ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 362

ท่านอ๋องสามก็มิคิดว่าเรื่องราวจะแปรเปลี่ยนมาเป็นเช่นนี้

เขารู้ดีว่าเย่ว์ลู่จะทำอะไรลงไปโดยไม่เห็นแก่หน้าของเขา ทว่า เขามิคิดเลยว่าสตรีนางนี้จักกล้าก่อเรื่องต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ได้

เรื่องอับอายขายขี้หน้าเช่นนี้ อีกไม่นานคงได้กระจายไปทั่วเมืองเหวินจิงเป็นแน่

“เย่ว์ลู่ ข้ารู้ดีว่าเจ้ารู้สึกเสียใจมากเพียงใด เจ้าอย่าเพิ่งก่อความวุ่นวายเสีย ข้าจักค่อย ๆ ทยอยชดใช้ให้กับเจ้า” ท่านอ๋องสามพยายามข่มอารมณ์โกรธโมโหของตนเองเอาไว้ พร้อมเอ่ยเกลี้ยกล่อมนางออกมา

มันจะดีกว่า หากท่านอ๋องสามมิเอ่ยอันใดออกมา

ทันทีที่อ๋องสามเอ่ยปากพูดออกมานั้น เย่ว์ลู่จึงหันไปเบิกตาโตใส่เขาในทันใด คล้ายกับว่าตนเองนึกถึงเรื่องราวอันน่าหวาดกลัวอะไรบางอย่างขึ้นมา เหงื่อพลันไหลออกมาทั่วร่าง พร้อมทั้งร่างกายที่สั่นเทา

“เย่ว์ลู่” ท่านอ๋องสามที่พยายามจะลูบหัวของนางดั่งในวันวาน

“ออกไป” เย่ว์ลู่กรีดร้องตะโกนออกมา

“เย่ว์ลู่ เจ้าอย่าก่อเรื่องได้หรือไม่?” ท่านอ๋องสามมิสนใจการขัดขืนของนาง เขายังคงลูบหัวนางต่อไป

เย่ว์ลู่ตกใจเป็นอย่างมาก

เพี๊ยะ!

เสียงที่ดังฟังชัด ฝ่ามือขององค์หญิงเย่ว์ลู่ประทับอยู่บนใบหน้าท่านอ๋องสามในทันที

แรงตบในครานี้นับว่ารุนแรงมากนัก ใบหน้าของท่านอ๋องสามถึงกับบวมเปล่งขึ้นมาในทันใด

ทุกคนต่างพากันตกตะลึงโดยทั่วกัน

แม้แต่ฮ่องเต้เองก็มิคิดว่าเย่ว์ลู่จะอาละวาดในงานมงคลของตัวเองเช่นนี้ พระองค์ถึงกับชักสีหน้าลงในทันที

ยกเว้นฉินเหยี่ยนเย่ว์ที่กำลังรับชมความสนุกบนความทุกข์ของผู้อื่น หากแต่คนอื่นๆ กับตกตะลึงไปกับภาพที่เห็นตรงหน้า

“เจ้า ทำเกินไปแล้ว” เป็นพระสนมซูที่อดมิได้อีกต่อไป “ฝ่าบาทเพคะ องค์หญิงเย่ว์ลู่กระทำเกินไปแล้วจริง ๆ เดิมทีเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้หากอดได้ก็ควรอด หากแต่นางกลับลงมือทำร้ายสามีในงามมงคลสมรสของตนเองเช่นนี้ นี่ นี่มันเกินไปแล้ว!”

“นางที่เป็นเพียงแค่องค์หญิงนั้น จักมากระทำการดูหมิ่นราชวงศ์เช่นนี้ได้อย่างไร? เจ้าสามเป็นถึงหนึ่งในองค์ชายของราชวงศ์ เป็นทั้งท่านอ๋อง ลูกคนที่สามเป็นเจ้าชายผู้สง่างาม เป็นเจ้าชาย เขาจะปล่อยให้หญิงป่าเถื่อนเช่นนี้เข้ามาได้อย่างไร”

ฮ่องเต้พลางขมวดคิ้วเป็นปม พร้อมด้วยสีหน้าเคร่งขรึม