ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 179

ไม่ต้องพูดว่าจะทำร้ายคน กระทั่งยืนก็ยังยืนได้ไม่มั่นคง

“เจตนาเดิมของหม่อมฉันคือพาสาวใช้ของหม่อมฉันกลับจวน แต่พวกท่านกลับหาที่ตายเอง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ระงับอารมณ์ที่มาถึงขีดจำกัดลงไป

“มู่เหยี่ย ในปัสสาวะม้าที่เทราดไปยังท่านได้ถูกหม่อมฉันวางยาพิษไว้แล้ว รูปร่างของท่านสูงชะลูด ร่างกายแข็งแรง ภายในเวลาชั่วครู่ชั่วยามจึงยังไม่ทันรู้ตัว หม่อมฉันถ่วงเวลามานานถึงเพียงนี้ ตอนนี้ก็ได้ผลแล้ว”

“หลังจากพวกเจ้าถูกพิษแล้วก็จะไร้เรี่ยวแรงทั้งกาย เมื่อผ่านไปหนึ่งเค่อ พวกท่านก็จะคันทั่วร่างกาย ทั้งคันทั้งปวด เจ็บปวดรวดร้าวจนแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ยืนประสานมือที่กลางลาน แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าสีมืดครึ้ม

หมอกดำลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทุกพื้นที่ จนทำให้รู้สึกถึงความเปียกชื้นและหนาวเย็น

“บอกม่อมฉันมา สาวใช้ของหม่อมฉันอยู่ที่ไหน หากพวกเขาตาย พวกท่านทั้งสอง ก็ต้องได้รับความทุกข์ทรมานจนตายเช่นกัน” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าว

“องค์หญิง!” ซูเตี่ยนฉิงตกใจเป็นยิ่งนัก “ท่านไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่? เร็ว รีบสังหารนางเสีย”

มู่เหยี่ยติดกับเช่นกัน ก็หมายความว่าจบสิ้นแล้ว

จบสิ้นแล้ว!

ฉินเหยี่ยนได้ยินเสียงของซูเตี่ยนฉิง เพลิงโทสะในใจพลันระเบิดออก เพลิงนั้นลุกโชน

ล้วนเป็นเพราะหญิงผู้นี้!

ความเป็นความตายพวกไป๋โค้ว ล้วนเป็นเพราะซูเตี่ยนฉิงมอบให้...

“ซูเตี่ยนฉิง เจ้าพอได้แล้ว!” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กัดริมฝีปากจนเลือดแทบไหลออกมา “หากมิใช่เจ้าหลอกใช้ประโยชน์จากมู่เหยี่ย หากมิใช่เจ้าที่เข้ามาขวางทาง เสแสร้งทำเป็นฉลาด ทั้งหมดนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น!”

นางหยิบกระบี่เล่มนั้นขึ้นมาอีกครั้ง มาหยุดที่ข้างกายซู่เตี่ยนฉิง แล้วแทงลงไปอย่างแรง

กระบี่แทงโดนขาของซูเตี่ยนฉิง หลังจากกรีดจนเป็นแผลแล้ว เลือดสด ๆ ก็พุ่งออกมา