ป่วนหัวใจท่านประธานเย็นชา ตอนที่ 158 คุณขยับตัวไปเรื่อยไม่ได้นะ

sprite

เตชินยังคงแกล้งพิมไม่หยุดใช้นิ้วแข็งแกร่งเชยคางเธอขึ้นมา

ให้สบตากับเขาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่าเซ็กซี่ยั่วยวนใจ

" คุณขยับตัวไปเรื่อยไม่ได้นะพิม ตัวคุณไปเสียดสีกับน้องชายผม

จนเขาตื่นขึ้นมาแล้วเห็นมั้ย แบบนี้คุณจะรับผิดชอบยังไงดีล่ะ "

เตชินชอบเวลาที่เห็นพิมเขินอายจนหน้าแดงแบบนี้ เธอดูเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่งที่เชื่อฟังอย่างง่ายดาย

พิมจะหันหน้าไปทางอื่นแต่เตชินกลับจับคางเธอไว้บังคับให้เธอสบตากับเขาอย่างเอาแต่ใจ

เธอจึงมองเขาด้วยแววตาแข็งกร้าว

แล้วเอ่ยขึ้นเสียงดุ ทั้งที่แก้มแดงระเรื่อหมดแล้ว

" คุณพูดให้มันดีๆนะ อย่ามาทะลึ่งลามก คุณนี่นับวันยิ่งโรคจิตมากขึ้นเรื่อยๆเลยนะ ปล่อย! "

เตชินมองต่ำลงบนใบหน้างาม แววตาสวยขุ่นเคือง บนแก้มแดงระเรื่อ เอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดัน

ริมฝีปากเอิบอิ่มอมชมพู ทำให้เขาอดใจไม่ไหว

จึงก้มลงมาจูบริมฝีปาก ดูดดุนริมฝีปากนุ่มน่าหลงไหลอย่างทะนุถนอม

" อื้อ...อื้ม... "

พิมส่งเสียงอู้อี้ออกมาพยายามเบือนหน้าหลบหลีก แต่เตชินกลับจับท้ายทอยเธอไว้ให้เธอรับจูบจากเขา

เขาจูบริมฝีปากเอิบอิ่มอยู่นานจนหนำใจจึงถอนริมฝีปากออก แล้วสบตากับเธออย่างหวานซึ้ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

" ถ้าการที่ผมหลงไหลริมฝีปากคุณแล้วเรียกว่าโรคจิต ผมยอมเป็นคนโรคจิตที่ได้ครอบครองริมฝีปากนุ่มนิ่มของคุณนะ "

นอกจากทำหน้าดุอย่างขุ่นเคืองแล้วพิมก็ไม่รู้แล้วว่าควรจะวางหน้ายังไง

" เมื่อกี้ฉันถือว่าฉันทำบุญให้คนโรคจิตอย่างคุณก็แล้วกัน ในเมื่อได้สมใจแล้ว ก็ปล่อยฉันสิ "

เตชินส่ายหน้าเบาๆ พิมเห็นดังนั้นก็กลัวขึ้นมาในใจ คิ้วสวยได้รูปขมวดเข้าหากันเป็นปมแล้วเอ่ย

" คุณส่ายหน้าแบบนี้ หมายความว่ายังไง "

" ก็หมายความว่า ผมยังไม่พอน่ะสิ

คืนนี้ผมขอได้มั้ย "

ได้ยินดังนั้นพิมก็โกรธขึ้นมาทันที

แล้วเอ่ยเสียงกร้าว

" คุณเตชิน คุณจะมากไปแล้วนะ ปล่อย! "

เห็นว่าพิมเริ่มโกรธแล้วเขาก็เอ่ยว่า

" ไม่เอาแล้วก็ได้ แต่คุณต้องให้ผมนอนกอดคุณทุกคืนนะ

ระหว่างที่อยู่ต่างประเทศนี้ เราก็ใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อนแบบสามีภรรยา

ผมขอแค่ห้าวัน หากภายในห้าวันนี้คุณยังไม่ใจอ่อน ไม่อยากกลับมาหาผม

ไม่มีใจให้ผม ไม่อยากคืนดีกัน ผมจะไม่ตามตอแยคุณอีก

แต่หลังจากนั้นหากคุณคิดได้อยากจะกลับมาเป็นภรรยาผมเมื่อไหร่

ผมก็ยังยินดีต้อนรับคุณกลับมาเสมอ ตกลงมั้ย "

พิมกำลังจะเอ่ยปฏิเสธ เตชินที่รู้ทันก็ชิงเอ่ยขึ้นซะก่อนว่า

" แต่ถ้าคุณปฏิเสธ ไม่ตกลงตามที่ผมต้องการ

ผมก็จำเป็นต้องขืนใจอดีตภรรยาอย่างคุณต่อไป

จนกว่าจะพอใจ แต่ดูเหมือนผมไม่รู้สึกพอสักทีน่ะสิ อืม...คุณคิดว่าไงล่ะ ผมว่ามันก็แฟร์ๆกันนะ "

เตชินพูดเหมือนให้โอกาสพิมได้เลือกแต่สุดท้ายก็คือการบังคับดีๆนี่เอง

พิมจ้องตาเตชินด้วยความโกรธจัดแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเสียงเคร่งขรึม

" แฟร์บ้านคุณสิ คุณนี่นอกจากเจ้าเล่ห์

เห็นแก่ตัวแล้ว ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหน

มาด่าคุณแล้วจริงๆ "

เตชินยิ้มแล้วเอ่ยอย่างใจเย็นว่า

" ผมน้อมรับครับ แต่คุณจำคำผมไว้นะพิม

ผมสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ ถ้าไม่สำเร็จ ผมก็จะทำให้สำเร็จ

ยิ่งได้มายากยิ่งสนุกยิ่งรู้สึกท้าทาย

ควรค่าแก่การได้มาครอบครอง เข้าใจมั้ย "

พิมผงกหัวเบาๆแล้วเอ่ย

" อืม ฉันเข้าใจแล้วว่าคุณโรคจิตเข้าขั้นหนัก

ที่ควรได้รับการบำบัดอย่างจริงจัง

ฉันตกลงก็ได้ แต่คุณต้องรักษาคำพูดนะ

ห้ามทำอะไรเกินเลยไปกว่าการนอนกอด "

ได้ยินดังนั้นเตชินก็ยิ้มขึ้นที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ด้วยความดีใจแล้วเอ่ยเสียงอ่อนนุ่ม

" ได้ครับคุณภรรยาคนสวย "

ในเมื่อไม่มีทางเลือก เธอก็ต้องทำให้ตัวเองปลอดภัยมากที่สุด

จากนั้นเตชินก็อุ้มเธอขึ้นมาแล้ววางเธอนอนลงบนเตียง เธอใช้ฝ่ามือดันแผงอกเขาแล้วเอ่ย

" คุณไปใส่ชุดนอนให้เรียบร้อยก่อน "

ได้ยินดังนั้นเตชินยิ้มแล้วหอมแก้มพิมเบาๆ

แล้วลุกออกมาเดินไปใส่เสื้อผ้า

จากนั้นก็เดินมาที่เตียงแล้วขึ้นมานอนลงข้างๆพิมแล้วเอ่ยว่า

" ขอจูบก่อนนอนได้มั้ย "

" ไม่ได้ ฉันไม่ใช่อาหารเสริมนะที่จะต้องจูบก่อนนอน "

เตชินจึงเอ่ยว่า

" ก็เพราะว่าคุณคืออาหารเสริมของผมไง

เลยต้องจูบก่อนนอนถึงจะหลับฝันดี "

" นี่คุณ... "

พิมกำลังหันมาว่าให้เตชิน แต่เตชินกลับประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอไม่ให้เธอพูดอะไรได้อีก

เขาละเลงจูบเธออย่างนุ่มนวลถ่ายทอดอารมณ์ออกมาอย่างลึกซึ้งผ่านรสจูบ

จนพิมรับรู้ได้ถึงความรู้สึกนุ่มนิ่มของริมฝีปากเขา ที่จูบเธออย่างอ่อนโยนจนเธอเคลิ้ม

เผลอตอบรับการจูบจากเขาให้เขาเลียโลมดูดดุนริมฝีปากอ่อนนุ่มของเธอ

เตชินเห็นว่าเธอยอมรับการจูบที่นุ่มนวลของเขาแล้ว เขายิ้มขึ้นมานัยน์ตาละมุนอย่างพอใจ

ในขณะที่ริมฝีปากยังคงแลกเปลี่ยนจูบกับเธออยู่

จากนั้นเขาก็โอบกอดเธอแน่นแล้วค่อยๆสอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปกระหวัดสัมผัสความอุ่นในปากเธอ

ให้เรียวลิ้นของทั้งสองพัวพันกันอย่างเสน่หา

พิมหลับตาพริ้มรับจูบนุ่มนวลละมุนของเตชินอย่างหลงไหลด้วยความลืมตัว

เลือดในกายเตชินเดือดพล่านร้อนผ่าว

จนยากจะควบคุม

เขาใช้วิธีอ่อนโยนเปลื้องผ้าพิมออกอย่างเบามือด้วยความชำนาญโดยที่พิมไม่รู้ตัว

แล้วแทรกตัวเข้าไปในตัวพิมอย่างง่ายดาย

พิมเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ

มารู้ตัวก็สายไปเสียแล้ว เมื่อถูกเตชินครอบครองร่างกายไปแล้วทุกส่วน

เตชินผละริมฝีปากออกให้พิมได้พักหายใจในขณะที่เขานั้นเข้าไปในตัวเธอสำเร็จ

แววตาทรงเสน่ห์ของเขามองคนใต้ร่างที่แก้มแดงระเรื่อ ยิ้มให้เธอด้วยแววตาลึกซึ้งแล้วเอ่ยเสียงแผ่ว

" ผมรักคุณนะพิม "

เอ่ยจบเขาก็เริ่มขยับเคลื่นไหวอยู่บนตัวเธอบรรเลงเพลงรัก สร้างฉากสวาทที่เร่าร้อนอย่างร้อนแรง

ในขนาดที่ใบหน้างามของคนใต้ร่างดูทรมานบิดเบี้ยวนิดๆระบายเสียงครางออกมาเป็นพักๆ

สมองของเธอขาวโพลนและว่างเปล่าไปหมด

ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไป

ไม่เข้าใจ ว่าทำไมตนเองถึงได้เคลิบเคลิ้มลุ่มหลงไปกับรสจูบที่แสนนุ่มนวลอ่อนโยนของเขาได้

จนนำมาซึ่งการถูกเขาครอบครองอีกครั้งอย่างง่ายดาย

เตชินคือคนที่เธอปฏิเสธไม่เคยได้เลย

เธอยอมรับว่าเขามีวิธีที่การที่ทำให้เธอหลงกลได้ครั้งแล้วครั้ง

เป็นคนที่น่ากลัวมากคนหนึ่งสำหรับเธอและเป็นคนที่เธอหนีไม่พ้นเลย

เวลาผ่านไปนานเป็นชั่วโมงในที่สุดบทสวาทสุดร้อนแรงบนเตียงของพิมกับเตชินก็สงบลง

เขาฟุบตัวนอนลงข้างๆเธอเพื่อพักให้หายเหนื่อย

พอหายเหนื่อยเขาจึงเอ่ยกับเธอว่า

" เราไปแช่น้ำอุ่นกันดีกว่าจะได้รู้สึกสบายตัว "

" ไม่ คุณอยากแช่ก็แช่ไปคนเดียวสิ "

" ไม่เอาหน่าที่รัก อย่าดื้อสิ "

แล้วเขาก็ลุกขึ้นมา ช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มในอ้อมแขนหมุนตัวลงจากเตียงเดินไปยังห้องน้ำ

พิมจึงบ่นว่า

อ่าน ป่วนหัวใจท่านประธานเย็นชา ตอนที่ 158 คุณขยับตัวไปเรื่อยไม่ได้นะ - ซีรีส์ที่ร้อนแรงที่สุดของผู้แต่ง Paizay

โดยทั่วไปแล้วฉันชอบประเภทของเรื่องราวเช่น ป่วนหัวใจท่านประธานเย็นชา story ดังนั้นฉันจึงอ่านหนังสือเล่มนี้อย่างมาก ตอนนี้ ตอนที่ 158 คุณขยับตัวไปเรื่อยไม่ได้นะ มาพร้อมกับรายละเอียดหนังสือมากมาย อ่านไม่ออก! อ่าน ป่วนหัวใจท่านประธานเย็นชา ตอนที่ 158 คุณขยับตัวไปเรื่อยไม่ได้นะ story วันนี้ ^^