อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 957

เสิ่นเสวียนถามท่านโม่ "เช่นนั้นหลังจากตื่นมาทำไมจู่ๆ จึงบอกว่าคุณชายน้อยโม่สลับเทวรูปไปหรือ?"

"ตอนนั้นลุงตงก็รับประกันและอธิบายกับข้ามาตลอดยิ่งไปกว่านั้นยังชี้ออกมาว่าเทวรูปนี้กับตอนที่ข้ารับไปนั้นแตกต่างกัน พอข้ามอง ก็คิดขึ้นมาได้ว่าตอนที่รับจากลุงตงมันไม่เหมือนกันจริงๆ"

ท่านโม่ถอนหายใจ โทสะเริ่มกลับมาอีกครั้ง

"อย่าขยับ ฝังเข็มอยู่นะ" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้นเรียบๆ คำหนึ่ง ก็ดับความบุ่มบ่ามจะลุกขึ้นมาของเขาลง

คุณชายน้อยโม่ก้มหน้า

"ข้าตอนนั้นก็เชื่อคำพูดของลุงตง จากนั้นเสิ่นหยางก็บอกกับข้าเรื่องหนึ่ง บอกว่าเจ้าลูกทรพีของข้าก่อนหน้านี้ไปที่โถงเซิ่งป๋อ อะแฮ่ม หรือก็คือคู่แข่งของโถงป๋ออวี้ของพวกท่าน พวกท่านเองก็รู้ พวกท่านทำอะไรพวกเขาก็เลียนแบบ คอยท้าทายกับพวกท่านอยู่ตลอด"

"พวกเราไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาอยู่แล้ว" เสิ่นเสวียนเอ่ยขึ้น

"ใช่ ใช่ใช่ ช่างของโรงป๋ออวี้พวกท่านพวกเขาจะมาเทียบได้อย่างไรกัน?"

"คุณชายน้อยโม่หยิบแบบผังการสร้างเทวรูป เอาไปให้โถงเซิ่งป๋อทำมารูปหนึ่งหรือ? ใช่ไหม?" เสิ่นเสวียนถาม

"ใช่แล้ว คุณชายน้อยเสิ่นหยางก็บอกกับข้าเรื่องนี้ ข้าตอนนั้นเข้าใจขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงว่าที่ข้ามาอาละวาดที่นี่ ดันกลายเป็นเรื่องที่เจ้าลูกทรพีของข้าก่อขึ้น ตอนนั้นข้าเองก็โมโหจัดเลย เลือดลมพุ่งขึ้นถึงกลางกระหม่อมเลย!"

"หลังจากนั้นท่านก็สลบไปสินะ" เสิ่นเสวียนเอ่ยขึ้น

"เป็นเช่นนี้เลย"

ลุงตงถอนหายใจ "แต่ตอนนั้นท่านโม่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ดังนั้นทุกคนจึงเข้าใจว่าเขามาทะเลาะกับข้า แล้วโมโหจนสลบไป"

เรื่องราวมันเลอะเทอะขนาดนี้เลยหรือ

ฟู่จาวหนิงเองก็คิดไม่ถึง

ฮูหยินโม่ร้องไห้ทุบเจ้าลูกชายไปหลายที "เจ้าเป็นอะไรไป? เจ้าไปสลับของของพ่อเจ้าทำไมกัน? เจ้าไม่รู้หรือว่าสิ่งที่เขาทำนั่นจะเอาไปถวายให้ในเมืองหลวงจักรพรรดินะ?"

คุณชายน้อยโม่ตาแดงก่ำ "ข้าไม่อยากให้ท่านพ่อส่งของชิ้นนี้ออกไป ก่อนหน้านี้หมอถังพูดเอาไว้ ของชิ้นนี้ถ้าเก็บไว้ในบ้าน เอามาตุ่นแล้วกินเสียหน่อย สามารถยืดอายุได้ ข้าอยากให้พวกท่านได้กินนี่"

พอคำพูดเขาออกมา โม่ฮูหยินก็งงงันไป

ร่างกายท่านโม่ก็แข็งทื่อไป ไม่สนใจเรื่องการฝังเข็มแล้ว เงยหน้าขึ้นมองลูกชาย

หลังจากนี้ฮูหยินโม่ก็คงจะตรอมใจไปทั้งชีวิต

แต่ฟู่จาวหนิงก็สีหน้าสงบนิ่งอยู่ตลอด ไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งเลยแม้แต่น้อย

"ตระกูลโม่ของพวกเรา จดจำบุญคุณแม่นางฟู่ไว้แล้ว"

ฮูหยินโม่ตั้งสติกลับมา ดึงเจ้าลูกชายมาคุกเข่าทันที โขกศีรษะกับพื้นให้ฟู่จาวหนิงไปสามที

ท่านโม่ "เจ้าลูกทรพี เจ้าก็โขกแทนข้าด้วยสามที！"

ทุกคนจู่ๆ ก็หัวเราะร่า

คุณชายน้อยโม่ตาแดงก่ำ แล้วก็โขกศีรษะโป๊กๆๆ ไปสามทีจริงๆ

ฟู่จาวหนิงมองไปทางสืออีกับสือซานอย่งจำใจ ทำไมไม่ช่วยนางขวางไว้หน่อย?

นี่ไม่ใช่ว่าโดนโขกไปเก้าทีแล้วหรือ? นางจะอายุสั้นลงไหมนะ?