อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 821

ฟู่จาวหนิงเองก็สายตาลุกวาวเสียเช่นกัน

ถ้าหากไม่ใช่เพราะสถานที่ไม่อำนวย นางคงจะผิวปากออกมาแล้ว

เอ้อ เหมือนจะดูนักเลงหน่อยๆ แฮะ นางลูบปลายจมูกเบาๆ

แต่ก็รู้สึกสนใจกับปฏิกิริยาของเซียวหลันยวนขึ้นทันที นางมองไปทางเขา และก็เห็นเซียวหลันยวนกำลังมององค์หญิงหนานฉือขึ้นมาจริงๆๆ สายตานั่นดูจะลึกซึ้งหน่อยๆ

ฟู่จาวหนิงตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

ชั่วขณะหนึ่ง นางเองก็บอกไม่ถูกว่าตนเองตอนนี้มีความรู้สึกอย่างไร

ก่อนหน้านี้นางเคยรู้สึกว่า การชื่นชมต่อความงามเป็นสัญชาตญาณของคนทุกคนอยู่แล้ว และเป็นเรื่องที่ปกติ ดังนั้นต่อให้ทั้งสองคนจะมีคู่รักแล้ว แต่การชื่นชมต่อความงามของคนอื่นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แต่ตอนนี้เซียวหลันยวนมององค์หญิงหนานฉือ แต่นางกลับรู้สึกปวดร้าวเล็กๆ หรือ?

นางอยากจะยื่นมือออกไปแล้วแบะหน้าเขาออกอย่างนั้นหรือ?

นางแปลกไปหรือเปล่า?

เซียวหลันยวนยื่นนิ้วชี้ จิ้มลงไปที่หลังมือนาง เอ่ยขึ้นเสียงต่อ "ทำอะไรน่ะ? จะแบะนิ้วตัวเองออกหรือ?"

เขาแค่เหลือบมององค์หญิงหนานฉือผาดเดียว ก็ไม่ใช่ขนาดว่าองค์หญิงหนานฉือหน้าตาอย่างไรก็ไม่รู้ องค์หญิงหนานฉือนั่นงดงามกว่าที่เขาคาดไว้จริงๆ แต่เห็นคนงามขนาดนี้ ในใจเซียวหลันยวนก็ยิ่งยืนยันขึ้นมาจุดหนึ่ง

ฟู่จาวหนิงนั้นเป็นของเขานะ

บนโลกนี้มีความงามหลายประเภท แต่ความชื่นชอบของเขาเรียบง่ายเอามากๆ

ตอนที่เอียงหน้ามองฟู่จาวหนิงอีกครั้ง ก็เห็นนางกำลังออกแรงแบะนิ้วของตนเอง จนมือแดงไปหมดแล้ว

ฟู่จาวหนิงได้สติกลับมา สบสายตากับเขา

ตอนนี้เขาไม่ได้มองไปที่หน้าอก..ไม่สิ ความงามขององค์หญิงหนานฉือหรอกหรือ?

"ก็แค่เบื่อๆ" นางพูดพลางคลายมือลง ยกแก้วสุราขึ้นมาแก้เขิน ดื่มลงไปอึกหนึ่ง

"นั่นสุรานะ"

อย่าคิดว่านางเมื่อครู่มองไม่เห็น องค์จักรพรรดิเองก็มององค์หญิงหนานฉือตาลุกวาวเชียว!

ยิ่งไปกว่านั้นเขายังกำๆ หมัดแล้วคลายออกด้วย ในฐานะที่เป็นคนเคียงหมอนมาหลายปี ฮองเฮาจะไม่รู้จักความเคยชินเล็กๆ นี้ขององค์จักรพรรดิได้อย่างไร?

นี่เป็นปฏิกิริยาต่อหญิงสาวคนนี้ขององค์จักรพรรดิ เลือดลมพลุ่งพล่าน

เป็นชายที่น่ารังเกียจเสียจริง

"องค์หญิงหนานฉือชื่อว่าเหมียนอินหรือ? เป็นชื่อที่ไพเราะเสียจริง เช่นเดียวกับความงามขององค์หญิงเลย ทำเอาคนยากจะลืมเลือนจริงๆ" บนหน้าฮองเฮามีรอยยิ้มทื่อ มองไปทางองค์จักรพรรดิ "องค์จักรพรรดิ ท่านว่าอย่างไรบ้างล่ะ?"

"ฮองเฮาพูดถูกต้อง องค์หญิง เชิญที่ที่นั่งเถิด" องค์จักรพรรดิยกมือ และสะกดความไม่สุขุมนั่นลง

เขาเองก็คิดไม่ถึงว่าองค์หญิงหนานฉือคืนนี้จะเปลี่ยนเป็นชุดที่ขับเน้นทรวดทรงร่างกายขนาดนี้ ร้อนแรงเสียจริงๆ

"ขอบพระทัยองค์จักรพรรดิ ขอบพระทัยฮองเฮา"

หลังจากองค์หญิงหนานฉือเข้าที่นั่ง ดวงตาก็มองไปฝั่งตรงข้าม