ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 29

ท่านอ๋องเจ็ดทำการลงโทษหงเย้า ทั้งยังตั้งใจให้หงเย้ามาพักฟื้นที่เรือนพระชายาอ๋องเจ็ดเช่นนี้ แน่นอนว่าพระองค์ย่อมมีเจตนาแอบแฝง

เมื่อกงเจิ้งซือเปิดเผยเรื่องราวออกมาเช่นนี้ ถือเป็นการสร้างความยุ่งยากครั้งใหญ่ เห็นได้ชัดว่าพวกนางถูกผู้อื่นยืมมือเข้าแล้ว

วังวนแห่งอำนาจนั้น นางที่เป็นเพียงนางกำนัลตัวเล็ก ๆ หากว่าหลวมตัวเข้าไปในวังวนเช่นนี้ ย่อมมิอาจล่วงรู้ได้ว่าตนเองจักตายเช่นไร

เมื่อแม่นมเจียงคิดได้เช่นนั้น เลือดลมที่ไหลทั่วร่างพลันเกิดอาการเย็นลงในทันที แม้แต่ลมหนาวในยามเหมันต์ก็มิอาจเทียบเท่าความหนาวเย็นที่กัดกร่อนภายในใจของนางได้

แม่นางเจียงพลันก้มลงโค้งคำนับในทันที "เป็นเพราะกงเจิ้งซือมิได้สอบสวนอย่างชัดเจน บ่าวยินดีรับโทษทัณฑ์ในครานี้เพคะ"

ตงฟางหลีพลันใช้มือปัดเกล็ดหิมะบนร่างกายของตนเอง "เช่นนั้นเจ้ากลับไปรับโทษทัณฑ์เสีย เรื่องราวในคืนนี้ เจ้าควรรู้ใช่หรือไม่ว่าควรจักจัดการเช่นไร"

“บ่าวทราบเจ้าค่ะ” แม่นมเจียงพลางก้มหัวคำนับอีกครั้ง ก่อนจะนำกำลังคนเดินจากไปในทันที

เรือนโยวหลานจึงกลับมาสงบเงียบอีกครั้ง

ลมหนาวที่พัดพาผ่านเกล็ดหิมะให้ลอยมานั้น ภายใต้แสงไฟรำไรของตะเกียง ฉินเหยี่ยนเย่ว์และตงฟางหลีพลันยืนตรงข้ามกัน

"ขอบพระทัยเพคะ" ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าว

"เฮอะ" ตงฟางหลีเหลือบมองนางด้วยท่าทีเย็นชา "ขอบคุณ?"

“อื้ม ขอบพระทัยเพคะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พลางถอนหายใจออกมา

เรื่องราวในวันนี้ หากว่าตงฟางหลีมิออกหน้าละก็ เกรงว่านางคงได้ถูกติดสินว่ามีความผิดฐานโทษฐานทารุณกรรมผู้อื่นเป็นแน่

เขาช่วยนางสลับเปลี่ยนจากหู่พั่วเป็นหงเย้า ทั้งยังสามารถไล่แม่นมจากกงเจิ้งซือกลับไปโดยง่ายดายนอีกด้วย

แม่นมเจียงย่อมรับรู้ได้แน่ ว่าตนเองกำลังถูกหลอกใช้ เช่นนี้นางย่อมมีความแค้นต่อฉินเสวี่ยเย่ว์

เขาแก้ไขสถานการณ์ได้อย่างง่ายดาย ทั้งยังเอาชนะคู่ต่อสู้ทั้งหมดได้อีกด้วย

บุรุษผู้นี้นับว่าโหดร้ายและน่ากลัวยิ่งนัก

“อากาศหนาวยิ่งนัก ท่านอ๋องเข้าไปในห้องเสียก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันจะปรุงรสชาติ”

"..." ตงฟางหลีพลางมองไปยังฉินเหยี่ยนเย่ว์ที่กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่นั้น ด้วยความรู้สึกมากมายที่ปรากฏขึ้นในนัยน์ตาของเขา

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ที่กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมปรุงรสนั้น หาได้มีแววความดุดันให้เห็นไม่

ความมั่นใจในยามที่เผชิญหน้ากับอ๋องสาม ความโหดเหี้ยมที่มอบให้กับหงเย้า ความเด็ดขาดที่เผาไหม้ฉินเสวี่ยเย่ว์ ยามที่ตัดแขนตัดขานางสกลุเฉินด้วยความโหดเหี้ยม...ทั้งหมดต่างก็ไม่มีร่องรอยให้พบเห็นในตัวนางเลย

ในบางครานางก็สวมบทเป็นนางยักษ์ ในบางครานางหาได้ทีเล่ห์เหลี่ยมอันใดไม่

ตัวตนที่แท้จริงของนางคือด้านไหนกันแน่?

ตงฟางหลีพลางหลุบสายตาลง พร้อมทั้งเม้มริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย

เรื่องราวชักจะน่าสนใจมากขึ้นทุกที