“ฉู่หนิง เจ้าอย่าให้มันมากนัก!”
พลันฉู่หนิงก็เลิกคิ้ว ฉู่หนิงมองเหอชิงอวิ๋นที่คุกเข่าอยู่นานแล้วแวบหนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงเย็น ‘ฮึ่ม’ “ข้ากำลังหารือปัญหาบ้านเมืองกับพ่อของเจ้า เจ้ามีสิทธิ์ที่จะพูดด้วยหรือ?
จ้าวอวี๋ ลากเขาไปคุกเข่าที่หน้าประตูจวน!”
จ้าวอวี๋ที่อยู่นอกห้องหรี่ตาโดยพลัน ก่อนจะพุ่งออกไปปรากฏตรงหน้าเหอชิงอวิ๋นด้วยความเร็วจนเกิดเป็นภาพติดตา
สีหน้าเหอเผิงเปลี่ยนฉับพลัน ขณะที่กำลังจะเข้าไปขวาง กวนอวิ๋นกลับมาปรากฏตัวตรงหน้าเขาพร้อมกับดาบในมือ
ดาบอันคมกริบทำให้เหอเผิงไม่กล้าขยับตัวส่งเดช!
ส่วนเหอชิงอวิ๋นที่ได้ยินเสียงแหวกอากาศพุ่งเข้ามา ขณะที่กำลังจะลุกขึ้นขัดขืน ใครจะรู้ว่ากลับเข่าอ่อน ทรุดลงไปอีกครั้ง
คุกเข่านานเกินไป เข่าอ่อน!
จ้าวอวี๋สบโอกาส ใช้มือขวาสกัดจุดชีพจรบนร่างกายเหอชิงอวิ๋นอย่างต่อเนื่องหลายจุด หลังจากนั้นก็ลากเขาออกไปที่นอกจวน
“ท่านพ่อ ช่วยด้วย!”
เสียงตะโกนที่เต็มไปด้วยความโกรธและไม่เต็มใจของเหอชิงอวิ๋นดังมาจากข้างนอก!
สีหน้าเหอเผิงมืดครึ้ม
เชือดไก่ให้ลิงดู!
ฉู่หนิงแน่มาก!
หากวันนี้ตนเองไม่ตอบตกลง ฉู่หนิงไม่ละเว้นลูกชายของตนเองแน่นอน
เขาดูถูกคนผู้นี้เกินไป
แม้รู้สึกโกรธมาก แต่เหอเผิงกลับไม่กล้าแสดงออกมา กลับกันยังกล่าวด้วยสีหน้าสงบ
“กรมโยธาธิการมีวัสดุสำหรับผลิตอาวุธอยู่บ้างก็จริง แต่หากพระองค์ขอมากเกินไป กระหม่อมไม่สามารถตอบตกลง”
ฉู่หนิงชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว ก่อนจะกล่าวอย่างใจเย็น “ข้าต้องการให้พวกเขาผลิตหน้าไม้เพียงสามพันกระบอก!”
เหอเผิงถอนหายใจอย่างโล่งอก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา
ทำไมปลดเหรียญไม่ได้ค่ะ...
ทำไมอ่านไม่ได้ค่ะ...
เติมเงินแต่อ่านไม่ได้คือยังไง...