พัง แม่ลูกอ่อน

sprite

'อุแว้ อุแว้' ฉันปรือตาตื่นกลางดึก ไทม์ตื่นอีกแล้ว ฉันจะบ้า...

กี่โมงเนี่ย หะ! 02:34 ฮือ ๆ ไทม์ลูกจะตื่นทุกสองชั่วโมงไม่ได้นะ

ฉันพลิกตัวไปมาอย่างขี้เกียจ ก่อนจะดันตัวเอื่อย ๆ ขึ้นมา อุ้มลูกแนบอก

นี่ฉันต้องอุ้มเขาเดินรอบเตียงเหมือนที่พ่อเขาทำใช่ไหม...

ฉันลุกไม่ไหวแล้ว ฉันจึงนอนตะแคง ป้อนนมเขา ตาก็จะหลับไปด้วย… จนไทม์กินนมได้สักพัก...

"อุแว้ อุแว้" ไทม์ลูกจะงอแงตอนพ่อไม่อยู่ไม่ได้นะลูก... แม่เหนื่อย แม่ง่วง...

ฉันดันตัวขึ้นอีกครั้ง นั่งมองลูกร้องสักพัก ก็ตัดสินใจอุ้มเขาเดินรอบเตียงเหมือนที่พ่อเขาทำ...

"ชู่ว ๆ เอเอ้ เอเอ้ นะลูก หลับนะครับ" สภาพฉันตอนนี้ ผงกหัว จะหลับให้ได้ หาวไป เดินไป... กว่าไทม์จะหลับก็ตีสาม ตีสามจริง ๆ

‘กริ๊ง~’ นาฬิกาปลุกดังข้าง ๆ หัว ฉันรีบตื่นมาดูลูก ไทม์ตื่นแล้ว เขานอนตาแป๋วมองเพดานอยู่...

"ไงครับ กวนแม่จังเลย" ฉันก้มไปหอมเขาฟอดใหญ่ ก่อนที่จะจัดการตัวเอง จัดการลูก... แล้วอุ้มเขามาทำงาน...

ฉันโพสรูปไทม์กับตัวเองหมดสภาพบนเตียงลงเฟซบุ๊ก

MayLyn Time

แคปชั่น: ยังไม่ได้นอนจนจะสิบโมงเช้า! ไทม์ครับ ลูกจะตื่นทุกสองชั่วโมงไม่ด้าย...

Comment

Nivea Sinnvea: เหมือนกัน! ร้องห้าย

TangMo AA: จะไหว้พระก่อนนอน ขอพรให้ลูกอย่าร้องเลยคืนนี้ #มนุษย์แม่

NamWan Nine: เบา ๆ สามคน สลับกัน #ตายอย่างสงบศพหมดสภาพ

ลงปุ๊บคนมาคอมเม้นกันใหญ่ ส่วนมากจะเป็นพวกหัวอกเดียวกัน และอ้าว... พี่ทีเปลี่ยนชื่อเฟซบุ๊กแล้วเหรอ?

T Chonlatee MaylynTime: คิดถึง

คิดถึงเหมือนกัน ยิ่งไทม์ยิ่งคิดถึงพ่อมาก...

ฉันยิ้มให้จอมือถือก่อนจะหันกลับมาทำงานต่อ... ฉันพยายามรวบรวมหลักฐานที่มี ให้กิ่งสรุปกราฟปีนี้ กับปีที่แล้ว ทั้งกำไร ทั้งขาดทุน ทั้งยอดจองห้องพัก ยอดยกเลิกมาให้หมด... ไม่ใช่แค่ฉันที่เหนื่อยหรอก กิ่งก็เหนื่อยพอ ๆ กัน

ระหว่างที่ลูกหลับ... ฉันก็เริ่มเปรียบเทียบทุกอย่าง และสรุปมันลงกระดาษแผ่นนึง... โยงกราฟให้เห็นยอดขาดทุน และกำไรที่หายไปแต่ละเดือนชัด ๆ

"โอ้โห คุณเมย์ สุดยอดเลยค่ะ" กิ่งยกนิ้วให้ฉัน พร้อมตบมือไปด้วย ฉันทยอยทำทีละแผ่น... จนตอนนี้มันเหลือแค่หลักฐานการปลอมแปลงเอกสารแล้ว ฉันให้กิ่งรวบรวมเอกสารยอดจองห้องพักจริงมาทั้งหมด และไปบุกฝ่ายการเงิน ฝ่ายจัดซื้อ เอาเอกสารที่คุณณรงค์ทำไว้มาหนีบเทียบกัน... ทีละหน้า ทีละหน้า...

หลักฐานเด็ดมันอยู่ตรงนี้...

"กิ่งเช็คให้เมย์ด้วยค่ะ แต่ละเดือน แขกสำรองห้องพักผ่านช่องทางไหนบ้าง..."

กิ่งพยักหน้ารับ แล้วรีบหาข้อมูลในฐานข้อมูลโรงแรม

"คุณเมย์คะ เว็บไซต์เอเจนซี่ 45%, เว็บไซต์ โรงแรม 27%, เอเจนซี่จากสนามบิน 20%, เอเจนซี่บริษัททัวร์ 8% ให้กิ่งสรุปไว้ไหมคะ" ฉันพยักหน้า ก่อนจะจดมันลงสมุดบันทึกด้วย

'อุแว้ อุแว่" ไทม์ร้องอีกแล้ว กิ่งเดินไปอุ้มไทม์ให้ ฉันจึงรีบรับจากมือกิ่งพาเขาเข้าเต้าทันที

ฉันนั่งมองไทม์ดูดนม และพิงเบาะเก้าอี้ไปด้วย

‘ตึ้ง~’

T: สู้ ๆ นะคุณแม่ คุณลูก

ฉัน: ค่ะ คุณพ่อ

ฉันวางมือถือลงบนโต๊ะ เงยหน้ามองเพดาน คิดอะไรเรื่อยเปื่อยแขกจองห้องพักจากเว็บไซต์มากเหมือนกันนะ... ไม่น่าล่ะต้องปรับปรุงเว็บไซต์ตลอดเวลา...

ยอดจองผ่านเว็บเยอะ!

"กิ่ง!" ฉันตบโต๊ะเรียกกิ่ง เพราะมีอะไรผุดขึ้นมาในหัว

ไทม์ตกใจลืมตามองหน้าฉัน เอ่อ… แม่ขอโทษลูก

"คะ! ขาคุณเมย์" ฉันรีบเขียนใส่สมุดบันทึก ก่อนที่ตัวเองจะลืมเสียก่อน...

ยอดจองผ่านเว็บ สถิติ… มันโกหกไม่ได้อยู่แล้ว ฉันนั่งนวดขมับไปให้นมลูกไป ใช่! ฉันต้องเอาสถิติจากแต่ละเว็บมา และฉันต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง...

"กิ่ง รวบรวมสถิติการสำรองห้องพักย้อนหลังหนึ่งปีจากเครือเอเจนซี่สนามบิน และบริษัททัวร์ให้เมย์ด้วยนะ... เดี๋ยวเมย์มา..."

ฉันค่อย ๆ ดึงลูกที่หลับคาเต้าออกจากอก รีบใส่เสื้อให้เรียบร้อย แล้วเดินไปแผนกไอทีทันที

ทุกคนตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นฉันยืนอุ้มลูกอยู่กลางห้อง...

"อย่าตุกติก… ถ้าร่วมมือได้ตอนนี้ ก็ร่วมมือนะคะ ถ้าใครมีพิรุธแม้แต่คนเดียว ฉันจะไล่ออกทั้งแผนก"

ทุกคนตกใจตาเบิกกว้าง ก่อนจะรีบยืนขึ้นกันทั้งหมด

"คะ ครับ!" ฉันรีบเดินไปโต๊ะแอดมินเว็บไซส์ทันที

"เอาสถิติการสำรองห้องพักย้อนหลังมาหนึ่งปี..."

ทุกคนหันมองหน้ากัน

"เอ่อคุณเมย์ครับ คือ..." ฉันหันไปจ้องหน้าทุกคน... ทีละคน

"ฉันสั่ง และต้องเอามันออกมาตอนนี้ต่อหน้าฉัน ส่วนใครว่าง เอาข้อมูลสถิติย้อนหลังหนึ่งปีจากเว็บเอเจนซี่อื่นทั้งหมด ย้ำ! ว่าทุกเว็บ อย่าให้ขาดสักเว็บ ฉันจะรอตรงนี้!"

ทุกคนเลิ่กลั่ก ก่อนจะรีบพยักหน้าลงไปนั่งทำงานที่โต๊ะตัวเอง ฉันเดินไม่หยุด ดูมันทุกจอนี่ล่ะ ไม่อยากให้ใครตุกติกกับข้อมูลฉัน

พนักงานแต่ละคนทยอยปริ้นสถิติการจองมาส่งฉัน ฉันรีบสั่งให้เซ็นรับรองทุกคน กันพลาด... พร้อมกับเลื่อนดูเว็บไซต์เอเจนซี่ทุกเว็บเช็คไปด้วย… และแล้วฉันก็ได้มาจนครบ

เมื่องานเสร็จ… ทุกคนยืนนิ่ง...

"ขอบคุณมากค่ะ ทำดีมีโบนัส ตุกติกไล่ออก" บางคนได้ยินแบบนั้นถึงกลับยิ้มกว้างออกมาทันที...

ฉันถือเอกสารกลับมาที่ห้องตัวเอง เข้ามาก็เห็นกิ่งจัดเอกสารให้อยู่ เธอได้สถิติจากเอเจนซี่อื่นมาครบแล้ว... ฉันดีใจที่มันเร็วกว่าที่คิด

ฉันอุ้มไทม์ไปนอนบนเตียงเด็ก ก่อนจะกลับมาทิ้งตัวบนเก้าอี้อย่างอ่อนแรง เหนื่อย... นอนก็ไม่ค่อยได้นอน ทำไมพ่อรังแกลูกสาวแบบนี้!

"คุณเมย์กิ่งสั่งอาหารให้แล้วค่ะ ทานก่อนนะคะ" อยู่ ๆ กิ่งก็เดินไปยกถาด

"กิ่งกินยัง ไปยกมากินด้วยกันสิ" เธอดูตกใจ ก่อนจะส่งยิ้มบาง ๆ ให้ฉัน

กิ่งดูเก้ ๆ กัง ๆ

"เป็นอะไร?" ฉันวางช้อนถามสงสัย

"ไม่เคยนั่งทานข้าวกับเจ้านายแบบนี้เลยค่ะ" ฉันยิ้มให้ ก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือกิ่ง

คิดว่าเมย์เป็นเพื่อนสิ อย่าคิดว่าเป็นเจ้านาย" เธอยิ้มกว้างให้ฉันทันที ก่อนจะตักข้าวคำใหญ่ขึ้นมากิน...

กินข้าวเสร็จ ฉันก็รวบรวมเอกสารทั้งหมดใส่กระเป๋าผ้ากลับห้อง ฉันไม่กล้าวางไว้บนโต๊ะทำงานหรอก หลักฐานทั้งนั้น

เย็น ๆ พระอาทิตย์กำลังจะตก... ฉันพอมีแรงเหลือ… เลยอุ้มไทม์ออกไปเดินเล่นริมทะเลผ่อนคลาย...

โทรหาพ่อกันเถอะลูก ฉันนั่งพิงเก้าอี้ชายหาด แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทร

Video Calling | T

พี่ทีกดรับแล้ว เห็นเขากำลังนั่งอยู่บนโซฟา… โซฟาที่ไหน ไม่คุ้นเลย…

(สวัสดีครับ) เขายิ้มกว้างเมื่อเห็นหน้าฉัน

พ่อทำอะไรอยู่ กินเหล้าอยู่ล่ะสิ อยู่คาเฟ่ อยู่คาราโอเกะ..." พี่ทีหัวเราะลั่น

ๆ ฉันก็เห็น พี่เอส คุณเซ็น ณีเวีย แตงโม..และเด็ก ๆ

(เมย์ เป็นไงมีฝรั่งมาจีบบ้างป่ะ) ณีเวียยื่นหน้าเข้ามา...

"เยอะแยะเลือกไม่ถูกเลย" ทุกคนหัวเราะใหญ่

(ทำไมขอบตาดำขนาดนั้น ขุ่นแม่) แตงโมดึงมือถือไปจากมือพี่ที ตอนนี้มีแต่หน้าณีเวีย และแตงโมเต็มจอ

"ลูกร้องทุกสองชั่วโมง ทรมาน ทำงานไปอุ้มลูกเข้าเต้าไป โอ้โห มันสุด ๆ

อ่าน พัง แม่ลูกอ่อน ฟรี

พัง series โดย โนเนจัง เป็นนิยายรักจีนที่ได้รับการอัปเดตอย่างสมบูรณ์ที่ Booktrk อ่าน แม่ลูกอ่อน และบทต่อไปของนิยาย พัง ได้ที่นี่

คุณสามารถดาวน์โหลดนิยาย พัง ได้ฟรีที่เว็บไซต์ novelones.com

การค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

พัง แม่ลูกอ่อน

นวนิยาย พัง แม่ลูกอ่อน

พัง pdf