเซียวหลันยวน องค์จักรพรรดินั้นสำราญกับมันเป็นอย่างมาก!

"แล้วก็ งานเลี้ยงร้องรำทำเพลงนี้ก็ยังมีข้ออ้างที่ดียิ่งขึ้น งานเลี้ยงเพื่อต้อนรับองค์หญิงจากหนานฉือ ถึงตอนนั้นต่อหน้าคนของหนานฉือ อ๋องเจวี้ยนเองก็คงจะปฏิเสธเรื่องการนำสมบัติออกมาไม่ได้หรอกกระมัง?"

องค์จักรพรรดิปรบมือ หัวเราะร่าขึ้นมา

"ไม่เลวไม่เลว! คนจากหนานฉือกับไท่ซ่างหวงเคยมีปฏิสัมพันธ์กัน อ๋องเจวี้ยนคงต้องรักษษภาพลักษณ์ของไท่ซ่างหวงในสายตาคนหนานฉือเอาไว้แน่"

ครั้งนี่ไม่แน่อาจจะได้เห็นตัวตนฐานะที่แท้จริงของอ๋องเจวี้ยนก้ได้

แม่ที่แท้จริงของเขามีตัวตนฐานะอะไรกันแน่?

ไมใช่ไทเฮาอย่างแน่นอน!

ถ้าตัวตนฐานะต่ำต้อยมาก เช่นนั้นภาพลักษณ์อ๋องเจวี้ยนในสายตาคนทั้งโลกก็จะพังทลายลง แล้วถ้าแม่ของเขาเป็นพวกนางร้องนางรำชั้นต่ำของหนานฉือล่ะ?

บางทีองค์หญิงจากหนานฉือครั้งนี้อาจจะพูดความลับอะไรออกมาก็ได้?

"เร็ว รีบไปเชิญองค์หญิงหนานฉือเข้ามา จะต้องรับรองให้องค์หญิงเข้าเมืองหลวงอย่างราบรื่นรวดเร็ว"

เขาตอนนี้อยากที่จะรับประกันให้องค์หญิงหนานฉือเข้ามาอยู่ในเมืองหลวงได้อย่างราบรื่น

"ขอรับ"

หวางต้าหลางกับอันเหนียนได้รับพระราชโองการพร้อมกัน

อันชิงเองก็ฟังอยู่ข้างๆ รอจนกงกงที่มามอบพระราชโองการจากไป นางจึงมองอันเหนียนอย่างกังวล "ท่านพี่ ตอนนี้องค์หญิงหนานฉือจู่ๆ ก็เข้าเมืองหลวง จะมีเรื่องอะไรไม่ดีหรือเปล่า?"

"ยังไม่รู้" อันเหนียนครุ่นคิดพักหนึ่ง เขียนจดหมายฉบับหนึ่งมอบให้นาง "พระชายาอ๋องเจวี้ยนไม่ใช่กลับมาแล้วหรอกหรือ? เจ้าแวะไปเยี่ยมนางหน่อย ส่งจดหมายนี้ให้นางที"

"ได้"

ได้ไปหาฟู่จาวหนิง อันชิงเองก็ดีใจมาก

"ระวังตัวหน่อย"

"ทราบแล้ว"

ฟู่จาวหนิงกลับมาถึงจวนอ๋องเจวี้ยน พอเห็นว่าท่านปู่กับเสี่ยวเฟยสุขภาพล้วนแข็งแรงกันดี ยิ่งไปกว่านั้นยังอวบขึ้นมาอีกหลายกิโล ในใจก็ผ่อนคลายลงมาเสียที