เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 819

"ทุกคนกำลังมองท่านเช่นนี้ ท่านเห็นสายตาของฮูหยินใหญ่โม่ไหม?"

ฟู่จาวหนิงเห็นฮูหยินใหญ่โม่แล้ว นางเข้าไปอยู่ข้างๆ เซียวหลันยวน เอ่ยกับเขาแผ่วเบา

"นั่นต้องเป็นสายตาเห็นใจข้าแน่ๆ"

"เห็นใจเจ้า?" เซียวหลันยวนเหลือบมองออกไป เต็มไปด้วยพลานุภาพ ทำเอาคนเหล่านั้นล้วนต้องหันหน้าออกไม่มองมาทางเขาอีก

เอาแต่จ้องตลอดแบบนี้มันชัดเจนเกินไปแล้ว

ถ้าหากอ๋องเจวี้ยนพบว่าพวกเขารู้สึกว่าเขาน่าเวทนา พิการไปแล้ว และแทบจะเดินมาจนถึงบั้นปลายชีวิตแล้ว คงจะกระตุ้นถึงเขามากเลยกระมัง?

ดังนั้นตอนนี้จึงไม่มีใครกล้าสบตากับอ๋องเจวี้ยน

ที่สำคัญที่สุดคือ ถ้ามองมาตลอดก็คงจะอดมองไปยังครึ่งใบหน้าที่พันอยู่นั้นไม่ได้แน่นอน

แล้วก็อดมองที่ขาเขาไม่ได้ด้วย

เซียวหลันยวนหัวเราะเสียงเย็นชา

"พวกเขาน่าจะรู้สึกว่าไม่ควรเรียกข้าว่าอ๋องเจวี้ยน น่าจะเรียกอ๋องพิการมากกว่า" คำว่าพิการของพิกลพิการ พิการอ่อนแอ โรคพิการ พิการทางใบหน้า

ถึงอย่างไรก็คือพิกลพิการนั่นล่ะ

"ฮูหยินใหญ่โม่พวกนางก็น่าจะรู้สึกว่าข้าน่าจะใกล้อยู่เป็นม่ายแล้ว" ฟู่จาวหนิงเหล่ยิ้มๆ

แค่กๆ

เซียวหลันยวนพอได้ยินคำนี้ก็คิดฟุ้งซ่านทันที "พวกเราตอนนี้ยังไม่ได้ทำอะไรกันเลย จะมาพูดเรื่องเป็นม่ายทำไมกัน?"

"หา?"

ฟู่จาวหนิงพอเข้าใจความหมายของเขา ก็เกือบจะสำลัก

"ท่านมาพูดอะไรเนี่ย?"

ต่อให้พวกเขายังไม่ได้ทำอะไรกัน ถ้าเขาตายไป พระชายาอ๋องเจวี้ยนอย่างนางก็ต้องอยู่เป็นม่ายสิ

เซียวหลันยวนมองใบหน้างามของนาง

"วางใจเถอะ ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องอยู่เป็นม่ายหรอก"

ฟู่จาวหนิงยิ้มให้กับอันชิง

"จนถึงตอนต้องนั่งโต๊ะนั่นล่ะ" เซียวหลันยวนตอบ

ฮูหยินใหญ่โม่คิดๆ แล้วจึงเดินเข้ามา คารวะกับอ๋องเจวี้ยนก่อน จากนั้นจึงเอ่ยกับฟู่จาวหนิง "พระชายาอ๋องเจวี้ยนปลีกตัวมาคุยกันสักหน่อยได้ไหม?"

ฟู่จาวหนิงตามนางมายังมุมหนึ่ง

ตอนนี้นางถือเป็นจุดสนใจของทั้งลานไปแล้ว เดินไปที่ไหนก็มีแต่คนมองนาง แต่ขอแค่ไม่มีคนได้ยินพวกนางคุยกันก็พอ

ฮูหยินใหญ่โม่พอเห็นซ้ายขวาไม่มีคน จึงกดเสียงต่ำถามกับฟู่จาวหนิง "พระชายา ขาของอ๋องเจวี้ยน..."

ใบหน้าเป็นอย่างไร นางรู้สึกว่าไม่ใช่ปัญหา

แม้จะน่าเสียดาย แต่นางคิดว่าฟู่จาวหนิงไม่ใช่หญิงสาวธรรมดา คงไม่ได้มองแค่ใบหน้าของผู้ชายอย่างแน่นอน

หน้าตาพิการก็พิการไป แต่ว่า ถ้าขาพิการขึ้นมาจริง ยืนไม่ได้เดินไม่ได้ไปตอลด นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งแล้ว

"ไม่เป็นไร แค่ขยับไม่ได้ชั่วคราวเท่านั้น"

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส