"มีเรื่องอะไรถึงได้ดีใจขนาดนี้" ไท่ไท่อาวุโสถาม
"ได้ยินว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นจะกลับเมืองหลวงแล้ว ทุกคนล้วนอยากจะไปต้อนรับองค์หญิงใหญ่กัน ถือโอกาสรับโชคลาภด้วย" เสี่ยวชิ่นตอบ
นี่น่าจะเป็นหัวข้อสนทนาที่คุยกันมากที่สุดด้านนอกในช่วงหลายวันนี้
ถ้าไม่ใช่ว่ามีเรื่องอย่างองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นเข้ามาพอดี การเคลื่อนไหวในตระกูลเสิ่นช่วงนี้ก็ทำให้คนจับตามองมากเช่นกัน
เพราะหลายวันนี้ วิธีการของเสิ่นเสวียนก็เด็ดขาด "เชิญ" ญาติในตระกูลมากมายที่พักในบ้านตระกูลเสิ่นออกไป ยิ่งไปกว่นั้นยังประกาศไปภายนอกอีด ว่าคนเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเสิ่นอีกแล้ว หลังจากนี้หากมีเรื่องอะไร ห้ามหยิบชื่อของตระกูลเสิ่นมาแอบอ้างอีก
ท่านปู่อารองเสิ่นทั้งครอบครัวโดนเชิญออกไปเกือบหมด สาเหตุคือหลานของสะใภ้รองเสิ่นไปทำเรื่องอะไรยั่วโมโหเสิ่นเสวียนเข้า
ที่เสิ่นเสวียนเล่นงานซุนจิ้นอวี๋จนย่ำแย่ยังไม่พูดถึง ยังย้ายความโกรธมาที่สะใภ้รองเสิ่นอีกด้วย
ท่านปู่อารองเสิ่นไล่ลูกชายทั้งสองออกไปทันที ดูเป็นการตัดญาติเพื่อความชอบธรรมอยู่หน่อยๆ นี่จึงทำให้ตนเองกับลูกหลานคนอื่นยังอยู่ต่อในบ้านตระกูลเสิ่นได้
เรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างเอะอะมะเทิ่ง และคนภายนอกจึงเพิ่งรู้ว่าอาการป่วยของเสิ่นเสวียนหายแล้ว
ทุกคนกำลังเตรียมจะคุยเรื่องเสิ่นเสวียน แต่ข่าวที่องค์หญิงใหญ่จะกลับมาจากสุสานจักรพรรดิก็ลือกันออกมา
"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น?"
ฟู่จาวหนิงรู้สึกอยากรู้อยากเห็น
เสี่ยวชิ่นเห็นนางไม่รู้จักเรื่องขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น จึงรีบเอาเรื่องขององค์หญิงใหญ่เล่าออกมารอบหนึ่ง
ไท่ไท่อาวุโสกลับมองไปทางเสิ่นเสวียน
ฟู่จาวหนิงพบว่าสีหน้าของนางดูไม่ค่อยถูกต้องนัก รู้ว่าเรื่องนี้น่าจะมีอะไรอยู่ แต่ไท่ไท่อาวุโสยังไม่พูดออกมา นางจึงไม่ได้ถาม
"ที่บอกว่าเทศกาลอวยพรสารทฤดูใช่ไหม?" ฟู่จาวหนิงหวั่นไหวขึ้นมา
เทศกาลที่คึกคักเช่นนี้ นางก็ถือว่ามาเที่ยวไปเลยแล้วกัน ยังได้เห็นอะไรใหม่ๆ อีกด้วย แล้วยังซื้อของขวัญไปให้ท่านปู่กับเสี่ยวเฟยได้อีก
"ใช่ ตระกูลเสิ่นของพวกเราที่สองด้านของถนนเมืองหลวงก็มีร้านอยู่หลายร้าน อีกเดี๋ยวให้อาเสวียนหาตำแหน่งที่ดีที่สุดให้เจ้า อยู่บนหอของตระกูลเราก็สามารถเห็นองค์หญิงใหญ่ได้ด้วย"
ไท่ไท่อาวุโสคิดถึงเสิ่นอวี้เจิงขึ้นมาอีก เหลือบมองเสิ่นเสวียนผาดหนึ่ง "ให้อวี้เจิงพวกเขาตามไป จะได้คอยคุ้มกันจาวหนิงของพวกเรา"
เสิ่นเสวียนจำใจ
ไท่ไท่อาวุโสคิดจะจับคู่ให้กับฟู่จาวหนิงและเสิ่นอวี้เจิงจริงๆเสียแล้ว
"ท่าแม่ลืมไปแล้วหรือ? หอกวักจันทร์ของพวกเรา ทุกครั้งพอมีงานใหญ่ ก็จะมีเหล่าคุณชายหล่อเหลาไม่น้อยไปจับจองที่นั่งกัน ถึงตอนนั้นก็ให้จาวหนิงลองมองดูเสียหน่อยไหม?" เสิ่นเสวียนพูดเล่นขึ้นมา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...