พระชายาคือแพทย์อัจฉริยะ นิยาย บท 1184

พูดถึงสองพี่น้องถวนถวน ในหนึ่งเดือนมานี้ก็เติบโตขึ้นไม่น้อย

นอกจากวันเวลาที่ต้องไปโรงเรียน ทุกสุดสัปดาห์อวิ๋นหลิงจะพาพวกเขาสองคนไปสัมผัสประสบการณ์ความยากลำบากในการปลูกผัก

เมื่อก่อนแม่นมเฉินและตงชิงยังต้องไล่ตามหลังพวกเขาเพื่อป้อนข้าว ตอนนี้พอถึงเวลากินข้าว ลูกชายทั้งสองคนกลับนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารอย่างเชื่อฟัง

เวลากินข้าว ก็ไม่มีเมล็ดข้าวหกเลอะเทอะเต็มโต๊ะอีกต่อไปแล้ว ข้าวในถ้วยก็กินจนสะอาดสะอ้าน

เนื่องจากพวกเขาทำตัวดีมาก อวิ๋นหลิงจึงตัดสินใจให้พักผ่อนในสุดสัปดาห์นี้ พาลูกๆไปเล่นในยุคปัจจุบัน

เสวี่ยถวนที่เป็นคนนิ่งเงียบเสมอมายังรู้สึกตื่นเต้นดีใจ ดวงตาเป็นประกาย “โลกยุคปัจจุบัน ที่เป็นบ้านเกิดท่านแม่หรือ”

ฮั่วถวนเริ่มกระโดดโลดเต้น พลางตะโกนอย่างดีใจ

“จะไปจะไป พาน้องไปด้วยกัน”

“ดีๆๆ ไปด้วยกัน”

ตอนนี้เด็กๆต่างก็ได้รับความรักจากเหล่าท่านป้าท่านน้าท่านลุงทั้งหลายอยู่บ่อยๆ นอกจากขนมของกินแปลกๆชนิดต่างๆแล้ว ยังมีของเล่นใหม่ๆ ทำให้เกิดความอยากรู้และคาดหวังที่จะไปยัง”บ้านเกิดของท่านแม่”อย่างไร้ขีดจำกัดแล้ว

ฮั่วถวนเอ่ยอย่างอดรนทนไม่ไหวว่า “แต่ท่านพ่อเคยบอกว่า บ้านเกิดของท่านแม่อยู่ไกลมาก แล้วเราต้องนั่งรถไม้ หรือว่าต้องขึ้นเรือ แล้วจะไปถึงเมื่อไหร่”

อวิ๋นหลิงลูบจมูกของเขา “แม่จะใช้เวทมนตร์ส่งพวกเจ้าไป แต่ห้ามบอกคนอื่นเด็ดขาด พวกเจ้าหลับตานอนหนึ่งคืน พรุ่งนี้เช้าก็ไปถึงแล้ว”

ได้ยินเช่นนี้ สองพี่น้องถวนถวนก็มองตากัน รีบปีนขึ้นไปบนเตียง นอนขนาบซ้ายขวาของเซียงถวน คนหนึ่งกอดคออีกคนก็กอดแขนน้องเอาไว้

ฮั่วถวนยังไม่ลืมที่จะเร่งเร้าด้วยเสียงร้อนใจว่า “น้องรีบนอนเร็วเข้า ท่านแม่จะใช้เวทมนตร์แล้ว”

“อืม”

เซียงถวนกะพริบตาปริบๆ กินมือตัวเองอย่างไร้เดียงสา

ยิ่งตื่นเต้นก็ยิ่งนอนไม่หลับ แต่พลังของเด็กๆสู้ผู้ใหญ่ไม่ได้ เพิ่งจะสี่ทุ่มกว่าเท่านั้น เด็กอ้วนทั้งสามคนที่นอนเบียดกันก็หลับสนิทแล้ว

รอจนกระทั่งวังหลวงเงียบสงบลงแล้ว ตำหนักบูรพาก็ตกอยู่ในความมืด เซียวปี้เฉิงยื่นแขนกำยำข้างหนึ่งออกไป ก็สามารถอุ้มสองพี่น้องถวนถวนเอาไว้ข้างเอวได้อย่างสบาย

อวิ๋นหลิงอุ้มเซียงถวนเอาไว้กับอก มืออีกข้างกอดเอวของนางเอาไว้ เพียงชั่วอึดใจ หลังจากรู้สึกวิงเวียนชั่วครู่ ทั้งสองก็ปรากฏตัวขึ้นข้างบ่อน้ำร้าง

ต้องบอกว่า ความสามารถในการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วของเซียวปี้เฉิงยิ่งเชี่ยวชาญมากขึ้นแล้ว ตอนนี้ไม่มีทางผิดพลาดแล้ว

ตอนที่กลับไปถึงบ้านก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว โคมไฟที่ห้องรับแขกยังคงส่องสว่างเหมือนเดิม

ฉีเทียนเหอกับเฟิ่งเหมียนกำลังคุยกันอย่างออกรสอยู่บนโซฟา ทั่วทั้งบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารปิ้งย่าง

เมื่อเห็นเงาร่างของสองสามีภรรยา ฉีเทียนเหอรีบทักทายเสียงเบาทันที

“เฮ้ พี่สามเซียวกับพี่สะใภ้มาแล้ว ครั้งนี้ทำไมถึงได้พาเด็กๆมาด้วยล่ะ”

เซียวปี้เฉิงพยักหน้ารับ “งานเพาะปลูกทำเสร็จแล้ว พาเด็กๆมาเล่นที่นี่สองสามวัน”

“มากินปิ้งย่างกัน เพิ่งจะสั่งอาหารมา ยังร้อนอยู่เลย”

ระหว่างที่พูดคุยกัน สองสามีภรรยาได้พาลูกๆทั้งสามคนที่หลับสนิทกลับไปยังห้องนอน ก่อนจะย้อนกลับมาที่ห้องโถงเพื่อกินอาหารมื้อดึก

กับเรื่องนี้เฟิ่งเหมียนแสดงออกอย่างไร้คำตอบ วางสายอีกฝ่ายเงียบๆและดึงชื่ออีกฝ่ายเข้าสู่บัญชีดำ

เขาไม่ยินดีจะทำเรื่องผิดศีลธรรมเช่นนี้ ยังมีผู้มีอิทธิพลซึ่งเคยเป็นยากูซ่าเห็นว่าดึงเขาเป็นพวกไม่สำเร็จ ก็โกรธจนข่มขู่จะเอาชีวิตเขา

ฉีเทียนเหอยังคงพูดไม่หยุดอีกว่า “หลังจากที่น้องจีรู้เรื่องนี้เข้า ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แอบแฮ็กเข้าไปในระบบบัญชีของบริษัทอีฝ่ายในคืนนั้นทันที ไม่ถึงสองวัน อีกฝ่ายก็มีข่าวเกี่ยวกับวิกฤติภาษีและเรื่องชู้สาวเปิดเผยออกมา”

ไม่ว่าเรื่องไหนก็ละเมิดข้อกฎหมาย ทำอะไรไม่รอบคอบย่อมก่อให้เกิดปัญหา ข้อมูลที่เกี่ยวข้องถูกเปิดเผยออกมาไม่หยุด ทำให้เป็นหัวข้อที่ถูกค้นหามากที่สุดและมีคอมเม้นต์หลายแสนข้อความ

ฝ่ายประชาสัมพันธ์พยายามยุติเรื่องนี้ แต่ทักษะด้านการเป็นแฮ็กเกอร์ของเสวียนจีนั้นยอดเยี่ยมมาก คอมเม้นต์เหล่านั้นแทบจะลบไม่ได้เลย การลงโทษขั้นเด็ดขาดเป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว

เรื่องทั้งหมดเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ใครจะไปคิดว่าบริษัทที่เดิมทียิ่งใหญ่และแข็งแกร่งราวกับอาณาจักรแห่งหนึ่ง เพียงเพราะส่งสารข่มขู่เอาชีวิตเฟิ่งเหมียน จะต้องพบเจอกับวิกฤติที่ทำให้ต้องล่มสลายเช่นนี้

ประธานบริษัทคนนั้นคงกำลังรู้สึกเสียใจที่ทำเช่นนั้นลงไป เพราะอารมณ์ชั่ววูบดันไปแหย่บุคคลลึกลับที่น่ากลัวเช่นนี้เข้า

ฉีเทียนเหอพูดต่อไปว่า “ตอนนี้ทั่วทั้งวงการต่างก็กำลังคาดเดากันว่าเป็นประธานบริษัทลึกลับจากที่ไหน และไม่มีใครกล้าที่จะไม่แสดงความเคารพต่อเขา”

แต่ว่า เฟิ่งเหมียนรู้สึกว่าเรื่องเหล่านี้ได้นำผลกระทบด้านลบมาสู่การใช้ชีวิตตามปกติของเขา ดังนั้นงานหลักในตอนนี้คือการให้คำชี้แนะเรื่องความรักและเรื่องโชคลาภ กลับได้รับความนิยมจากเหล่าเศรษฐินีที่มีชื่อเสียงในวงสังคมอย่างมาก

เซียวปี้เฉิงกำชับว่า “ไม่ว่าอย่างไร โลกใบนี้ไม่ได้ปลอดภัยเหมือนที่เรามองเห็นเพียงผิวเผิน หากเฟิ่งเหมียนออกไปข้างนอก ต้องระมัดระวังให้มากขึ้น"

เฟิ่งเหมียนพยักหน้า “วางใจได้ ข้าจะระวังตัว”

ที่จริงชีวิตแบบนี้สำหรับเขา ก็ไม่จำเป็นต้องรู้สึกตื่นเต้นแต่อย่างใด เมื่อก่อนตอนที่อยู่แคว้นตงฉู่ เขาตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ทุกวัน คนที่อยากจะฆ่าเขามีมากมายจริงๆ

ในตอนนั้น ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมาเขาจะทำนายดวงให้ตนเอง ตอนนี้เมื่อได้รับพลังจิตในการเสริมสร้างสัญชาตญาณให้แข็งแกร่งขึ้นแล้ว ก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงอันตรายที่แอบแฝงอยู่รอบตัวได้ง่ายดายขึ้น