อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 839

ฟู่จาวหนิงคิดๆ จากนั้นจึงเดินไปทางสาวใช้วังสองคน

ผ่านไปพักหนึ่ง พวกนางก็นอนแผ่ไปบนพื้นแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังลูบร่างกายตัวเองอีกด้วย

เซียวหลันยวนแค่เหลือบตามอง ขมวดคิ้ว "ให้คนมาหิ้วพวกนางออกไป"

จะมามองอยู่ที่นี่ทำไมกัน?

ฟู่จาวหนิงรู้สึกว่าเซียวหลันยวนเองก็มีความเย็นชาไร้ปราณีของคนในราชวงศ์อยู่ สาวใช้วังสองคนนี้บางทีอาจจะร่างกายอาจจะไม่เป็นตัวของตัวเองด้วยกระมัง?

ตัวตนฐานะเช่นนี้ พวกนางจะไปทำอะไรได้?

ต่อให้ใจของพวกนางจะพังไปแล้ว ฟู่จาวหนิงในฐานะที่เป็นหญิงสาวเหมือนกัน ก็ทนดูพวกนางถูกทิ้งไว้ในสภาพนี้ไม่ได้เหมือนกัน

"ข้าจะแก้พิษนี้ให้พวกนาง"

นางเองก็รังเกียจการใช้ยาเช่นนี้กับคนมากด้วย

นางหยิบเข็มเงินออกมา ปักฉึกๆ ลงไปบนตัวพวกนางคนละเล่ม ทำให้พวกเนางสงบลงมา การเคลื่อนไหวจึงหยุดลง

"กินยานี้ลงไปเสีย" นางยัดยาให้พวกนางคนละเม็ดอย่างไม่ค่อยจะอ่อนโยนนัก มองชุดกระโปรงผ้าบางบนตัวพวกนาง เดินไปข้างๆ ยื่นมือดึงม่านสองชิ้นลงมาปิดไว้บนตัวพวกนาง

เซียวหลันยวนจัดระเบียบเสื้อผ้า พิงตัวบนเตียง เพียงแต่หูฟังการเคลื่อนไหวตรงนี้ ไม่หันมามองแม้แต่ผาดหนึ่ง

จนกระทั่งฟู่จาวหนิงโยนผ้าลงมาปิดบนตัวนาง เขาจึงเหลือบหางตามามอง

เพราะอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก ต่อมายังใช้ชีวิตอยู่แต่ในยอดเขาโยวชิงมาทั้งปี พูดได้ว่าชีวิตเรียบง่ายเอามากๆ ไม่ค่อยจะมีความปรารถนาอะไรมาแต่ไหนแต่ไร ด้านสุขภาพก็ไม่มี ด้านจิตวิทยาเองก็ไม่มีเช่นกัน

ด้วยสาเหตุทางสุขภาพและทางจิตวิทยาทำให้เขาไม่ได้รู้สึกชื่นชอบกับความงามสักเท่าไรนัก

จนกระทั่งมาเจอกับฟู่จาวหนิง

ตอนแรกเองก็ไม่ได้ถูกความงามของนางดึงดูด

"เจ้ายังคิดจะช่วยพวกนางอีกหรือ?"

เซียวหลันยวนเตือนฟู่จาวหนิง "ภารกิจล้มเหลว พวกนางเองก็ไม่แน่ว่าจะรอดแล้วล่ะ"

"ถึงตอนนั้นบทสรุปจะเป็นอย่างไรข้าไม่สนหรอก แต่ตอนนี้ข้าทนมองพวกนางสองคนถูกท่านโยนออกไปเช่นนี้ไม่ได้"

ตายไปเช่นนี้ไม่ได้เหลือเกียรติเลยสักนิด

"ถ้าหากมีโอกาสก็จะเสร็จกิจกับอ๋องเจวี้ยน ถ้าหากทรมานจนอ๋องเจวี้ยน...อ๋องเจวี้ยนตายไปก็ถือว่ามีคุณความดีครั้งใหญ่ ถ้ามีเวลาไม่มากนัก ก็ลองดูว่ามีโอกาสตั้งครรภ์กับอ๋องเจวี้ยนหรือไม่..."

"ซู๊ด" ชิงอีที่อยู่ด้านนอกพอได้ยินก็สูดปาก เย็นไว้ ท่านอ๋อง พวกนางคิดจะทำให้ท่านขึ้นสวรรค์เลยนะ ถ้าไม่ตายบนเตียง ก็ทำให้พวกนาง "เอารัฐทายาทน้อย" ออกไปด้วย...

เช่นนั้นตอนนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ถ้าสองคนนี้ทำไม่ได้ ก็คือท่านอ๋องที่ถูกการยั่วยวนของพวกนางเช่นนี้แต่ก็ยังไม่สู้

เช่นนั้นก็ขายหน้าแย่เลย

แม้ท่านอ๋องคืนนนี้ตนเองจะบอกไปว่าไม่ไหว แต่ก็ไม่แน่ว่าทุกคนจะเชื่อกันนี่

ต่อให้เชื่อ ก็ไม่รู้ว่าไม่ไหวถึงระดับไหน แล้วถ้าหากถูกคนที่เห็นขั้นตอนนั้นอย่างชัดเจนพูดออกไป ก็ไม่รู้ว่าจะลือกันไปจนขายหน้าแค่ไหน

"นายท่านของพวกเจ้าคือใคร"

เซียวหลันยวนยังไม่ทันพูดจบ สาวใช้สองคนนั้นก็ยื่นมือตบไปที่ฝั่งตรงข้ามพร้อมกัน

"พวกนาง!"