อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 822

ตรงข้ามคือเซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิง

ดวงตาของนางเบิกโพลง สีหน้าชะงักด้วยความสนใจ

"องค์หญิงหนานฉือเดินทางมาไกล แล้วยังนำน้ำใจมาให้กับแคว้นเจาอีก เหล่าขุนนางที่รักยิ่ง มา ข้าจะชูแก้วขึ้นพร้อมพวกท่าน ต้อนรับองค์หญิงหนานฉือ"

องค์จักรพรรดิยกแก้วสุราขึ้นมาก่อน คนอื่นเองก็ชูแก้วยืนขึ้นมา

"ยินดีต้อนรับองค์หญิงหนานฉือ องค์หญิงเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทางเสียแล้ว"

คนทั้งหมดล้วนพูดขึ้นพร้อมกัน ชูกแก้วสุราขึ้นเคารพ

ตอนที่คนทั้งหมดลุกขึ้นยืน มีอ๋องเจวี้ยนเท่านั้นที่ไม่ยืน ฟู่จาวหนิงเดิมทีก็คิดจะยืน แต่เซียวหลันยวนกุมมือของนางไว้ ไม่ให้นางลุกขึ้น

นางจึงแค่ชูแก้วขึ้น

เซียวหลันยวนไม่ยกแก้วด้วยซ้ำ มือหนึ่งกุมฟู่จาวหนิงไว้ มืออีกข้างยันโต๊ะไว้ กดลงไปที่หน้าผาก

ทำท่าเหมือนยังไม่ทันดื่มสุราแต่ก็ทนฤทธิ์สุราไม่ไหวแล้วอย่างไรอย่างนั้น ดูแล้วเหมือนคนที่ป่วยหนักเอามากๆ

โต๊ะนี้ของพวกเขาก็ชัดเจนเป็นพิเศษ

องค์จักรพรรดิเอ่ยขึ้นมาทันที

"อ๋องเจวี้ยน พระชายาอ๋องเจวี้ยน พวกเจ้าทำไมไม่เคารพองค์หญิงล่ะ? องค์หญิงเป็นแขกคนสำคัญที่เดินทางมาไกลเลยนะ"

แต่ว่า พอเขาเห็นหน้าตาฟู่จาวหนิงอย่างชัดเจนก็อดตกตะลึงไม่ได้

ฮองเฮาเห็นมือซ้ายเขาที่ไม่ได้ถือแก้วกำกำหมัดแล้วคลายออกอีกครั้ง ในใจนางก็แทบจะสำรอก มองตามไปทางฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงคนนี้! จะแต่งตัวให้สวยมาเพื่ออะไรกัน?!

องค์จักรพรรดิก่อนหน้านี้ชอบบอกว่าหญิงสาวอ่อนแออย่างฟู่จาวหนิงไม่มีอะไรน่าสนใจ แล้วตอนนี้เกิดอะไรขึ้น? นั่นมันน้องสะใภ้ของเขานะ!

"พระชายาอ๋องเจวี้ยนวันนี้ก็งดงามจริงๆ" ฮองเฮาเอ่ยกับองค์หญิงหนานฉือ "องค์หญิง นี่คือพระชายาอ๋องเจวี้ยนแห่งแคว้นเจาของเพวกเรา ฟู่จาวหนิง ท่านลองดู ด้วยความงามเช่นนี้ของพระชายาอ๋องเจวี้ยน จะเรียกเป็นพี่น้องกันกับท่านได้หรือไม่?"

ให้พระชายาอ๋องเจวี้ยนกับองค์หญิงหนานฉือเป็นพี่น้องกัน นั่นมันหมายความว่าอย่างไร? ไม่ใช่จะบอกให้องค์หญิงหนานฉือแต่งเข้าจวนอ๋องเจวี้ยนหรอกหรือ? ถึงจะเป็นพี่น้องกันได้

คนที่นั่งอยู่รอบๆ องค์หญิงหนานฉือ มีหวางต้าหลางกับอันเหนียนอยู่พอดี แล้วยังมีสาวงามกลางคนอีกคนหนึ่ง เสื้อผ้าที่สาวงามกลางคนคนนี้สวมก็ไม่ใช่เสื้อผ้าเครื่องประดับของฮูหยินขุนนางใหญ่

ฟู่จาวหนิงคาดเดา คนผู้นี้จะต้องเป็นแม่ของเริ่นหมิ่นเซียงแน่ ฮูหยินเริ่น

ตอนที่องค์จักรพรรดิกับฮองเฮาพูดกันเมื่อครู่ ฮูหยินเริ่นก็กดเสียงต่ำพูดกับองค์หญิงหนานฉือ คาดว่าคงจะแปลให้กับนางกระมัง

แต่ว่า ดูแล้วองค์หญิงหนานฉือก็ยังพูดภาษาแคว้นเจาได้อยู่บ้าง

ฟู่จาวหนิงฟังสำเนียงนางแล้ว กลับยังดูเลือนลางอยู่ นางรุ้สึกว่าสำเนียงนี้คุ้นหูเหลือเกิน

เพียงแต่เพราะนางยังไม่ได้พูดภาษาหนานฉือออกมา นางจึงยืนยันไม่ได้ว่าเป็นภาษานั้นหรือไม่

"ดูท่า องค์หญิงกับพระชายาอ๋องเจวี้ยนพอพบกันแล้วก็เหมือนสหายเก่าเลยสินะ" ฮองเฮาเองก็ไม่อยากจะยอมว่าด้อยกว่าคนอื่น เอ่ยกับฟู่จาวหนิงว่า "เช่นนั้นพระชายาอ๋องเจวี้ยนก็ดื่มต้อนรับองค์หญิงสักแก้วหนึ่งเถิด เอาไว้พวกเจ้าสองคนพี่น้องนัดกันไปที่จวนอ๋องแล้วค่อยคุยกัน"

นี่พูดความสัมพันธ์พี่น้องของพวกนางเป็นจริงไปแล้วหรือนี่?

ฟู่จาวหนิงดึงสติกลับมาจากสำเนียงขององค์หญิงหนานฉือ