ชื่อเจี้ยนไม่เข้าใจ
แม้ว่าจะปราบพวกมันไม่ได้ในเวลาเดียวกัน แต่สุนัขดุร้ายเหล่านี้ก็ไม่คณามือนางแม้แต่น้อย
ตราบใดที่เร็วพอ ก็สามารถฆ่าพวกมันได้ในพริบตา และนางก็ไม่น่าจะได้รับบาดเจ็บด้วยซ้ำ
“ต้องถูกปราบในเวลาเดียวกัน” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ดูจริงจัง
ยามนี้นางมีวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าอยู่ในมือเพียงอันเดียว ซึ่งเพียงพอสำหรับหนึ่งคนเท่านั้น
หากชื่อเจี้ยนถูกกัดไปอีกคน มันก็ไม่มีวัคซีนสำรองแล้ว
แม้จะเป็นเพียงรอยขีดข่วนน้อยนิด แต่นางก็ไม่อยากเสี่ยงเช่นนี้
“แม้พวกเจ้าจะมีวรยุทธ์ขั้นสูง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานสุนัขบ้าได้หรอก”
สุนัขทั้งสามตัวนี้มีบางอย่างผิดปกติ
เมื่อคิดถึงการปรากฏของวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า นางมักจะมีลางสังหรณ์ที่ค่อนข้างเป็นลางร้ายอยู่เสมอเลย
“ไปตามคนมาก่อน แล้วหาวิธีที่ปลอดภัยจับสุนัข” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เอ่ยขึ้น “อย่าเข้าไปตามอำเภอใจเด็ดขาด”
สีหน้าของชื่อเจี้ยนน่าเกลียดมาก นางรู้สึกว่าพระชายากำลังก่อเรื่องวุ่นวายบางอย่าง
ไป๋โค้วโง่งม แต่ตัวนางไม่ได้ชะล่าใจขนาดนั้น เพียงแค่สุนัขสามตัวเท่านั้นเอง นางรับมือกับพวกมันได้เหลือเฟือ
เมื่อนางยืนกรานที่จะเข้าไป ก็มีชายชราคนหนึ่งก็รีบเร่งเข้ามา
ชายชราหอบหนัก รีบร้อนจนเหงื่อโทรม
“ไอหยา ข้าหาเจอแล้ว” เขาก้มตัวลงและหอบหายใจหนัก “แม่นางไป๋โค้วผู้นี้ไม่ได้เอ่ยอันใดก็พาสุนัขไปด้วยเสียแล้ว ข้ารีบแทบตาย”
“ไม่ได้มีเรื่องอะไรกระมัง…” ชายชรายังพูดไม่พูดจบ ก็มองลอดช่องว่างของกำแพงดอกไม้แล้วเห็นว่าสุนัขกำลังกัดไป๋โค้ว สีหน้าของเขาก็ซีดลง
หลังจากถูกดุ ชายชราก็ตื่นตัวมากขึ้น เขาขมวดคิ้วและครุ่นคิดบางอย่างอยู่นาน จากนั้นใช้มือตบหน้าผากแล้วเร่งรุดไปยังห้องครัว
สักพัก ก็เอาเนื้อจำนวนหนึ่งมา
เขาตะโกนส่งเสียงเป็นสัญญาณสองสามคำ ก่อนจะโยนเนื้อเข้าไป
หลังจากที่สุนัขทั้งสามตัวได้ยินเสียงนั้น พวกมันก็หยุดกัดไป๋โค้ว และออกตัววิ่งไปทางประตูเพื่อแย่งชิงอาหารกัน
หลังจากแบ่งปันอาหารกันได้สักพัก พวกมันก็ยืนไม่อยู่และล้มลงไปทันที
“ถูกวางยาพิษตายแล้ว?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดด้วยความตกใจ
“เปล่าพ่ะย่ะค่ะ” ชายชราเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก “อย่างไรสุนัขทั้งสามตัวนี้ก็เป็นข้าที่เลี้ยงดูมา ทนไม่ได้ที่จะวางยาพิษพวกมันโดยตรงหรอก ข้าจึงให้ยาเบื่อเพื่อทำให้พวกมันหลับไป พระชายา ท่านช่วยมอบพวกมันให้ผู้น้อยจัดการได้หรือไม่”
ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่ตอบกลับในเรื่องนั้น ทว่านางขมวดคิ้วและพูดขึ้นว่า “ชื่อเจี้ยน เปิดประตู”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน