อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 906

"เห็นแล้วสิ" ทุกคนพูดออกมา

"ตอนที่เขาออกจากต้าชื่อครั้งที่แล้ว สุขภาพยังย่ำแย่อยู่ แต่ตอนนี้พวกเจ้ามองออกไหม? เ่ขาเดินได้วิ่งได้หิ้วของหนักได้ สุขภาพดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด"

เขาเองก็ให้คนไปตรวจสอบเรื่องเพื่อยืนยันจุดนี้แล้ว

อาการป่วยของเสิ่นเสวียน ดีขึ้นมาแล้วมากจริงๆ

ลูกชายสองคนของเขาตกตะลึงขึ้นในใจ สบตากันผาดหนึ่ง

"ท่านลุงรองพูดมาแบบนี้มันก็จริงอยู่นะ"

"ใช่แล้ว เรื่องนี้ก่อนหน้าก็คิดไม่ถึง จนมองข้ามไป ลุงเสวียนตอนนี้หายดีแล้วหรือ?"

ทุกคนล้วนตกตะลึงกันขึ้นมา

"เขาที่จู่ๆ ก็มีสัมพันธ์อันดีกับหมอหญิงคนนั้น อธิบายอะไรได้?" น้ารองเสิ่นเอ่ยเสียงขรึม "อธิบายได้ว่า ที่อาการป่วยของเขาดีขึ้น เป็นไปได้มากว่าเกี่ยวข้องกับหมอหญิงคนนี้ ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริง นางก็คือผู้มีบุญคุณของบ้านตระกูลเสิ่น ถ้าจะให้นางเข้าไปพักในสวนสี่ซินมีอะไรไม่ถูกต้องกัน"

หา?

อาสะใภ้รองสงสัย "เป็นไปไม่ได้สิ? แม่นางคนนั้นดูอายุไม่เท่าไรเองนี่? แล้วอาการป่วยที่หมอใหญ่ตั้งหลายคนรักษาไม่ได้ นางจะมารักษาได้อย่างไรกัน?"

"เรื่องนี้ พวกเราต้องยืนยันอีกหน่อย ถ้าหากวิชาแพทย์ของแม่นางคนนั้นดีจริงๆ ล่ะ?"

ลองรองเสิ่นเอ่ยต่อ "ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริงๆ ่เช่นนั้นบ้านตระกูลเสิ่นของพวกเราเพื่อจะตอบแทน ก็ต้องกระพือชื่อเสียงให้นางสิ? จะให้ผู้มีพระคุณไม่เป็นที่รู้จักไม่ได้ ลูกหัวแก้วหัวแหวนของผิงเหอกงกับองค์หญิงใหญ่ไม่ใช่ว่าคอยหาหมอเลื่องชื่ออยู่ตลอดหรอกหรือ?"

แนะนำฟู่จาวหนิงเข้าไปเลยสิ

พอได้ยินเขาเอ่ยถึงลูกหัวแก้วหัวแหวนของผิงเหอกงกับองค์หญิงใหญ่ ทุกคนก็สันหลังวาบ ไม่มีใครกล้าต่อคำพูดมาเลย

"รักษาอาการอาเสวียนได้ เช่นนั้นก็ไม่ใช่หมอเถื่อนแล้ว" ลุงรองเสิ่นดูมีแววเมตตา น้ำเสียงอบอุ่น"ตอนนี้ถ้านางใช้แค่ตัวตนฐานะหมอหญิงแล้วจะแต่งเข้าตระกูลเสิ่นได้อย่างไร? แต่ถ้านางรักษาองค์ชายเล็กคนนั้นได้ล่ะ องค์หญิงใหญ่จะต้องเชิดชูนางแน่นอน แล้วพอนางมีชื่อเสียง จะแต่งเข้าตระกูลเสิ่นก็ไม่มีปัญหาแล้ว"

พูดถึงจุดนี้ เขาก็ถอนหายใจ "ข้าเองก็คิดแทนอาเสวียน ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากแม่นางคนนั้นรักษาลูกหัวแก้วหัวแวนขององค์หญิงใหญ่ได้ นางก็จะมีตัวตนที่พอมีปากเสียงได้บ้างในราชวงศ์ บางทีอาจจะเป็นการช่วยอาเสวียน ผ่อนคลายความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์และตระกูลเสิ่นลงมาได้บ้าง"

เช่นนั้นฟู่จาวหนิงก็จะกลายเป็นเทพผู้ช่วยของเสิ่นเสวียนเลยสิ

ดูเอาเถิด เขาคิดแทนพวกเราขนาดนี้ ใครจะกล้าบอกว่าเขามีเจตนาร้ายแอบแฝงกัน?

"เหมือนไม่ใช่จะไม่ได้แฮะ?"

ทุกคนมองหน้ากัน ลังเลกันครู่หนึ่ง บอกไม่ถูกว่าเรื่องนี้มันดีหรือมันไม่ดี

"พวกเราลองไปหาข่าวกันก่อน ว่าอาการของอาเสวียนดีขึ้นแล้วจริงไหม แล้วเป็นหมอหญิงคนนั้นรักษาให้ใช่หรือไม่" มีคนเอ่ยขึ้น