อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 990

"ไม่มีนะ นางไม่ได้ห้ามข้าเลย แล้วก็ไม่พูดว่าไม่ดีเลยสักคำด้วย หลังจากออกมายังชมข้าอยู่เลย เหอะๆ ท่านอ๋อง ท่านต้องเรียนรู้อย่างข้าบ้าง ข้ารู้สึกว่าข้ายังปลอบพระชายาได้อยู่นะ"

"ให้เจ้าไปปลอบหรือ? นั่นเป็นพระชายาของเจ้าไหม?" เซียวหลันยวนตอบกลับโดยไม่ต้องคิด

ชิ่งอวิ๋นเซียวก็หุบปากลงทันที

นี่ปากเร็วไปเสียแล้ว

"กินเสร็จก็กลับไปเถอะ อย่ามาเอาแต่พึ่งข้า"

ชิ่งอวิ๋นเซียวเบ้ปาก

อ๋องเจวี้ยนนี่ถือว่าข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพานหรือเปล่า? ทำไมมาไล่เขาไปเสียแล้วล่ะ?

"เอาเถอะ เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อนแล้วกัน"

ชิ่งอวิ๋นเซียวออกประตูไป ก็เห็นฟู่จาวหนิงยืนอยู่ใต้ชายคา แหงนหน้ามองพระจันทร์

พระจันทร์คืนนี้ดูสว่างเป็นพิเศษ แสงจันทร์สาดลงมา พร่างพราวอยู่บนใบหน้าฟู่จาวหนิง ส่องจนใบหน้านางราวกับเป็นหยกขาวอย่างไรอย่างนั้น แล้วยังดูมีแสงประกายเย็นอยู่อีกชั้นหนึ่งด้วย

พริบตานี้ หัวใจของชิ่งอวิ๋นเซียวก็ถูกกระแทกมาทันที

พระชายาอ๋องเจวี้ยนนี่งดงามจริงๆ

เขาเข้าใจบ้างแล้วเหมือนกันว่าทำไมซือถูไป๋ที่รู้ว่านางเป็นหญิงที่แต่งงานแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยวาง

ถึงอย่างไรซือถูไป๋ก็รู้ ว่าการแต่งงานของสามีภรรยาอ๋องเจวี้ยนนั้นมีสาเหตุอยู่ ใครจะรู้ว่าจะหย่าร้างกันตอนไหน?

"ต้องให้ข้าส่งเจ้าไปที่ประตูใหญ่ไหม?" เซียวหลันยวนไม่รู้ว่ามายืนอยู่ข้างเขาตั้งแต่เมื่อไร

ชิ่งอวิ๋นเซียวสะดุ้งโหยงกระโจนห่างออกไปหนึ่งฉื่อ

"พระชายา ข้าไปแล้วนะ ถึงเวลาถ้าหากอยากดื่มสุราก็จดหมายหาข้าแล้วกัน ไกลแค่ไหนก็จะส่งไปให้ท่าน" เขาโบกไม้โบกมือให้ฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงย้ายสายตาไปอยู่บนตังเชส "เอาล่ะ เช่นนั้นก็ขอบคุณล่วงหน้าเลย"

ชิงอีรีบบอกว่า "พระชายา ไม่มีใครทำร้ายนางจริงๆ ไม่ได้บาดเจ็บ ข้าน้อยตอนที่รีบไปถึงร้านตระกูลเสิ่น นางเพิ่งจะไปถึงไม่นาน ก็เอาแต่นั่งอยู่ที่นั่น เถ้าแก้ร้านตระกูลเสิ่นบอกว่าจัดให้นางพักอยู่ที่นั่นก่อน พรุ่งนี้ค่อยส่งนางออกเมืองกลับบ้านตระกูลเสิ่น"

"ดังนั้น คนทีชักกระบี่ไปพาดคอนางทำท่าจะสังหาร นี่ไม่ถือว่ารังแกกันใช่ไหม?"

ฟู่จาวหนิงดึงมือเสี่ยวชิ่นไว้ "ไม่ต้องกลัว"

เสี่ยวชิ่นหวาดผวามาก หนึ่งชั่วยามนี้ ใจของนางเหมือนพล่านไปพล่านมาในน้ำมันเดือดแต่ก็เอาขึ้นมาไม่ได้เสียที

ถ้านางถูกส่งกลับไปบ้านตระกูลเสิ่นเช่นนี้ นายท่านจะต้องโกรธมากแน่ แล้วนางก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดกับนายท่านถึงสิ่งที่ตนเองเห็นอย่างไร

สภาพเช่นนั้นของอ๋องเจวี้ยน นายท่านกับคุณหนูจาวหนิงเคยเห็นมาก่อนไหม?

ถ้าหากนางกลับไปไม่ได้ หรือว่าตนเองจะต้องอยู่แต่ในร้านที่เมืองหลวงจักรพรรดิ?

ยิ่งไปกว่านั้นเสี่ยวชิ่นก็ยังกังวลว่าเรื่องของนางจะทำให้ฟู่จาวหนิงทำตัวไม่ถูก ถ้าหากนางไม่รู้ถึงหน้าตาที่แท้จริงของอ๋องเจวี้ยนล่ะ เช่นนั้นฟู่จาวหนิงถ้ายังอยู่ข้างกายอ๋องเจวี้ยนมันจะไม่ใช่ว่าอันตรายมากอย่างนั้นหรือ?